Amerikaanse aandelen gezien als 'veilige haven' nu oorlog met Iran escaleert

Het wereldwijde financiële landschap ondergaat een ingrijpende herkalibratie nu militaire aanvallen tussen de VS, Israël en Iran schokgolven door de internationale markten sturen.

Nu de Straat van Hormuz feitelijk geblokkeerd is en de olieprijzen richting de $100-grens oplopen, maken beleggers in allerijl 'rest of the world'-posities ongedaan die begin 2026 momentum hadden opgebouwd.

In dit klimaat van extreme volatiliteit suggereert Scott Chronert, senior aandelenstrateeg bij Citi, dat de VS zich niet alleen als overlever manifesteert, maar als een definitieve 'veilige haven' voor kapitaal dat bescherming zoekt tegen de storm.

Geopolitieke onrust drijft terugkeer naar Amerikaanse aandelen

Naarmate het conflict escaleert, keert de enorme kapitaalstroom naar 'internationale markten' van de afgelopen maand in recordtempo om.

Volgens Chronert was de recente haast om de blootstelling weg te verleggen van de Amerikaanse groeicohort een logische stap toen markten inzetten op AI-disruptie; de oorlog met Iran heeft de berekening echter doen verschuiven.

“De VS komt er eigenlijk uit als een soort veilige haven nu we die tumultueuze gebeurtenissen daar doormaken,” zei de Citi-analist tegen CNBC.

Waarom? Omdat de VS structurele stabiliteit biedt die zijn wereldwijde concurrenten missen. Oorlog veroorzaakt energie-effecten en verstoringen in de toeleveringsketen die Europa en Azië veel harder treffen dan de VS.

Hoewel de 'rest of the world er beter uitzag' in een vreedzame expansiefase, maakt de huidige 'conflictroute' Amerikaanse aandelen tot een defensieve noodzaak voor degenen die de directe energie-effecten ontvluchten.

Amerikaanse aandelen profiteren van energieonafhankelijkheid

De oorlog met Iran heeft de wereldwijde logistieke netwerken gefragmenteerd en de premies voor maritieme verzekeringen zijn gestegen – maar de binnenlandse Amerikaanse economie blijft vanwege haar structurele energiepositie uniek geïsoleerd.

Zoals Chronert het stelde: “De VS staat er iets beter voor, iets dichter bij energieonafhankelijkheid.”

Deze zelfvoorziening biedt een cruciale buffer tegen 'hardnekkige' olieprijzen die dreigen de bedrijfswinstmarges in energieafhankelijke regio's uit te hollen.

Chronert ziet de positie van de VS nog steeds als 'bijdragend aan de nettomarge' – mits de duur van het conflict geen totale wereldwijde vraaguitval of een onhanteerbare inflatiesprong veroorzaakt.

AI blijft het ultieme deflatoire schild op lange termijn

Ondanks de directe angst voor oorlogsgerelateerde inflatie stelt Chronert dat de onderliggende techrevolutie de krachtigste economische factor aan de horizon blijft.

Hoewel 'inflatiezorgen op korte termijn reëel zijn', wordt de AI-productiviteitsdisruptie die de krantenkoppen domineerde vóór het begin van de oorlog nog steeds gezien als een 'beperkende factor' voor stijgende kosten.

Als je voorbij de directe rook van het Midden-Oosten kijkt, stelt de Citi-analist: “het deflatierisico is waarschijnlijk een grotere zorg over een jaar of twee, nu de AI-uitbouw doorgaat.”

Voor beleggers betekent dit dat Amerikaanse aandelen de voorkeursbestemming blijven, omdat ze beide hebben: energiezekerheid om het heden te overleven en AI-infrastructuur om de wederopbouw na de oorlog te domineren.