Midden-Oosten-onrust legt India's zwakke LPG-logistiek bloot; horeca onder druk

Hoewel de Indiase regering de burgers geruststelt dat de aanvoer van huishoudelijk kookgas ononderbroken blijft, heerst er onzekerheid. 

Deskundigen verwachten dat tekorten aan vloeibaar petroleumgas (LPG) waarschijnlijk zullen aanhouden. 

“Tekorten zullen waarschijnlijk aanhouden zolang het kinetische conflict actief blijft,” zei Igor Isaev, doctor in de technische wetenschappen en hoofd van het analysecetrum bij Mind Money, tegen Invezz. 

“De periode waarin India de huidige tegenwind vanuit het Midden-Oosten kan doorstaan is tamelijk kort.” 

Diepere afhankelijkheid en leveringskopzorgen

India produceert slechts ongeveer 40% van zijn LPG-behoefte binnenlands, waardoor ongeveer 60% via import moet worden ingevuld. De op één na grootste importeur van LPG ter wereld haalt 90% van zijn import uit het Midden-Oosten. 

Hotels en restaurants ondervinden momenteel een onbepaalde gascrisis, terwijl de regering haar prioriteiten richt op 332 miljoen huishoudens. 

“Wat India’s LPG-crisis betreft, kan de horecasector het offer worden voor bredere binnenlandse leveringsstabiliteit,” zei Isaev.

Het Ministerie van Petroleum and Natural Gas verzekerde het publiek dinsdag dat de aanvoer van kookgas stabiel is en riep burgers op niet in paniek voorraden aan te schaffen. 

Tijdens een persbijeenkomst merkte Sujata Sharma, joint secretary (Marketing & Oil Refinery), op dat recente handhavingsmaatregelen ongeveer 12.000 invallen omvatten en dat zo'n 15.000 cylinders in beslag zijn genomen.

De binnenlandse LPG-reserveringen zijn verbeterd ondanks de aanhoudende zorgen over de algehele aanvoersituatie. 

Om de toevoer te versterken overweegt de regering de uitbreiding van de PNG-pijpleidinginfrastructuur.

Daarnaast bevestigden functionarissen dat de beweging van brandstofzendingen streng wordt gecontroleerd, en noemden zij de recente aankomst van twee schepen met voorraden.

Binnenlandse impact en infrastructurele zwakte

Hoewel India's strategische ruwe-olievoorraden voldoende zijn voor meer dan 74 dagen, blijft de LPG-infrastructuur van het land een aanzienlijke structurele zwakte.

“De terminalopslagcapaciteit, die rond slechts 1,9 miljoen ton schommelt (ongeveer 22 dagen aan voorraad), is in wezen hand-tot-mond; ontworpen voor operationele doorvoer in plaats van voor lange-termijnstrategische buffering,” merkte Isaev op.

Boekingen voor LPG-cylinders zijn gedaald naar 7,7 miljoen van 8,88 miljoen, volgens een overheidsmededeling op zondag.

“De fiscale impact is even verontrustend. We zien een schaarstepremie waarbij vrachttarieven en oorlogsriskoverzekeringen losgekoppeld zijn van de realiteit. India's importfactuur puilt juist uit omdat 'directe' levering niet meer vanzelfsprekend is,” voegde Isaev daaraan toe. 

Ondertussen ondervinden straatrestaurants in Kolkata de ergste gevolgen van de tekorten aan LPG-cylinders.

Deze eetgelegenheden hebben moeite door de gelijktijdige stijging van de prijzen van zowel bakolie als LPG.

Veel restaurants hebben de deuren moeten sluiten en andere hebben hun menu's ingeperkt. 

De eigenaar van Eastern Sweets and Confectioners, een populaire zoetwarenzaak in het Dumdum-gebied van Kolkata, vertelde Invezz dat zij hout gebruiken omdat cylinders nog steeds niet beschikbaar zijn.

Een Chinees restaurant genaamd Sei Vui in het hart van Kolkata is eveneens gesloten vanwege een tekort aan LPG-cylinders.  

Deskundigen verwachten dat geopolitieke risicopremies ook doorwerkings-effecten op de LPG-aanvoer van het land kunnen hebben. 

“Zelfs zonder een volledige aanvoeronderbreking kunnen geopolitieke risicopremies op zichzelf kortetermijnvolatiliteit in LPG- en bredere aardgasmarkten aanwakkeren,” zei Mehmud Iqbal, manager technologie & marktontwikkeling bij FortisBC, een gereguleerde nutsbedrijf uit British Columbia dat aardgas en elektriciteit levert, tegen Invezz. 

“Als de spanningen escaleren of scheepvaart door sleutelknelpunten zoals de Straat van Hormuz wordt belemmerd, kunnen de gevolgen zich uitstrekken tot LNG- en ruwe-oliemarkten, nu handelaren de leveringszekerheid in de regio opnieuw beoordelen.”

Geopolitiek risico, alternatieve routes en logistieke hindernissen

Hoewel de algemeen aanvaarde strategie voor succesvolle diversificatie is om niet "alle eieren in één mand te leggen," vormt de huidige logistieke situatie een aanzienlijke uitdaging voor dit principe. 

Deze verstoring in de Straat van Hormuz heeft vooral Noord-Amerikaanse exporteurs voordeel opgeleverd, die hun positie als betrouwbare toevluchtsoord voor kopers hebben verstevigd, aldus Isaev van Mind Money. 

Deze kopers tonen bereidheid een premie te betalen om gegarandeerde leveringsketens veilig te stellen, voegde hij toe.

“In dat opzicht lijkt India meer geneigd te besparen en enig risico te lopen dan te veel te betalen en te wachten,” zei Isaev. 

“Dus zijn zowel Rusland als West-Afrika mogelijk alternatieve keuzes, maar die worden belemmerd door vergelijkbare logistieke knelpunten en, in het geval van handel met Rusland, gecompliceerde betalingskanalen.”

Bij hoge kosten of beperkte beschikbaarheid van gas kunnen alternatieve brandstoffen tijdelijk een deel van de vraag opvangen. India's energiemix is nog steeds sterk afhankelijk van stookolie en vooral kolen. 

Volgens sommige analisten zou ongeveer 20% van het huidige LNG-verbruik van het land, met name voor elektriciteitsopwekking en specifieke industriële behoeften, op korte termijn mogelijk door kolen kunnen worden vervangen.

Tegelijkertijd blijft het Midden-Oosten centraal staan in India's LPG-balans.

In de afgelopen jaren was Qatar een belangrijke externe leverancier van LPG aan India en leverde doorgaans ongeveer 4–5 miljoen ton per jaar. 

“Het vervangen van volumes van die omvang zou onvermijdelijk tijd kosten,” merkte Isaev op. 

Een snelle oplossing lijkt onwaarschijnlijk door leveringen om te leiden vanuit de VS of West-Afrika.

De aanvoer uit het Midden-Oosten duurt slechts ongeveer een week om aan te komen, in scherp contrast met de bijna 45 dagen transit vanuit de US Gulf Coast, volgens Isaev.

“Dat gezegd hebbende, zelfs als Amerikaanse exporteurs 2-3 Bcf/d opschalen, kunnen zij het gat van Qataarse omvang in de markt niet van de ene op de andere dag dichten,” zei hij.