Terugval in goud biedt winstmogelijkheid nu schuldrisico's toenemen, zegt analist

Beleggers zijn steeds gefrustreerder over de goudmarkt, die recentelijk op donderdag voor de tweede keer een dagverlies van 4% noteerde sinds de oorlog tussen de VS, Israël en Iran begon.

Dit conflict veroorzaakt aanzienlijke economische onzekerheid en drijft zowel energiekosten als inflatie omhoog.

Hoewel de goudprijzen op korte termijn verder kunnen dalen, bieden deze volatiele periodes en correcties echte winstmogelijkheden voor beleggers, zei Tavi Costa, oprichter en CEO van Azuria Capital, in een interview met Kitco.com.

Marktvolatiliteit en houding van centrale banken

De langetermijnvooruitzichten voor goud blijven prijsstijgingen ondersteunen, gedreven door factoren zoals oplopende staatsschulden en beperkte interventie van centrale banken.

Costa ziet de huidige daling van de goudprijzen als louter 'ruis' binnen een grotere, lopende stierenmarkt voor edelmetalen, die zich volgens hem nog in de beginfase bevindt.

Deze stierenmarkt wordt volgens Costa steeds meer aangedreven door diepgewortelde structurele verschuivingen in zowel de mijnbouwsector als de bredere wereldeconomie.

Hoewel goud neerwaartse druk ervaart door verscherpte monetaire omstandigheden en veranderende rentevoorspellingen, stelt Costa dat het overkoepelende macro-economische klimaat nog steeds stevig gunstig is voor het edelmetaal.

De goudprijzen op COMEX daalden scherp op donderdag tot het laagste punt in meer dan een maand, waarbij ze kortstondig naar $4,505 per ounce zakten.

Deze daling werd aangewakkerd door toenemende inflatiezorgen, die werden verergerd door de impact van het Midden-Oostenconflict op energieprijzen.

Als gevolg daarvan nemen de verwachtingen toe dat grote centrale banken hoge financieringskosten zullen handhaven.

Ondanks scherp hogere energieprijzen als gevolg van het conflict met Iran, hielden grote centrale banken een havikachtige houding aan.

Ze erkenden echter de ingrijpende onzekerheid over de wereldwijde economische impact van de oorlog, waardoor ze benadrukten voorzichtigheid te betrachten bij aanstaande beleidsbeslissingen.

De Europese Centrale Bank koos ervoor de huidige rentetarieven tijdens de bijeenkomst op donderdag te handhaven. Op woensdag hield de Amerikaanse Federal Reserve de rente eveneens stabiel.

Echter, de goudprijzen op COMEX zijn op vrijdag hersteld en stonden 2,3% hoger op $4,712.69 per ounce.

“Er is geen enkele kans dat dit het einde van de cyclus (voor goudprijzen) is,” zei Costa in het Kitco-interview.

De kernfactor achter de langetermijntrend van goud, betoogde hij, is het onhoudbare niveau van de wereldwijde schuld, in plaats van kortetermijnmarktsentiment.

Hij verwees specifiek naar overheden, met name in de VS, waar stijgende rentekosten steeds meer de uitgaven domineren.

Goud en mijnbouwaandelen

Costa verwacht dat beleidsmakers gedwongen zullen zijn de rentes te verlagen—zelfs als inflatie of traditionele economische indicatoren anders suggereren—om de zware druk van schuldendienst te verlichten.

Deze beleidswijziging, zo stelt hij, zal een aanzienlijk positief klimaat voor goud creëren.

Ondanks de uitstekende prestatie van goud vorig jaar, betoogt Costa dat de sector ondervertegenwoordigd en ondergewaardeerd blijft gelet op de omvang van de kans.

Hij benadrukt een historische vergelijking: vandaag vertegenwoordigen de Amerikaanse goudreserves slechts ongeveer 3% van de federale schuld, een scherp contrast met de circa 51% die ze in de jaren 1940 vertegenwoordigden.

Hij suggereerde dat deze disbalans het aanzienlijke potentieel voor prijsstijgingen van goud onderstreept, met name als overheden hun reserves gaan aanvullen of werken aan het versterken van het vertrouwen in hun financiële stabiliteit.

Costa's vertrouwen beperkt zich niet tot goud; het omvat ook mijnbouwaandelen.

Hij denkt dat de mijnbouwindustrie zich nog slechts in de vroege fase van een grote cyclus bevindt, en verwacht een aanzienlijke versnelling van kapitaalstromen.

Een opvallend kenmerk van de huidige markt, aldus Costa, is de kloof tussen metaalprijzen en de waarderingen van mijnbouwbedrijven.

Ondanks de significante stijging van goud- en zilverprijzen, handelen veel producenten nog steeds tegen relatief lage waarderingsmultiples.

Sommige bedrijven realiseren zelfs marges vergelijkbaar met technologiebedrijven, dankzij productiekosten die aanzienlijk lager liggen dan de huidige metaalprijzen.

Costa meent dat de waarderingskloof voortkomt uit een misplaatste sceptische houding van beleggers ten aanzien van duurzaam hoge edelmetaalprijzen, en wijst op toenemende acute en aanhoudende aanbodbeperkingen in de mijnbouwsector.