Column: waarom markten ongedeerd lijken door het conflict tussen de VS en Iran

Hoe belangrijk is de oorlog tussen de VS en Iran voor beleggers? Kijken naar de financiële markten lijkt het er op dat het helemaal niet belangrijk is.

Behalve, misschien, wanneer het als verklaring wordt gebruikt voor marktgedrag.

Even ter herinnering: het begon met een gezamenlijke Amerikaanse/Israëlische aanval op Iran eind februari.

Het nieuws verraste beleggers enigszins, vooral omdat het in het weekend plaatsvond. Olieprijzen waren cruciaal.

Die waren sinds hun piek van rond $130 (front-month WTI) kort na de Russische inval in Oekraïne in februari 2022 min of meer gestaag gedaald, voordat ze in december vorig jaar net onder $55 per vat een bodem bereikten.

De olieprijzen waren aan het begin van dit jaar al aan het aantrekken en handelden rond $67 net voor het uitbreken van de vijandelijkheden.

Toen opende de markt na het eerste aanvalweekend met een gap omhoog (ongeveer $7) toen de markten zondagavond heropenden.

Maar het duurde vervolgens een hele week voordat olie boven $115 uitkwam, om daarna scherp te keren.

Afhankelijk van welke maatstaf je gebruikt, Brent of WTI, front-month of een doorlopende contractprijs, markeerde dat vrijwel het hoogtepunt voor de olieprijzen.

Sindsdien heeft de prijs het grootste deel van de tijd binnen een bereik van $20 gehandeld.

Wat de Amerikaanse dollar betreft, is er veel gekletst over hoe de greenback heeft geprofiteerd van een ‘vlucht naar veiligheid’ nu beleggers de veiligheid van een diepe, liquide markt zochten om hun middelen te parkeren.

Het duurde ongeveer twee weken voordat de cash Dollar Index zich kort herstelde boven 100,00 vanuit ongeveer 97,45 vóór het uitbreken van de vijandelijkheden. Die staat momenteel rond 99,00, of ongeveer 1,6% hoger dan het niveau van vóór de oorlog.

Dat is geen enorme beweging. Toch was het voldoende om de daling in goud (18%) en zilver (25%) sinds de pieken begin maart te verklaren.

Dat is een zwakke prestatie van de twee edelmetalen, gezien het feit dat ze doorgaans als de ultieme veilige havens worden gezien wanneer het slecht gaat.

Maar was het allemaal toe te schrijven aan dollarsterkte? Onwaarschijnlijk. Je moet ook de vertrouwensverlies optellen dat volgde op de crash in beide edelmetalen na hun parabolische rally eind januari.

En aandelen? Laten we ons richten op de Amerikaanse S&P 500. De S&P verloor in maart 8%, en raakte netjes een laagtepunt op de laatste dag van de maand.

Sindsdien is hij weer sterk gestegen. Het kostte ongeveer een week om terug boven het niveau van vóór de oorlog te komen, en nog een week om het vorige record van eind januari te doorbreken, net boven 7.000.

Sindsdien heeft hij ongeveer 8% toegevoegd. Dit gebeurde ondanks het feit dat de oorlog op het punt staat zijn vierde maand in te gaan.

Houd in gedachten dat de aanvankelijke consensus was dat het allemaal voorbij zou zijn tegen half april.

Op het moment van schrijven schieten Amerikaanse aandelenindices opnieuw omhoog door geruchten dat de VS en Iran een akkoord hebben bereikt, en dat alleen president Trump nog zijn fiat moet geven.

Goed nieuws inderdaad, als het waar is. Maar dit is niet de eerste keer dat vrede beloofd wordt en de hoop vervolgens verdwijnt.

Toch lijken zulke teleurstellingen de positieve stemming niet te hebben aangetast.

Het zou kunnen dat de nucleaire ambities van het Iraanse regime zijn ingeperkt, samen met zijn vermogen om terrorisme te ondersteunen en te exporteren.

Maar de Straat van Hormuz is nu al drie maanden feitelijk geblokkeerd.

Qatar’s faciliteit voor vloeibaar aardgas is sinds het begin van de oorlog gesloten en veel energie-infrastructuur is beschadigd of uitgeschakeld.

Wereldwijde olievoorraden zijn aangesproken en zelfs als het verschepen weer ongehinderd door de Straat van Hormuz kan passeren, zal het maanden duren, of nog langer, voordat de voorraden zijn aangevuld en strategische reserves weer zijn bijgevuld.

Toch gaat de bullrun in wereldwijde aandelen, geleid door tech, door.

Beleggers lijken geen einde in zicht te zien, en er hangt een duidelijke FOMO-sfeer in de markt. Maakt de oorlog uit? Het lijkt er niet op.

(Dit is een tweewekelijkse column van David Morrison. Hij is Senior Market Analyst bij Trade Nation. De meningen zijn de zijne.)