Aftreden Britse premier Keir Starmer raakt pond en gilts; FTSE negeert onrust

De Britse premier Keir Starmer zei dat hij maandag zou aftreden, waarmee een premierschap van net geen twee jaar eindigt en Groot-Brittannië op koers wordt gezet voor zijn zevende premier in een decennium.

Voor de markten kwam de aankondiging niet als een complete verrassing.

De druk op Starmer was al maanden aan het oplopen, en de terugkeer van Andy Burnham naar Westminster had beleggers er al toe gebracht een leiderschapswissel in te prijzen.

Het scherpere verhaal was de verdeelde reactie: het pond verzwakte, gilts bleven onder druk en de FTSE 100 bewoog nauwelijks.

Een ontslag dat markten half verwachtten, maar toch voelbaar

Het pond zakte onder $1,32 voor het eerst in drie maanden toen handelaren snel begonnen de volgende fase van Labour’s leiderschapsstrijd in te prijzen.

Het pond stond ongeveer 0,3% lager rond $1.319, terwijl het Britse 10‑jaars giltrendement rond de 4,85% schommelde, nog steeds dicht bij de hoogste niveaus sinds 2008 en boven vergelijkbare G7‑financieringskosten.

Die combinatie zegt veel. Het aftreden zelf werd grotendeels verwacht, maar de bevestiging verscherpte de risicopremie die beleggers aan Britse activa hechtten.

Een wissel van premier roept nieuwe vragen op over het fiscale beleid, de publieke uitgaven en of de volgende leider binnen het strakke begrotingskader van kanselier Rachel Reeves zal blijven.

“Dit niveau van politieke onrust maakt beleggers steeds nerveuzer over de consistentie van het economische beleid,” zei Susannah Streeter van Wealth Club in een marktbericht.

De FTSE 100 had vorige week al ongeveer 1% verloren toen beleggers zich voorbereidden op turbulentie. Op maandag veranderde de index echter nauwelijks en noteerde rond de 10.358.

Die rust moet niet worden aangezien voor vertrouwen in Westminster. Het weerspiegelt de ongewone samenstelling van de Britse benchmark‑aandelenmarkt.

Waarom de FTSE 100 onaangedaan blijft

De FTSE 100 is geen zuivere gok op de Britse economie. Veel van de grootste bedrijven boeken het grootste deel van hun omzet in het buitenland, met name in energie, mijnbouw, farmacie, consumentengoederen en financiële diensten.

Een zwakker pond kan die in dollars gedenomineerde winstgevendheid zelfs gunstig laten lijken wanneer die wordt omgerekend naar sterling.

Dat verklaart waarom Britse aandelen niet reageren zoals gilts of het pond. De obligatiemarkt is gericht op binnenlandse fiscale geloofwaardigheid.

Het pond reageert op politieke onzekerheid. De FTSE kijkt naar buiten.

Andreas Lipkow, chief market analyst bij CMC Markets, zei dat beleggers “blijven zwaarder wegen op ontwikkelingen in de VS‑Iran‑onderhandelingen dan op binnenlandse politieke ruis,” volgens Investing.com.

Hij voegde eraan toe dat markten meer gefocust blijven op energieprijzen en de wereldwijde risicobereidheid dan op de kortetermijn‑onzekerheid in Westminster.

Die onderscheiding doet ertoe: als voortgang in de VS‑Iran‑gesprekken de vrees voor olie‑aanbod en inflatie vermindert, kan dat wereldwijde aandelen ondersteunen, zelfs nu de Britse politiek rommeliger wordt.

De FTSE 250, met meer binnenlandse blootstelling, is kwetsbaarder voor hogere financieringskosten, zwakkere consumentenbestedingen en elke vertraging in de Britse groei.

Technisch gezien bevindt de FTSE 100 zich ook in een bandbreedte in plaats van in een distress‑situatie.

Analisten van AskTraders hebben het gebied rond 10.570 aangewezen als een sleutelgebied dat doorbroken moet worden voordat de index weer opwaartse momentum kan hervatten.

Politieke onzekerheid is wellicht niet voldoende om een verkoopgolf te ontketenen, maar houdt de risicobereidheid wel beperkt.