Gospodarka Nowej Zelandii wychodzi z recesji, ale pozostaje zagrożona

Nowa Zelandia wyszła z recesji, która w ciągu 18 miesięcy zaobserwowała dwa kolejne kwartały recesji gospodarczej.

Oficjalne dane opublikowane w czwartek wykazały, że produkt krajowy brutto (PKB) kraju wzrósł w pierwszym kwartale roku o 0,2 procent, po spadku o 0,1 procent w poprzednim kwartale.

Ten skromny wzrost, napędzany głównie wzrostem liczby ludności wynikającym z rekordowo wysokiej imigracji, nie rozwiał obaw o podstawowy stan gospodarki.

Wzrost gospodarczy napędzany wzrostem liczby ludności

Choć niewielki wzrost PKB przekroczył oczekiwania, spotkał się z niewielkim entuzjazmem. Główną przyczyną tego wzrostu był wzrost liczby ludności wynikający z bezprecedensowego poziomu imigracji.

W przeliczeniu na mieszkańca PKB Nowej Zelandii faktycznie spadł w pierwszym kwartale o 0,3 procent, co oznacza szósty z rzędu kwartalny spadek. Oznacza to, że pozorny wzrost gospodarczy maskuje głębsze słabości strukturalne.

Trwałe wyzwania gospodarcze

Pomimo wyjścia z recesji gospodarka Nowej Zelandii w dalszym ciągu boryka się z poważnymi wyzwaniami. Wysoka inflacja i podwyższone koszty pożyczek rzuciły długi cień na krajobraz gospodarczy.

Minister finansów Nicola Willis przyznała, że Nowozelandczycy wciąż borykają się z trudnościami związanymi z trwającym kryzysem kosztów życia.

Rząd podkreślił potrzebę ostrożnego zarządzania finansami i niższych podatków, aby pomóc złagodzić obciążenia gospodarcze gospodarstw domowych.

Następstwa pandemii Covid-19 wywarły trwały wpływ na kluczowe sektory gospodarki Nowej Zelandii, w szczególności rolnictwo i turystykę. Sektory te, kluczowe dla gospodarki kraju, mocno ucierpiały podczas pandemii i powoli wracały do zdrowia.

Decyzja Banku Rezerw Nowej Zelandii o podwyżce stóp procentowych do najwyższego poziomu od 14 lat, mająca na celu ograniczenie niektórych z najwyższych stóp inflacji w krajach rozwiniętych, jeszcze bardziej osłabiła aktywność gospodarczą.

Reakcja rządu i perspektywy na przyszłość

W odpowiedzi na wyzwania gospodarcze centroprawicowy rząd koalicyjny premiera Christophera Luxona przedstawił w zeszłym miesiącu budżet obejmujący obniżki podatków o wartości 14,7 miliarda dolarów nowozelandzkich (9 miliardów dolarów) w ciągu najbliższych czterech lat.

Celem tej strategii fiskalnej jest stymulacja wzrostu gospodarczego i zapewnienie ulgi Nowozelandczykom obciążonym wysokimi kosztami życia. Jednak skuteczność tych środków w osiąganiu trwałego ożywienia gospodarczego dopiero się okaże.

Ekonomiści zwrócili uwagę, że chociaż główne dane dotyczące wzrostu PKB sugerują ożywienie, podstawowe dane wskazują na utrzymującą się niestabilność gospodarczą.

Problemy specyficzne dla sektora i potencjalne ożywienie gospodarcze

Sektor rolnictwa, będący kamieniem węgielnym gospodarki Nowej Zelandii, w dalszym ciągu boryka się z trudnościami. Pandemia zakłóciła łańcuchy dostaw i zmniejszyła popyt na eksport produktów rolnych, a niekorzystne warunki pogodowe jeszcze bardziej spotęgowały te wyzwania.

Wysiłki mające na celu zwiększenie produktywności rolnictwa i dywersyfikację rynków eksportowych mają kluczowe znaczenie dla ożywienia tego sektora.

Turystyka, kolejny ważny sektor, również stara się odzyskać dynamikę sprzed pandemii. Ograniczenia w podróżowaniu międzynarodowym i ciągłe problemy zdrowotne utrudniają ożywienie turystyki, która wcześniej znacząco przyczyniała się do wzrostu PKB Nowej Zelandii.

Rząd i zainteresowane strony z branży pracują nad strategiami mającymi przyciągnąć turystów z powrotem do kraju, ale oczekuje się, że ożywienie w tym sektorze będzie następować stopniowo.

Wniosek

Wyjście Nowej Zelandii z recesji jest pozytywnym krokiem, ale gospodarka pozostaje na niepewnym gruncie. Wzrost napędzany wzrostem liczby ludności wynikającym z dużej imigracji nie wystarczy, aby rozwiązać głębsze problemy strukturalne nękające gospodarkę.

Wysoka inflacja, podwyższone koszty pożyczek i problemy w poszczególnych sektorach w dalszym ciągu stanowią poważne wyzwania. Propozycje budżetu rządu i strategie fiskalne mają na celu stymulowanie wzrostu gospodarczego, ale ich powodzenie będzie zależeć od usunięcia podstawowych słabości gospodarczych i wspierania trwałego ożywienia gospodarczego.