Amerykańskie zwolnienie z ceł stanowi "bardzo potrzebne koło ratunkowe" dla indyjskich eksporterów produktów rolnych

Indyjscy eksporterzy produktów rolnych doświadczają znacznego wzrostu po decyzji prezydenta USA Donalda Trumpa o wyłączeniu wielu produktów spożywczych z jego systemu "wzajemnych ceł".

Ta zmiana polityki jest powszechnie postrzegana przez analityków rynkowych jako potencjalny katalizator rewitalizacji utraconego popytu rynkowego na indyjskie produkty rolne w Stanach Zjednoczonych.

Zwolnienie dotyczy dziesiątek określonych produktów spożywczych, co daje wymierne korzyści indyjskiej społeczności eksportowej, pozwalając jej na korzystniejsze konkurowanie na rynku amerykańskim bez dodatkowego obciążenia cłami odwetowymi.

Dla sektora, który zmaga się z presją wynikającą z międzynarodowych sporów handlowych i wahań globalnego popytu, posunięcie to stanowi bardzo potrzebne koło ratunkowe.

Prawdopodobny wzrost wolumenu i wartości

Analitycy sugerują, że zniesienie tych ceł może doprowadzić do natychmiastowego i wymiernego wzrostu wolumenu i wartości eksportu produktów rolnych z Indii do USA.

Ma to kluczowe znaczenie dla Indii, gdzie rolnictwo pozostaje kamieniem węgielnym gospodarki, wspierając ogromną populację.

Oczekuje się, że ożywienie popytu przyniesie korzyści różnym zainteresowanym stronom, od dużych eksporterów po drobnych producentów rolnych, których produkty stanowią surowiec dla tego wywozu.

Co więcej, pozytywne otoczenie handlowe może zachęcić do większych inwestycji w indyjski łańcuch dostaw rolnych, poprawiając infrastrukturę i wydajność, aby sprostać ponownemu popytowi w USA.

W obliczu rosnącego zaniepokojenia konsumentów rosnącymi cenami artykułów spożywczych w USA, Trump podniósł w piątek cła na ponad 200 produktów spożywczych, w tym wołowinę.

Indyjscy eksporterzy towarów takich jak herbata, kawa, przyprawy i orzechy nerkowca zostali znacząco dotknięci po tym, jak Stany Zjednoczone, pod rządami Trumpa, podwoiły cła na niektóre indyjskie towary importowane do poziomu 50%.

Wzrost ten był bardziej dotkliwy niż 15–20-procentowe cła, z którymi borykają się dostawcy z UE i Wietnamu.

Co więcej, indyjskie przedsiębiorstwa ucierpiały również z powodu karnej 25-procentowej opłaty, nałożonej od końca sierpnia, wymierzonej w szczególności w zakupy rosyjskiej ropy przez Indie.

Według Ajaya Sahai, dyrektora generalnego Federacji Indyjskich Organizacji Eksportowych (FIEO), zwolnienia z ceł przyniosą korzyści indyjskiemu eksportowi o wartości od 2,5 do 3 miliardów dolarów.

Pozytywne rozmowy

"To zamówienie otwiera przestrzeń dla produktów premium, specjalistycznych i o wartości dodanej" – powiedział Sahai.

Zwolnienia są postrzegane przez urzędników zajmujących się handlem i polityką eksportu produktów rolnych jako pozytywny wskaźnik dla trwających rozmów handlowych między USA a Indiami.

Ponadto oczekuje się, że złagodzą one wyzwania eksportowe wynikające z tegorocznych podwyżek ceł.

Po wzroście ceł eksport indyjskich towarów do USA spadł we wrześniu o prawie 12% rok do roku, osiągając łączną wartość 5,43 mld USD.

Wśród sektorów, które ucierpiały, znalazł się indyjski eksport produktów rolnych, który według prognoz przyczyni się do 5,7 mld USD całkowitego eksportu tego kraju do USA w 2024 r.

Ajay Srivastava, założyciel think tanku Global Trade Research Initiative, zasugerował, że potencjalny wzrost eksportu produktów rolnych z Indii do USA będzie marginalny.

Wynika to z koncentracji Indii na ograniczonej gamie wysokowartościowych przypraw i produktów niszowych, w połączeniu ze słabą obecnością na rynku w kluczowych kategoriach zwolnionych z podatku, takich jak banany, melony, pomidory, owoce cytrusowe i soki owocowe.

"Zmiana taryf nieznacznie wzmocniłaby pozycję Indii w branży przypraw i niszowego ogrodnictwa oraz pomogłaby ożywić część utraconego popytu w USA po podwyżkach ceł" – powiedział Srivastava cytowany w raporcie Reutersa.

Podczas gdy dostawcy z Ameryki Łacińskiej, Afryki i ASEAN spodziewają się większych korzyści, pozostaje niepewność co do tego, czy indyjski eksport będzie podlegał 25-procentowemu cłu wzajemnemu, czy pełnemu 50-procentowemu cłu.

Pomimo potencjalnych zysków, eksporterzy obawiają się czynników ograniczających, takich jak podwyższone koszty frachtu, silna konkurencja ze strony Wietnamu i Indonezji oraz surowsze amerykańskie standardy jakości.