Jak Azja Południowa radzi sobie z kryzysem energetycznym wywołanym wojną z Iranem?

Rządy w całej Azji Południowej wprowadzają nadzwyczajne racjonowanie paliw, ponieważ kampania militarna USA i Izraela przeciwko Iranowi grozi przedłużeniem zakłóceń w dostawach i wzrostem kosztów energii.

Od ograniczania godzin pracy sklepów, banków i transportu, przez cięcia subsydiów paliwowych, po przekierowywanie dostaw gazu — gospodarki regionu przygotowują się na długotrwały okres podwyższonych cen energii.

Indie obniżają akcyzę i przekierowują dostawy paliw

Indie zareagowały kombinacją ulg podatkowych i interwencji po stronie podaży.

Rząd obniżył akcyzę zarówno na benzynę, jak i olej napędowy, aby złagodzić obciążenia konsumentów, jednocześnie wprowadzając dodatkowe podatki od nadzwyczajnych zysków na paliwo lotnicze i eksport oleju napędowego.

Dostawy gazu zostały przekierowane z klientów nieistotnych na użytkowników priorytetowych, a rafinerie zostały zobowiązane do zwiększenia produkcji LPG, aby zabezpieczyć dostawy dla gospodarstw domowych.

Pakistan skraca godziny pracy i ogranicza zgromadzenia publiczne

Pakistan podjął kroki mające na celu ograniczenie popytu na energię poprzez serię ograniczeń działalności komercyjnej i społecznej.

Centra handlowe i targowiska w całym kraju będą musiały zamykać się do godz. 20:00, z wyjątkiem prowincji Sindh.

Ceremonie i przyjęcia weselne odbywające się w lokalach komercyjnych, publicznych lub prywatnych muszą kończyć się do godz. 22:00, bez możliwości prowadzenia dalszej aktywności.

Bezpłatny transport miejski w obrębie miast został wprowadzony na miesiąc w Gilgit i Muzaffarabad w ramach działań mających na celu ograniczenie zużycia paliwa przez pojazdy prywatne.

Bangladesz, Nepal, Sri Lanka i Malediwy zaostrzają racjonowanie

Bangladesz, Nepal, Sri Lanka i Malediwy wprowadziły własne kombinacje ograniczeń popytu i podaży, w tym selektywne okresy lockdownu, mające na celu utrzymanie usług podstawowych i funkcjonowanie łańcuchów dostaw w warunkach regionalnego kryzysu energetycznego.

Głębokość i czas trwania racjonowania energii w Azji Południowej zależeć będą przede wszystkim od tego, jak długo Cieśnina Ormuz pozostanie zakłócona oraz czy światowe ceny ropy się ustabilizują.

Gospodarki regionu są szczególnie narażone z uwagi na silne uzależnienie od importowanej energii, ograniczone rezerwy walutowe oraz polityczną wrażliwość związaną ze wzrostem cen paliw.

Każda eskalacja konfliktu z Iranem, która dodatkowo ograniczy ruch tankowców, zaostrzyłaby presję na rządy już działające na granicy swoich możliwości fiskalnych.