Akcje ETF JEPI spadają, podczas gdy S&P 500 rośnie: czy 8% rentowność to iluzja?

JPMorgan Equity Premium Income ETF (JEPI) znacząco odbiega od szerokiego rynku akcji USA. Spadł o ponad 5,90% od tegorocznego maksimum, podczas gdy S&P 500, Dow Jones i Nasdaq 10o utrzymują się na historycznych szczytach. To zachowanie sugeruje, że 8% rentowność funduszu może być pułapką wartości.

Jak działa ETF JEPI

JEPI, największy gracz wśród ETF-ów stosujących strategię covered call, zyskał popularność kilka lat temu dzięki wysokiej rentowności. Przez długi czas wypłacał miesięczną dywidendę, której roczna stopa przekraczała 8%. To znacznie więcej niż wypłaca indeks S&P 500 oraz inne popularne ETF-y dywidendowe, takie jak SCHD i VYM. Jest też wyższe niż oprocentowanie obligacji rządowych.

Fundusz zapewnia inwestorom dostęp do tej rentowności oraz ekspozycję na największe spółki amerykańskie, w tym NVIDIA, Microsoft, Meta Platforms i Google. Innymi słowy, łączy wypłaty dywidend z potencjałem wzrostu kursów akcji.

JEPI osiąga to, stosując strategię covered call. Polega ona na kupowaniu poszczególnych akcji w portfelu, a następnie wystawianiu opcji call na te same papiery. W ten sposób fundusz korzysta ze wzrostów akcji do określonego poziomu i pobiera premię opcyjną, którą przekazuje posiadaczom jako miesięczną dywidendę.

Czy dywidenda JEPI jest tego warta?

Analitycy ostrzegają jednak, że JEPI i inne ETF-y covered call to pułapki na rentowność, ponieważ ich zwroty całkowite zwykle nie są tak atrakcyjne. Innymi słowy, mogą wypłacać wysoką dywidendę, ale ich wyniki często pozostają w tyle za aktywami referencyjnymi.

Dane pokazują, że zwrot całkowity JEPI w tym roku wynosi zaledwie 1,1%, podczas gdy indeks S&P 500 osiągnął niemal 10%.

JEPI vs VOO ETF | Źródło: SeekingAlpha

To samo widać przy porównaniu innych ETF-ów covered call. Dobrym przykładem jest JEPQ, "siostra" JEPI śledząca indeks Nasdaq 100. ETF JEPQ w tym roku zanotował zwrot 7,50%, podczas gdy indeks Nasdaq 100 wzrósł o niemal 17%.

Główną przyczyną jest mechanika działania tych ETF-ów. Jak wspomniano, menedżerowie funduszy kupują aktywa, a następnie wystawiają na nie opcje call.

Opcja call daje menedżerowi funduszu prawo, ale nie obowiązek, zakupu aktywa przed terminem wygaśnięcia. W takim przypadku fundusz korzysta ze wzrostu instrumentu bazowego jedynie do określonego poziomu.

Na przykład, jeśli instrument wzrośnie powyżej ceny wykonania (strike), jak ma to miejsce w przypadku indeksu S&P 500, fundusz traci korzyści z całego rajdu. To wyjaśnia, dlaczego fundusz zwykle wypada gorzej podczas hossy.

To samo dotyczy większości ETF-ów covered call, z wyjątkiem rynków niedźwiedzia. Jednak w takich warunkach ich przewaga często nie jest znacząca. Na przykład ETF CONY, którego rentowność przekracza 80%, zanotował w tym roku zwrot całkowity na poziomie -17%, podczas gdy akcje Coinbase spadły o 18%.

CZYTAJ WIĘCEJ: JEPI ETF daje 7,5%, podczas gdy VOO daje 1,15%: lepszy wybór?