Kebangkitan Zohran Mamdani sebagai Datuk Bandar New York: apa yang ada di sebalik idea dan dasarnya?

New York baru sahaja menyaksikan salah satu kekecewaan politik yang paling tidak dijangka dalam ingatan baru-baru ini.

Zohran Mamdani, seorang sosialis demokratik dan ahli dewan undangan negeri berusia 33 tahun, mengalahkan bekas Gabenor Andrew Cuomo dalam pilihan raya utama Demokrat untuk datuk bandar.

Dengan kemenangannya, Mamdani kini bersedia untuk mengetuai kerajaan bandar paling kompleks di Amerika Syarikat. 

Tetapi apa yang perlu diketahui oleh orang ramai sekarang ialah sama ada politik progresif boleh memberikan hasil dalam kuasa atau tidak. Adakah Mamdani lelaki yang sesuai untuknya?

Kekecewaan yang menakjubkan yang menulis semula politik New York

Nombor sahaja menceritakan kisah. Mamdani memperoleh undi pilihan pertama yang dominan di daerah yang pelbagai seperti Washington Heights, Daerah Kewangan dan sebahagian Brooklyn, mengalahkan Cuomo dengan dua digit di banyak kawasan. 

Malah kawasan kejiranan yang condong kepada Donald Trump pada 2024 beralih ke arah Mamdani pada 2025.

Menjelang pilihan raya, Cuomo dianggap tidak boleh disentuh dalam politik New York.

Dia mempunyai segala-galanya untuknya: PAC super $25 juta, sokongan daripada kesatuan utama dan bekas saingan politik, dan pengiktirafan nama selama bertahun-tahun.

Namun ia tidak mencukupi. Pengundi, terutamanya yang lebih muda, menolak apa yang mereka lihat sebagai percubaan kemunculan semula yang berakar umbi lebih kepada ego daripada visi.

Strategi Mamdani berbeza. Beliau menjalankan kempen peringkat bawah yang sangat ketara dengan lebih 45,000 sukarelawan, jangkauan berbilang bahasa, dan mesej yang didorong oleh isu yang tertumpu pada masalah kos sara hidup. 

Dia bukan sahaja bercakap dengan pengundi biasa. Dia mencari penyokong Trump, bertanya kepada mereka tentang kekecewaan mereka, dan cuba membawa mereka ke dalam lipatan. 

Baca juga: Mungkin Trump bukan pendamai yang dia fikirkan

Beliau juga membentuk pakatan, terutamanya dengan Pengawal Brad Lander, untuk menyatukan undi pilihan berperingkat.

Apakah maksud Mamdani?

Platform Mamdani menggabungkan pengagihan semula ekonomi dengan pelaburan yang diterajui kerajaan dalam perkhidmatan awam.

Dia menjanjikan penjagaan kanak-kanak percuma, bas awam percuma, pembekuan sewa untuk lebih sejuta pangsapuri terkawal, dan rangkaian kedai runcit milik bandar.

Dia juga mahu membina 200,000 unit rumah mampu milik baharu dalam dekad akan datang.

Rancangannya adalah untuk membiayai ini dengan cukai yang lebih tinggi ke atas warga New York yang memperoleh lebih $1 juta dan peningkatan cukai korporat.

Ia adalah senarai hajat yang menarik minat ramai pengundi yang bosan dengan harga yang tinggi, gaji yang tidak berhenti, dan kepimpinan bandar yang tidak berkesan selama beberapa dekad. Tetapi daya tarikan itu datang dengan jangkaan yang tinggi. Pengundi akan mahukan keputusan, dan cepat.

Idea yang paling berdaya maju dalam rancangan Mamdani ialah penjagaan kanak-kanak sejagat. Anggaran mencadangkan ini boleh menelan belanja $5 bilion setiap tahun. 

Walaupun mahal, program ini boleh membantu ibu bapa berpendapatan rendah memasuki semula tenaga kerja.

Pasukan Mamdani percaya ini akan menjana keuntungan jangka panjang untuk kedua-dua keluarga dan ekonomi bandar.

Cadangan itu mendapat sokongan kuat daripada asas progresif dan ahli ekonomi sederhana.

Idea lain, walaupun, kurang boleh dipertahankan.

Bolehkah rancangan perumahannya membetulkan kekurangan New York?

Mamdani mahu menggandakan pengeluaran perumahan mampu milik dan stabil sewa di bandar itu. Di atas kertas, itu kedengaran berani. 

Tetapi 200,000 unit dalam 10 tahun hanya sedikit melebihi kadar pengeluaran perumahan pada tahun 2010-an.

Lebih penting lagi, rancangannya memberi tumpuan kepada perumahan bersubsidi sambil mengetepikan pembinaan kadar pasaran.

Laporan daripada Pusat Furman NYU menunjukkan New York membina perumahan yang jauh lebih sedikit daripada rakan sebaya global.

Tanpa rangsangan dalam jumlah bekalan, sewa akan terus meningkat, walaupun penyewa berpendapatan rendah mendapat sedikit kelegaan.

Mamdani juga menyokong pembekuan sewa merentasi unit yang stabil.

Penyelidikan selama beberapa dekad mencadangkan bahawa kawalan sewa, sambil membantu penyewa sedia ada dalam jangka pendek, mengurangkan insentif untuk membina dan menyelenggara perumahan sewa.

Satu kajian oleh Biro Penyelidikan Ekonomi Kebangsaan mendapati bahawa kawalan sewa mengurangkan bekalan sewa sebanyak 15%. Hasilnya ialah sewa yang lebih tinggi di seluruh pasaran yang lebih luas.

Mamdani mungkin cuba melindungi penyewa, tetapi dengan berbuat demikian, dia berisiko memperdalam masalah yang ingin diselesaikannya: tidak cukup tempat tinggal untuk ditinggalkan.

Mengapa kedai runcit milik bandar tidak mungkin berjaya

Salah satu cadangan Mamdani yang lebih luar biasa ialah rangkaian kedai runcit yang dikendalikan secara terbuka.

Matlamatnya adalah untuk mengurangkan harga dan memerangi inflasi makanan dengan menghapuskan sewa dan keuntungan daripada persamaan.

Tetapi di sini, ekonomi menjadi keruh. Kedai runcit sudah beroperasi pada margin kurang daripada 2%.

Kebanyakan runcit makanan di kawasan kejiranan yang lebih miskin di New York datang dari kedai bebas, perniagaan kecil yang sering dimiliki oleh pendatang. 

Pesaing awam akan memasuki pasaran yang sudah berdaya saing dan rapuh.

Kedai Mamdani mungkin akan menghadapi kos yang lebih tinggi, peraturan kesatuan dan kelewatan perolehan.

Ahli ekonomi berpendapat bahawa hasilnya akan menjadi yang paling teruk dari kedua-dua dunia: kedai awam yang tidak dapat mengurangkan harga tetapi masih merosakkan perniagaan tempatan.

Adakah visi Mamdani realistik—atau hanya retorik?

Untuk kreditnya, Mamdani memahami bahawa niat baik tidak mencukupi. Dalam temu bual, dia berkata dia mahu "berkahwin dengan hasil" dan terbuka kepada sebarang strategi yang memberikan hasil. 

Dia juga bertemu secara peribadi dengan teknokrat berpengalaman daripada pentadbiran terdahulu, menandakan kesediaan untuk melangkaui ideologi.

Namun, platformnya kekal tidak sekata. Rancangan perumahan dan runcitnya bergantung pada andaian yang salah.

Dasar transitnya yang menyokong "bas percuma untuk semua" telah menunjukkan kesan ekonomi yang terhad dalam percubaan baru-baru ini dan datang dengan risiko gangguan dan kualiti perkhidmatan yang berkurangan.

Lebih-lebih lagi, masih belum jelas sama ada penyokong Mamdani akan menerima kompromi apabila dia memasuki pejabat. 

Juga tidak jelas sama ada birokrasi dan pembangkang politik New York akan membolehkannya menyampaikan sesuatu yang hampir dengan visi kempennya.

Pergerakan menghadapi ujiannya

Kebangkitan Zohran Mamdani adalah lebih daripada sekadar satu perlumbaan. Ia menunjukkan peralihan generasi dalam Parti Demokrat dan cabaran serius terhadap ortodoks pusat. 

Kejayaannya menunjukkan bahawa sosialisme demokratik telah matang daripada gerakan luar kepada kuasa pilihan raya.

Tetapi kejayaan itu kini memasuki fasa yang paling sukar: mentadbir.

Pengajaran daripada Brandon Johnson dari Chicago, seorang lagi datuk bandar yang disokong DSA, ialah retorik runtuh dengan cepat apabila ia memenuhi kekurangan belanjawan dan penentangan perundangan. 

Sokongan Johnson telah menjunam, dan banyak rancangannya telah terhenti atau gagal sepenuhnya.

Mamdani akan menghadapi penelitian yang lebih tinggi. Penyokongnya mengharapkan transformasi. Pengkritiknya menjangkakan kegagalan. Margin untuk kesilapan adalah kecil.