Kerosakan infrastruktur tenaga akibat perang Timur Tengah boleh mencecah $58B: Rystad

Perang di Timur Tengah boleh mencetuskan bil pembaikan dan pemulihan infrastruktur berkaitan tenaga sebanyak $58 billion, menurut analisis baharu daripada Rystad Energy.

Kos untuk kemudahan minyak dan gas sahaja dianggarkan boleh mencecah $50 billion.

“Ini bukan lagi sekadar cerita tentang kemudahan yang rosak di Teluk. Ia adalah ujian ketahanan bagi rantaian bekalan tenaga global,” kata Karan Satwani, penganalisis kanan, penyelidikan rantaian bekalan, dalam analisis itu. 

Kos pembaikan meningkat dengan ketara

Agensi risikan tenaga berpangkalan di Norway itu berkata anggaran kos pembaikan bagi infrastruktur tenaga di Teluk telah meningkat dengan ketara, kini secara material melebihi angka awal $25 billion yang diterbitkan tiga minggu lalu.

Serangan ketenteraan pada awalnya meningkatkan bilangan aset yang terjejas di seluruh rantau itu.

Walau bagaimanapun, susulan gencatan senjata antara AS dan Iran pada 8 April, serangan ini sebahagian besarnya reda.

Akibat kerosakan ini, anggaran purata untuk jumlah perbelanjaan pembaikan dan pemulihan bagi infrastruktur minyak dan gas di rantau ini meningkat kepada $46 billion, kata Rystad. 

Agensi itu menyatakan angka di atas mewakili titik tengah julat berpotensi antara $34 billion dan $58 billion dan termasuk purata $5 billion yang diperuntukkan untuk aset industri, kuasa, dan penyahgaraman.

Garis masa pemulihan

Kerosakan yang meluas telah mengubah proses pemulihan.

Modal bukanlah isu utama; peralatan, kontraktor, dan logistik merupakan kekangan utama, menurut analisis itu.  

Garis masa pemulihan berbeza mengikut aset dan negara disebabkan perbezaan dalam kapasiti pelaksanaan dan akses kepada rantaian bekalan.

Kerja pembaikan dijangka diberi keutamaan berbanding pembangunan projek baharu, kata Rystad.

Rystad Energy telah menilai kerosakan di kemudahan berkaitan tenaga yang terjejas dan menganggarkan jumlah kos pembaikan dan pemulihan dalam julat $34 billion hingga $58 billion.

"Bahagian bawah julat itu mengandaikan bahawa, bagi kemudahan yang sejauh mana kerosakannya belum jelas sepenuhnya, impak adalah terhad dari segi skop, membolehkan pembaikan modular disokong oleh peralatan ganti sedia ada dan kitaran perolehan yang lebih pendek," kata agensi itu. 

Unjuran kos yang lebih tinggi adalah berdasarkan senario kes terburuk yang melibatkan kerosakan struktur yang disahkan kepada kemudahan utama. 

Senario ini memerlukan penggantian sepenuhnya sistem kritikal dan mengambil kira kebergantungan pada peralatan dengan masa penghantaran yang panjang.

Selain itu, anggaran itu merangkumi premium berkaitan konflik untuk pelaksanaan Kejuruteraan, Perolehan dan Pembinaan (EPC), seperti insurans risiko perang dan mobilisasi kontraktor.  

Kos tambahan berpunca daripada kelewatan berkaitan penugasan kontraktor, kekangan logistik, dan, dalam beberapa kes, akses terhad kepada rantaian bekalan antarabangsa.

"Kerja pembaikan tidak mewujudkan kapasiti baru; ia mengalihkan kapasiti sedia ada, dan pengalihan itu akan dirasai dalam kelewatan projek dan menular kepada inflasi jauh melampaui Timur Tengah," tambah Satwani.  

Kos pembaikan sektor minyak dan gas dianggarkan antara $30 billion hingga $50 billion, menurut analisis itu.

Infrastruktur bukan hidrokarbon (kilang peleburan aluminium, loji keluli, stesen janakuasa, dan kemudahan penyahgaraman) akan menambah $3 billion hingga $8 billion.

Iran dan Qatar paling teruk terjejas

Pengagihan kos pada peringkat negara berbeza dengan ketara, dari segi skala dan jenis aset.

Iran mempunyai kebanyakan kemudahan yang terjejas merangkumi pelbagai jenis aset paling luas, dengan potensi kos pembaikan sehingga $19 billion dalam senario kerosakan tinggi, menurut anggaran agensi itu.

Garis masa pemulihan di Teluk menjadi panjang kerana kerosakan meluas, dan akses terhad kepada kontraktor EPC Barat, peralatan, dan teknologi mengehadkan pilihan pelaksanaan dan memanjangkan kitaran perolehan, kata agensi itu.

Di Qatar, impak menunjukkan profil unik, dicirikan oleh tumpuan yang signifikan tetapi juga kerumitan teknikal yang mendalam.  

Teras kerosakan terletak di Ras Laffan Industrial City, di mana beberapa tren LNG telah terjejas, dan operasi di kemudahan Pearl gas-to-liquids telah terganggu. 

Gangguan ini kini bertepatan dengan program pengembangan North Field yang sedang berjalan oleh QatarEnergy, di mana kontraktor—termasuk sebuah konsortium yang baru-baru ini dianugerahkan projek diketuai oleh Technip Energies—sudah terlibat secara aktif merentas pelbagai fasa pembangunan, kata Rystad.

Kejuruteraan & pembinaan - bahagian kos terbesar

Rystad Energy menganggarkan bahawa kos pembaikan dan pemulihan bagi kemudahan minyak dan gas yang terjejas boleh berjumlah kira-kira $46 billion.

Kejuruteraan dan pembinaan mewakili bahagian terbesar perbelanjaan di peringkat kemudahan yang dijangka, dengan peralatan dan bahan menjadi bahagian kedua terbesar, menurut Rystad. 

Corak perbelanjaan ini selaras dengan sifat kerosakan, yang terutamanya tertumpu pada aset hiliran dan bersepadu.

Kerja pembaikan di kawasan ini kompleks, memerlukan pembinaan semula elemen struktur, pemulihan unit proses, dan penyepaduan semula sistem yang rumit, tambah agensi itu.

Walaupun kejuruteraan maju dengan cepat, keseluruhan garis masa terutama ditentukan oleh perolehan dan pembuatan peralatan kritikal. 

Kelewatan penghantaran peralatan merupakan laluan kritikal, walaupun pembinaan diteruskan. Oleh itu, pemulihan lebih bergantung kepada memastikan rantaian bekalan yang terhad daripada pelaksanaan di tapak, menurut Rystad.

Situasi kini bukanlah tentang usaha pembinaan semula yang terstruktur tetapi lebih kepada persaingan untuk sumber, khususnya peralatan, kontraktor, dan keupayaan logistik.

“Mereka yang bertindak awal akan memperoleh kapasiti dan memendekkan garis masa, manakala yang lain mungkin menghadapi kelewatan yang melampaui skop fizikal kerosakan,” kata Rystad Energy.