De waarheid over de Chinese stimulering: een veelbelovende verandering of gewoon een groot gokje?

De hoogste leiders van China zetten hun meest agressieve poging in jaren in om de economische groei weer op gang te brengen.

Door de afnemende vraag van consumenten, deflatie en mogelijke handelstarieven van de VS, moeten de beleidsmakers van het land ingrijpende maatregelen nemen.

Tijdens een recente vergadering van het Politbureau kondigden ze een verschuiving aan naar een 'matig los' monetair beleid en meer proactieve fiscale maatregelen voor 2025.

De markten reageerden optimistisch, maar de echte test ligt in de uitvoering.

Wat betekent 'matig los'?

Het besluit van China om een 'matig los' monetair beleid te voeren, betekent dat het land afwijkt van zijn 14 jaar durende 'voorzichtige' standpunt.

Analisten zien dit als een stap richting lagere rentetarieven en lagere reservevereisten voor banken.

Hierdoor zou er meer liquiditeit ontstaan en zou er meer geleend worden, wat de economische groei zou stimuleren.

De laatste keer dat China deze strategie gebruikte, was tijdens de financiële crisis van 2008.

Hoewel de autoriteiten vastbesloten zijn om overmatige schuldenopbouw te voorkomen, heeft de urgentie om het groeidoel van 5% voor 2025 te halen hen gedwongen tot agressieve maatregelen.

Alleen al in november pompte de Chinese Volksbank 1 biljoen yuan ($140 miljard) in het financiële systeem.

De grotere vraag is echter of deze maatregelen de werkelijke economische activiteit stimuleren of alleen het sentiment stabiliseren.

Fiscale uitgaven nemen toe

Ook het fiscale beleid zal in 2025 centraal staan, met beloftes van “proactievere” maatregelen.

Dit zou kunnen betekenen dat het begrotingstekort wordt verhoogd tot meer dan de huidige 3%, zodat de overheid grote infrastructuurprojecten kan financieren en worstelende sectoren kan stabiliseren.

Analisten voorspellen een aanzienlijke uitgifte van obligaties en nieuwe initiatieven gericht op regionale economieën.

Recente maatregelen, zoals een schuldsaneringsprogramma van 1,4 biljoen dollar voor lokale overheden, benadrukken de omvang van de fiscale reactie.

Subsidies voor consumptiegoederen zoals huishoudelijke apparaten en auto's hebben op korte termijn succes opgeleverd, maar er is meer overheidsfinanciering nodig om duurzame groei te stimuleren.

Het uitbreiden van deze subsidies en het implementeren van directe financiële steun voor huishoudens met een laag inkomen zou wel eens op de planning kunnen staan.

Consumentenvraag: het ontbrekende puzzelstukje

Ondanks de veranderingen in beleid blijft de vraag van de consument een zwakke schakel.

De detailhandelsverkopen namen in oktober licht toe dankzij de feestdagen, maar de cijfers van november lieten geen blijvend herstel zien.

De consumentenprijzen stegen in feite slechts met 0,2% ten opzichte van vorig jaar, de laagste stijging sinds juni. De producentenprijzen daalden voor de 26e maand op rij.

Premier Li Qiang benadrukte het belang van het “dwingend opkrikken van de consumptie”, en er zullen waarschijnlijk ongebruikelijke maatregelen volgen.

Programma's zoals 'cash-for-clunkers', waarbij korting wordt gegeven op nieuwe aankopen in ruil voor oude producten, zouden in 2025 kunnen worden uitgebreid.

Deze maatregelen bieden echter slechts tijdelijke verlichting, tenzij er ook wordt ingegrepen tegen diepere structurele problemen, zoals stagnerende lonen en een zwakke vastgoedmarkt.

Handelsspanningen nemen toe

De exportgestuurde groei van China staat voor nieuwe risico's nu Donald Trump zich voorbereidt op zijn terugkeer als president van de VS.

De door hem voorgestelde tarieven van maximaal 60% op Chinese goederen zouden de handelsstromen aanzienlijk kunnen verstoren.

Hoewel de export naar de VS in november met 8% ten opzichte van vorig jaar is gestegen, denken analisten dat deze groei het gevolg is van de vooruitlopende bestellingen van Amerikaanse bedrijven in afwachting van de verwachte tarieven. In de tweede helft van 2025 wordt een vertraging verwacht.

Andere handelspartners, zoals de ASEAN en de Europese Unie, hebben zich veerkrachtig getoond, met een exportgroei van respectievelijk bijna 15% en 7,2%.

De import uit deze regio's is echter gedaald, wat duidt op een zwakke binnenlandse vraag.

De exportkracht van China in sectoren als hernieuwbare energie, staal en zeldzame aardmetalen blijft een lichtpunt, maar draagt weinig bij aan het oplossen van de interne economische uitdagingen.

Het dilemma van de vastgoedmarkt

De vastgoedmarkt in China blijft een grote last voor de economie.

De dalende huizenprijzen en de afname van de investeringsactiviteit hebben de welvaart en het vertrouwen van de consument aangetast.

Beleidsmakers hebben beloofd de sector te stabiliseren, maar tastbare verbeteringen blijven uit.

De daling van de vastgoedmarkt heeft bredere gevolgen voor het economisch herstel.

Een herstel in deze sector zou de consumptie en investeringen aanzienlijk kunnen stimuleren, maar daarvoor zijn agressievere en gerichter beleid nodig.

Zonder een ommekeer kan de binnenlandse vraag stagneren, wat de bredere herstelpogingen ondermijnt.

Reactie van de markt en de weg vooruit

De financiële markten reageerden positief op de aankondigingen van het Politbureau. De Hang Seng-index steeg met meer dan 3% en Chinese aandelen noteerden hoger.

Economen maken zich vooral zorgen over de uitvoeringstermijn.

Hoewel er al signalen zijn gegeven over renteverlagingen en fiscale maatregelen, kan de daadwerkelijke invoering maanden duren.

Beleidsmakers moeten ook de kortetermijnwinsten afwegen tegen de stabiliteit op de lange termijn en ervoor zorgen dat de schuldenniveaus beheersbaar blijven.

Deze week vindt de Centrale Economische Werkkonferentie plaats, waarbij de specifieke groeidoelstellingen en beleidsdetails voor 2025 worden vastgesteld.

Hoewel de recente aankondigingen een sterke toewijding aan verandering weerspiegelen, hangt het succes ervan af van een snelle en effectieve uitvoering.

Of China zijn groeidoel van 5% haalt, hangt af van de stimulering van de binnenlandse consumptie, de stabilisatie van belangrijke sectoren zoals de vastgoedsector en het beperken van de impact van de wereldwijde handelsspanningen.

De komende maanden zullen uitwijzen of deze beleidsmaatregelen tot zinvolle resultaten leiden of dat er drastischere maatregelen nodig zijn.