Trump kondigt 25% tarief aan op landen die Venezolaanse olie en gas kopen.

In een belangrijke escalatie van de economische druk kondigde president Donald Trump maandag aan dat elk land dat olie en gas uit Venezuela koopt, een tarief van 25% op alle handel met de Verenigde Staten zal moeten betalen.

Het beleid treedt op 2 april in werking, zoals Trump bekendmaakte op zijn sociale mediaplatform Truth Social.

Deze gedurfde stap dient zowel als financiële waarschuwing aan buitenlandse regeringen als een weerspiegeling van de aanhoudende spanningen tussen Washington en Venezuela.

Marktreactie

De wereldwijde oliemarkten reageerden onmiddellijk op de aankondiging.

Om 10:54 uur ET waren de prijzen van Amerikaanse ruwe olie met 77 cent, of 1,13%, gestegen tot $69,05 per vat, terwijl Brent-olie, de wereldwijde benchmark, 73 cent, of 1,01%, won en $72,89 per vat bereikte.

Analisten waarschuwen dat de nieuwe tarieven de schommelingen in de ruwe olieprijs kunnen versterken, aangezien Venezolaanse olie al lange tijd onder Amerikaanse sancties valt.

Deze stap kan er ook toe leiden dat grote olie-importerende landen hun energiepartnerschappen en inkoopstrategieën heroverwegen.

Ondertussen heeft de regering-Trump onlangs een mogelijke verschuiving in haar Venezuela-beleid aangegeven.

Op 20 maart verklaarden functionarissen dat ze overwogen de vergunning van Chevron om in Venezuela te opereren te verlengen, ondanks het eerdere bevel aan het bedrijf om de activiteiten tegen 3 april te beëindigen.

Sinds 2022 is Chevron verantwoordelijk voor de export van ongeveer 200.000 vaten Venezolaanse ruwe olie per dag – ongeveer een kwart van de totale productie van het land, aldus Reuters.

'Hoe zou de VS dit tarief van een derde partij innen?'

Econoom Aldo Contreras betwijfelde in een gesprek met Invezz de haalbaarheid van het opleggen van een tarief van 25% aan landen die Venezolaanse olie kopen, met name landen buiten de Amerikaanse jurisdictie.

"Hoe zouden de Verenigde Staten deze tarieven van een derde partij innen, vooral wanneer die transacties buiten de Amerikaanse rechtsbevoegdheid plaatsvinden?" vroeg hij, met het argument dat handhaving logistiek onhaalbaar zou kunnen blijken.

Contreras merkte ook op dat als Amerikaanse bedrijven zoals Chevron van het beleid worden vrijgesteld, ze uiteindelijk zelf de tarieflast zouden kunnen dragen.

"Als Chevron de heffing van 25% op zijn activiteiten moet betalen, zou dat zijn kostenstructuur fundamenteel veranderen," legde hij uit.

Met betrekking tot buitenlandse kopers benadrukte Contreras een cruciale maas in de wet:

"Als Europa rechtstreeks olie van Venezuela koopt zonder tussenkomst van de VS, zie ik niet in hoe de VS een tarief van 25% op die transactie zou kunnen opleggen."

Dit roept ernstige vragen op over de wereldwijde effectiviteit van het beleid.

Als het tarief succesvol wordt ingevoerd, moet Venezuela mogelijk zijn prijsstrategie aanpassen om concurrerend te blijven.

"Om de tarieven te compenseren, zou Venezuela mogelijk gedwongen worden zijn olie met 25% te verlagen, wat een aanzienlijke impact zou hebben op zijn inkomsten," waarschuwde Contreras.

"In plaats van een potentieel omzetverlies van $5 miljard met Chevron te riskeren, zouden ze slechts $1,25 miljard aan verliezen kunnen lijden – een aanzienlijke financiële tegenslag."