Europa gokt op een handelsovereenkomst met hoge inzet om de tariefhamer van Trump af te wenden

De klok tikt door op wat een beslissend moment zou kunnen zijn voor de trans-Atlantische handel.

In een gok met hoge inzetten geeft de Europese Unie aan dat ze misschien bereid is een bittere pil te slikken - een universeel tarief van 10% op veel van haar export naar de Verenigde Staten - maar alleen als ze cruciale concessies van de regering-Trump kan afdwingen.

Met een deadline van 9 juli in aantocht, zijn de twee economische grootmachten verwikkeld in gespannen onderhandelingen om een handelsoorlog te voorkomen die schokgolven door de wereldeconomie zou kunnen sturen.

Het berekende risico van Europa

Achter gesloten deuren krijgt een mogelijke weg naar een deal vorm.

Volgens een rapport in Bloomberg waarin mensen werden geciteerd die bekend waren met de delicate onderhandelingen, is het spel van de EU om het basistarief van 10% te accepteren, maar essentiële bescherming te bieden voor de meest kritieke industrieën.

Brussel dringt hard aan op lagere tarieven voor belangrijke sectoren zoals farmaceutica, alcohol, halfgeleiders en commerciële vliegtuigen.

Bovendien eisen ze quota en vrijstellingen om de ernstige gevolgen van het bestaande tarief van 25% op auto's en het verpletterende tarief van 50% op staal en aluminium in Washington af te zwakken.

Bronnen, die op voorwaarde van anonimiteit met Bloomberg spraken, beschrijven de voorgestelde regeling als een die nog steeds in het voordeel van Amerika kantelt.

Toch is het een compromis waar de Europese Commissie, de handelsautoriteit van de EU, uiteindelijk mee denkt te kunnen leven - een pragmatische keuze in het licht van een veel slechter alternatief.

Dat alternatief is een scenario waarin president Donald Trump op 9 juli zijn dreigement waarmaakt om tarieven tot 50% te heffen op bijna alle export van het blok naar de VS.

President Trump heeft deze tarieven tot het middelpunt van zijn economische doctrine gemaakt, met het argument dat ze nodig zijn om de Amerikaanse productie nieuw leven in te blazen, zijn belastingverlagingsagenda te financieren en landen te straffen waarvan hij beweert dat ze hebben geprofiteerd van de VS.

De enorme ernst van de situatie werd weerspiegeld in de reflexmatige reactie van de markt op berichten over deze gesprekken; de S&P 500 struikelde kort en verloor 12 punten in seconden voordat hij zich herstelde, een bewijs van de angst die door Wall Street kabbelde.

De cijfers die op het spel staan zijn onthutsend. Alleen al in 2024 verscheepte de EU voor 52,8 miljard euro (62,2 miljard dollar) aan auto's en auto-onderdelen naar de VS, de grootste exportbestemming.

Het blok stuurde ook € 24 miljard aan staal en aluminium, voornamelijk van industriële grootmachten Duitsland, Italië en Frankrijk.

Een regelrechte handelsoorlog zou dit alles, en nog veel meer, in gevaar brengen.

De missie van EU-handelschef Sefcovic naar Washington

Ondanks de hoge spanning blijft er een fragiel optimisme bestaan. Aan beide zijden van de Atlantische Oceaan groeit de overtuiging dat er voor de deadline een interim-overeenkomst, een soort tijdelijke wapenstilstand, kan worden gesloten.

Dit zou de onmiddellijke tariefdreiging pauzeren en de complexe onderhandelingen mogelijk maken.

Daartoe leidt de handelschef van de EU, Maros Sefcovic, deze week een delegatie naar Washington in een cruciale, laatste wanhopige poging om een gemeenschappelijke basis te vinden.

De à-la-carteovereenkomst zou complex zijn en waarschijnlijk niet alleen betrekking hebben op tarieven, maar ook op niet-tarifaire belemmeringen, strategische aankopen van belangrijke Amerikaanse goederen zoals vloeibaar aardgas (LNG) en kaders voor samenwerking op het gebied van economische veiligheid.

Maar zelfs als er een "principeakkoord" wordt bereikt, zal er een wolk van onzekerheid blijven bestaan, aangezien ambtenaren niet hebben kunnen aangeven hoe lang een dergelijke tussentijdse overeenkomst zou duren.

Vier Sscenarios en een vergeldingsarsenaal

De Europese Commissie is openhartig geweest met haar lidstaten over het eindspel en heeft vier mogelijke scenario's geschetst:

1. Er wordt een deal gesloten met een "acceptabel niveau van asymmetrie"
2. de VS presenteren een onevenwichtig aanbod dat de EU moet afwijzen;
3. de deadline wordt verlengd, waardoor er meer tijd voor gesprekken wordt gewonnen; of
4. President Trump loopt volledig weg van de tafel en ontketent de tariefstorm.

Het laatste scenario is het scenario waar de beleidsmakers in Brussel 's nachts wakker van liggen. Als de gesprekken mislukken, hebben functionarissen duidelijk gemaakt dat de EU bereid is om wraak te nemen met haar volledige arsenaal aan tegenmaatregelen.

Het blok heeft al tarieven goedgekeurd voor 21 miljard euro aan Amerikaanse goederen, klaar om in een oogwenk te worden ingezet.

Deze lijst is chirurgisch nauwkeurig en richt zich op politiek gevoelige Amerikaanse staten en iconische producten: sojabonen uit Louisiana (de thuisbasis van House Speaker Mike Johnson), landbouwproducten, pluimvee en motorfietsen.

En dat is nog maar het openingssalvo.

Er is ook een aanvullende, meer bestraffende lijst opgesteld die gericht is op 95 miljard euro aan Amerikaanse producten. Dit zou grote industriële goederen treffen, waaronder Boeing Co.-vliegtuigen, auto's van Amerikaanse makelij en Amerikaanse bourbon.

Naast tarieven onderzoekt de EU creatievere en pijnlijkere maatregelen, zoals exportcontroles en beperkingen op de toegang van Amerikaanse bedrijven tot lucratieve overheidsopdrachten.

Terwijl de onderhandelingen met hoge inzet hun laatste, kritieke fase ingaan, kijkt de wereld toe om te zien of de diplomatie zal zegevieren of dat twee van 's werelds grootste handelspartners op het punt staan samen van de economische klif te stappen.