Buitenlandse oliemultinationals verlaten Colombia omdat de exploratie achterblijft en de regelgeving wordt aangescherpt

Lage exploratieresultaten en een strenger regelgevend kader hebben de hoop dat de Caribische kust van Colombia een energieknooppunt voor de regio zou kunnen zijn, snel ondermijnd: nu schroeven buitenlandse olie- en gasbedrijven hun plannen terug of trekken ze zich gewoon helemaal terug.

Colombia ziet nu al de gevolgen van deze verschuiving voor zijn energiebalans, met het risico van een groter handelstekort en een sterkere afhankelijkheid van import.

Colombia offshore- en onshore-blokken werden vroeger gezien als een veelbelovende grens, maar hebben matige rendementen opgeleverd.

Volgens Reuters trekken individuele spelers zich ook terug uit fracking in Colombia, in combinatie met virulente beleidswijzigingen onder het bewind van president Gustavo Petro, een verbod op fracking en een hoge milieuhindernis voor exploratie.

De olie- en gassector van Colombia heeft grote wereldspelers verloren, en er is nog maar een klein beetje over met bedrijven als Shell, Chevron, Exxon Mobil, ConocoPhillips en het Spaanse Repsol die weglopen of hun voetafdruk sterk verkleinen.

Onlangs werd het laatste offshore-blok van Chevron verwijderd van de actieve exploratielijst van het land, waardoor de aanwezigheid ervan werd verminderd tot brandstofactiviteiten in de detailhandel.

Toen Shell in april vertrok, zei het dat dit te wijten was aan een strategische herschikking, maar de bredere trend is een herallocatie van kapitaal weg van Colombia.

Anderen, zoals Occidental Petroleum, hebben hun focus verlegd naar buurland Peru, waar de voorwaarden voor exploratie en productie zijn verbeterd en de mogelijkheden gunstiger lijken.

Een krimpende aanwezigheid

De terugtrekkingen weerspiegelen de toenemende ontgoocheling onder de Colombiaanse energiebedrijven. Welligence, een Amerikaans energieadviesbureau, merkte de afgelopen jaren een gebrek aan substantiële ontdekkingen op, wat impliceert dat bedrijven gewoon op zoek zijn naar betere vooruitzichten elders.

"Het is een duidelijke realiteit dat er al lang geen significante bevindingen meer zijn gedaan in Colombia", zei Andres Armijos, hoofd van Latijns-Amerika Onderzoek bij Welligence, tegen Reuters.

De energieautoriteit van Colombia heeft dit verhaal betwist. Het hoofd van het bureau, Orlando Velandia, verklaarde dat de exits werden gemotiveerd door een diversificatiestrategie van het bedrijf in plaats van wantrouwen in Colombia.

De migratie naar landen als Peru, Trinidad & Tobago, Guyana en Suriname, waar grote vondsten en gunstiger beleid miljarden dollars aan investeringen aantrekken, doet echter anders vermoeden.

Vertragingen en teleurstelling

Hoewel dergelijke opwindende vondsten veelbelovend zijn, lopen ze nog steeds ernstige vertragingen op.

Het belangrijkste aardgasconcentraat dat tot nu toe in het land is geïdentificeerd, is het Sirius-project dat voor de kust ligt en wordt gedeeld door Petrobras uit Brazilië en Ecopetrol, een staatsbedrijf.

Het project heeft naar schatting meer dan 6 biljoen kubieke voet gas en kan de levensduur van de gasproductie in Colombia met meer dan een decennium verlengen.

De bedrijven moeten echter werken aan de vertragingen van het project als gevolg van administratieve rompslomp. Ten minste honderd raadplegingen van gemeenschappen langs het bouwgebied en twee milieuvergunningen, zinvolle zorgen over de aanleg van pijpleidingen en verwerkingsfabrieken in een paar jaar, wat een verzwarende factor kan zijn.

Ecopetrol verzekert het publiek nog steeds dat het tegen 2029 of uiterlijk in 2030 met de gasproductie zal beginnen.

Felipe Calderon van Welligence verklaarde echter dat een dergelijke positie van het bedrijf onrealistisch is, gezien het aantal papieren en vergunningen dat moet worden verkregen.

Tegelijkertijd zorgden kleinere vondsten van Shell in het veld van Gorgon er niet voor dat het bedrijf serieuze posities in het land innam, en de ambitieuze ultra-diepwaterput van Occidental in Komodo bevond zich onder beroep op de rechten van de boorvergunning.

Ecopetrol heeft ook geboord dat het Orca-gasproject het hele jaar door zijn lot nog moet vinden en dat er geen ontwikkelingsplannen zijn aangekondigd.

Economische risico's nemen toe

De daling van de buitenlandse investeringen schaadt nu al de energiebalans van Colombia. In mei daalde de olieproductie met 4,8% op jaarbasis tot 749.800 vaten per dag, veel lager dan de 1 miljoen vaten per dag die tien jaar geleden werden bereikt.

De gasproductie daalde in dezelfde periode met ongeveer 19%.

Marktleiders waarschuwen dat het land zijn uitgeputte voorraden niet snel genoeg vervangt.

Volgens de huidige contracten zullen naar verwachting tot 2030 elk jaar slechts 14 extra putten worden geboord, wat veel minder is dan wat nodig is om de productie op peil te houden.

Luis Carlos Sarmiento, voorzitter van Grupo Aval, verklaarde dat onvoldoende exploratie en vertragingen bij het verlenen van vergunningen het risico lopen dat gasontdekkingen stranden.

"We hebben bijna geen gasreserves meer", waarschuwde hij tijdens een recente conferentie in Bogotá.

De gevolgen reiken verder dan energie. Een toenemende afhankelijkheid van geïmporteerde brandstof zou het handelstekort van Colombia elk jaar met miljarden dollars kunnen doen toenemen.

Volgens de Colombiaanse Petroleum Association (ACP) hebben vorig jaar meer dan 1.500 protesten de olieproductie verstoord, waardoor 4 miljoen vaten productie werden uitgesteld en 3.000 banen werden gekost.

Een politiek kruispunt

Het energieplan van president Petro bevordert een verschuiving van fossiele brandstoffen naar hernieuwbare energiebronnen. Hij heeft nieuwe exploratiecontractrondes afgewezen en heeft zich uitgesproken tegen de ontwikkeling van kolen, olie en gas, waarbij hij verklaarde: "De laatste oliereserves zullen opraken, want dat doodt Colombia en de mensheid."

De particuliere sector blijft voorzichtig. Zonder onmiddellijk plan om de investeringskloof te dichten en de exploratie stagneert, wordt Colombia geconfronteerd met de noodzaak om zowel ruwe olie als gas te importeren, wat resulteert in een tekort op de energiehandel met economische gevolgen op de lange termijn.

Sommige politieke tegenstanders hebben al beloofd de sector nieuw leven in te blazen als ze de presidentsverkiezingen van 2026 winnen.

Tot die tijd lijkt de Colombiaanse olie- en gassector vast te zitten, vastgelopen tussen de realiteit van de wereldmarkt en een binnenlandse beleidsbeweging die de internationale belangstelling heeft getemperd.