De race voor het plaatsvervangend leiderschap van Labour begint na het ontslag van Angela Rayner

Het aftreden van Angela Rayner als zowel vice-premier als vice-leider van de Labour Party heeft geleid tot interne verkiezingen met hoge inzet om haar te vervangen, waardoor de verdeeldheid binnen de partij over richting en leiderschap opnieuw is geopend.

Rayner, die lang werd beschouwd als een potentiële toekomstige leider, stopte vrijdag met haar functies nadat de onafhankelijke adviseur voor ministeriële belangen concludeerde dat ze de code had overtreden door te weinig zegelrecht te betalen op haar flat in Hove.

Haar vertrek verwijdert een belangrijke stem uit de top van de regering en dwingt Labour tot een wedstrijd voor het vice-leiderschap, hoewel de winnaar niet automatisch het vice-premierschap op zich zal nemen.

Die post is al naar David Lammy gegaan na de herschikking van deze week.

Een probleem voor Starmer

De wedstrijd komt op een delicaat moment voor premier Keir Starmer.

Hij beloofde slechts enkele dagen eerder een "fase twee" reset van zijn regering, maar de publieke opinie heeft zich tegen Labour gekeerd.

Een YouGov-tracker in augustus vond Starmer met een gunstige beoordeling van 24% tegen 68% ongunstig.

Ook binnen de partij is er ontevredenheid.

Uit een Survation-peiling vorige maand bleek dat 64% van de Labour-leden gelooft dat de partij "in de verkeerde richting" gaat, waarbij de netto voorkeur van Starmer onder de leden daalt tot -9.

Het vertrek van Rayner zou de achterban van Labour kunnen aanmoedigen om aan te dringen op een plaatsvervangend leider die de linkerflank van de partij vertegenwoordigt, op vrijwel dezelfde manier waarop ze het leiderschap van Starmer in evenwicht bracht.

Hoe de wedstrijd werkt

Het nationale uitvoerend comité van Labour zal binnenkort een tijdschema voor de verkiezingen vaststellen.

Volgens de huidige regels moeten kandidaten eerst nominaties winnen van 20% van de Labour-parlementsleden - 80 in totaal.

Ze hebben dan de steun nodig van 5% van de Labour-partijen in het kiesdistrict, evenals drie filialen, waarvan er ten minste twee vakbonden moeten zijn.

Zodra de nominaties zijn veiliggesteld, stemmen de leden en filialen van Labour in een voorkeursstemming.

De mogelijke kandidaten

Shabana Mahmood
De nieuwe minister van Binnenlandse Zaken, een nauwe bondgenoot van Starmer, heeft een reputatie opgebouwd voor sterke organisatorische vaardigheden. Ze wordt alom gecrediteerd voor het vormgeven van de verkiezingsstrategie van Labour en wordt gezien als een geloofwaardige kanshebber met groeiende invloed binnen de NEC.

Ed Miliband
De minister van Energie en voormalig partijleider is de populairste minister onder Labour-leden geworden. De laatste enquête van Labour List gaf hem een nettoscore van +74, vóór Rayner's +71 vóór haar ontslag. Zijn positie bij de basis zou hem tot een koploper kunnen maken.

Emily Doornbes
Thornberry is momenteel voorzitter van de selectiecommissie voor buitenlandse zaken en is een veteraan met veel ervaring in hogere functies. Hoewel haar aanvankelijke standpunt over Gaza sommige leden van streek maakte, heeft ze sindsdien haar profiel aangescherpt en zou ze een beroep kunnen doen op delen van de leden die op zoek zijn naar een doorgewinterde stem.

Wes Straatwerk
De minister van Volksgezondheid blijft een effectieve media-operator, maar is minder populair onder Labour-leden, met een nettobeoordeling van slechts +9. Hij behield ternauwernood zijn parlementszetel bij de algemene verkiezingen van juli, waardoor zijn kandidatuur minder zeker was.