Tegenwind en rugwind

Volgens FactSet heeft meer dan 90% van de SandP 500-kiezers hun resultaten over het derde kwartaal vrijgegeven.

Hiervan heeft 82% de consensusprognoses over de winst per aandeel overtroffen, terwijl 77% de omzetverwachtingen heeft overtroffen.

Dat is niet al te armoedig. Maar aangezien analisten hun voorspellingen doorgaans verlagen naarmate het winstseizoen in kwestie nadert, vertelt dit niet het volledige verhaal.

Toch meldde FactSet verder dat, jaar-op-jaar, de gemengde winstgroei voor de SandP 500 tot nu toe in Q3 13,1% bedroeg.

Als dit de rest van het winstseizoen zo zou blijven, zou dit het vierde achtereenvolgende kwartaal van dubbelcijferige winstgroei voor de SandP betekenen.

Dat is indrukwekkend. Het gaat er nu natuurlijk om hoe het vierde kwartaal verloopt en hoe de forward guidance voor het eerste kwartaal van 2026 eruit ziet.

Het winstseizoen loopt ten einde, de markt stopt nooit met rekenen, herevalueren en voorspellen.

Wat beleggers vandaag in totaal besluiten te kopen of te verkopen, hangt af van hoe ze de toekomst zien.

Zoals de zaken er nu voorstaan, hoewel de zaken nooit stilstaan, zijn de winsten over het derde kwartaal een dikke rugwind gebleken voor de Amerikaanse aandelenmarkt.

En die rugwind heeft er ook toe bijgedragen dat de Aziatische, Pacifische, Europese en zelfs de Britse FTSE 100 naar recordhoogtes is gestegen.

Er zijn ook andere rugwinden. De handelsovereenkomst tussen de VS en China, die door president Trump veel werd rondgebazuind maar maar heel weinig voorstelde, staat in de achteruitkijkspiegel. Het is geen tegenwind meer.

De grootste zorg, China's beperking op de export van zeldzame aardmetalen en kritieke mineralen, is verdwenen, mogelijk voor de komende twaalf maanden.

Aandelenkoersen kunnen de toekomst verdisconteren, maar ze kijken niet zo ver vooruit.

Voorlopig is wat een zorg was, niet langer een probleem. Bovendien lijkt er een einde te komen aan de sluiting van de Amerikaanse overheid, officieel de langste in de geschiedenis.

Ervaringen uit het verleden laten zien dat beleggers echt niets geven om shutdowns.

En nu het er naar uitziet dat er een akkoord is bereikt, verdwijnt er weer een tegenwind.

Deze sluiting was een ergernis omdat het leidde tot het uitstel of zelfs de annulering van een aantal belangrijke gegevenspublicaties, voornamelijk die welke de inflatie en de toestand van de arbeidsmarkt meten.

Dit betekende dat de Amerikaanse Federal Reserve eind oktober haar monetaire beleidsvergadering inging en het grootste deel van een maand aan gegevens miste, inclusief Non-Farm Payrolls.

Aangezien deze gegevensreeks zowel in juli als in augustus sterk achterbleef bij de marktverwachtingen, was het niet verwonderlijk dat de Fed zich richtte op de 'werkgelegenheidsmaximalisatie'-kant van haar dubbele mandaat, en weg van het waarborgen van 'prijsstabiliteit' of het onder controle houden van de inflatie.

Deze accentverschuiving leidde ertoe dat de markten voor het einde van het jaar twee renteverlagingen van 25 basispunten incalculeerden, één in oktober, die ze kregen, samen met een tweede in december.

Toenmalig Fed-voorzitter Jerome Powell verraste beleggers toen hij in zijn persconferentie na de verlaging in oktober zei dat een nieuwe verlaging in december geenszins een uitgemaakte zaak was.

Aandelen werden sterk verkocht, aangezien de kans op een verlaging voor het einde van het jaar ging van 95% naar 65%, wat nu het geval is.

Een beetje tegenwind, zou je denken. Maar niet echt. Want dit is een bullmarkt waar zelfs slecht nieuws verandert in goed nieuws als je het op de juiste manier beschouwt.

Immers, zelfs het vooruitzicht van een hoop verwarrende economische gegevens die worden vrijgegeven zodra de shutdown eindigt, wordt grotendeels genegeerd.

Als de gegevens goed zijn, hoeft u zich nergens zorgen over te maken en kunnen beleggers gewoon doorgaan met kopen.

En als het slecht is, kunnen beleggers uitkijken naar een soepeler monetair beleid.

De heer Powell heeft misschien gezegd dat een verlaging in december geen uitgemaakte zaak was, maar als de gegevens slecht zijn, gaat het gebeuren.

In de tussentijd was er een beetje een hapering in de technische ruimte.

Beurslievelingen, Nvidia en Palantir, kregen een pak slaag nadat Michael Burry, die anticipeerde op de huizencrisis die de Grote Financiële Crisis van 2008/9 veroorzaakte, aankondigde dat hij grote shortposities had in beide aandelen.

Plots verschenen er scheuren in de handel in kunstmatige algemene intelligentie.

Dit werd niet geholpen nadat de Japanse SoftBank aankondigde dat het zijn Nvidia-positie had geliquideerd. Afgelopen uit? Verre van dat.

Zoals iedereen weet, was de heer Burry erg vroeg toen hij zich positioneerde voor de huizencrisis.

En te vroeg zijn is als ongelijk hebben. En SoftBank verkocht Nvidia alleen om zijn positie in OpenAI, de eigenaar van ChatGPT, te vergroten.

Tegenwind wordt rugwind en de rally gaat door. Totdat het niet meer gebeurt, natuurlijk.

(David Morrison is Senior Market Analyst bij Trade Nation. De meningen zijn van hemzelf.)