De everything works-rally: een wereld waar slecht nieuws nog steeds goed nieuws is

Er is een vrij positieve start van het nieuwe jaar wat aandelen betreft.

In de eerste week van januari verhandelden de Dow Jones Industrial Average en de SandP 500 op nieuwe recordhoogtes.

Zowel de technologie-gedreven NASDAQ als de small cap Russell 2000 blijven net iets onder hun eigen recordniveaus schommelen, respectievelijk eind oktober en half december.

Zelfs de Europese achterblijvers zijn weer tot leven gekomen. De Duitse DAX is voor het eerst ooit boven de 25.000 gestegen.

Ondertussen brak de beslist ouderwetse, technologieloze FTSE 100 boven de 10.000 op de eerste handelssessie van 2026 en is het tot nu toe gelukt om hier boven te blijven.

Het beeld is vergelijkbaar in de Aziatisch-Pacifische markten, met Japan's Nikkei, Zuid-Korea's Kospi, de Shanghai Composite, Hong Kong Hang Seng en India's Nifty 50 allemaal op of bijna op recordhoogtes. Investeerders zijn zich aan het uitbreiden.

Een deel van de druk komt van de techleiders en die andere gigantische multinationals die sinds oktober 2022 verantwoordelijk zijn voor de bijna onophoudelijke rally.

Maar in plaats van aan te geven dat het tijd was om aandelen te cashen, hebben beleggers hun winsten uit technologie herinvesteerd in tot dan toe genegeerde en daardoor ondergewaardeerde hoeken van de wereldwijde aandelenmarkten.

Beleggers hebben hun blootstelling verbreed en daardoor zien de aandelenmarkten er gezonder en mogelijk minder risicovol uit dan in lange tijd.

Er is geen duidelijkere aanwijzing hiervan dan de gedempte volatiliteitsmaatregelen over de belangrijkste Amerikaanse indices.

De VIX, die de volatiliteit van de SandP 500 meet, is gestaag gedaald vanaf zijn piek in april, terug naar de dieptepunten van twaalf maanden geleden.

Dit betekent dat beleggers, zelfs met de breedste maatstaf van de gezondheid van de Amerikaanse aandelenmarkt op recordhoogtes, geen reden zien om te betalen voor neerwaartse verzekering via putopties, althans niet voor de komende maanden.

Hetzelfde geldt voor de volatiliteit van de NASDAQ. Het maakt eigenlijk niet uit waar je kijkt (binnen redelijke grenzen) - elke dip is gekocht en de risico-eetlust is hoog. Wat valt er niet leuk te vinden?

Nou, alleen omdat er vandaag geen volatiliteit is, betekent dat niet dat er morgen niet zal zijn. Toch zijn er enkele duidelijke rugwinden voor aandelen.

De Amerikaanse Federal Reserve heeft zojuist de rente verlaagd tot het laagste niveau in meer dan drie jaar, terwijl ze ook dit jaar meer verlagingen aankondigt.

Men denkt dat de inflatie een piek heeft bereikt en een aanzienlijk aantal analisten verwacht dat deze nu zal terugvallen richting het doel van 2% van de Fed. Het is er al in de eurozone.

Aan de andere kant is de Amerikaanse arbeidsmarkt een zorg geworden voor de Fed. De werkloosheid is iets gestegen, maar blijft laag naar historische maatstaven.

Toch zijn de Non-Farm Payrolls, die op vrijdag 9 januari worden bijgewerkt, overal verspreid.

Afgelopen zomer waren er twee verschrikkelijke metingen, terwijl de gegevens sindsdien niets hebben verteld, dankzij de verstoring door de sluiting van de Amerikaanse overheid in oktober.

Geven investeerders erom? Niet echt. Een solide loonadministratie wordt als positief beschouwd omdat het een sterke aanduidt in de Amerikaanse economie. Een slecht cijfer is optimistisch omdat het de kans op een vroege renteverlaging vergroot.

Maar het is altijd verontrustend als iedereen aan dezelfde kant van de boot staat, zelfs als er niets voor de hand liggend aan de horizon is.

Problemen kunnen soms uit een onverwachte bron komen, dus het is waarschijnlijk een goed moment om je daarop voor te bereiden.

(David Morrison is Senior Market Analyst bij Trade Nation. Zijn meningen zijn van hemzelf.)