Recordhoogtes tonen politieke risico's in Trumps Amerika

Rond deze tijd vorige week bereikte de SandP 500 opnieuw een recordhoogte en kwam hij binnen een paar punten van 7.000.

In de voorgaande twee maanden had de index een reeks hogere dieptepunten en hogere pieken doorgemaakt.

In dezelfde periode was de VIX-index, een maatstaf voor de SandP-volatiliteit, gestaag gedaald en zakte terug naar niveaus die duidden op investeerderszelfgenoegzaamheid.

Een deel van het schuim was van de technologiesector geblazen. Toch, in plaats van dat dit een rush uit aandelen veroorzaakte, waren beleggers gebrand op het herinvesteren van de opbrengst van hun technologieverkoop in ondergeziene hoeken van het Amerikaanse aandelenuniversum.

Dit hielp de Russell 2000, een breed geïnspireerde index van small cap, binnenlands gerichte Amerikaanse aandelen, naar recordhoogtes te brengen.

Investeerders roteerden uit groei en naar waarde. Ze behielden hun vertrouwen in de Amerikaanse economie, of in ieder geval in de bedrijfssector.

Maar toen begon dat optimisme te wankelen. President Trump voerde zijn druk op een Amerikaanse overname van Groenland op.

Vervolgens reageerde hij op bezwaren van Europese leiders en NAVO-bondgenoten door te dreigen met meer tarieven op acht landen, waaronder het VK, als straf voor het negeren van zijn eisen.

Dit alles gebeurde terwijl de gross en de overtreding naar Davos vlogen voor hun jaarlijkse freakshow. En deze keer verscheen ook de Amerikaanse president.

Voor zijn komst brak de SandP onder de 6.800, wat een totale wekelijkse winst van 3% betekent. Dat is geen grote stap.

Maar het heeft zeker het vertrouwen van investeerders aan het wankelen gebracht. De angst was dat meneer Trump de leiders van Europa zou bekritiseren, en hij zei niets dat suggereerde dat dit niet het geval zou zijn.

Hij begon zijn toespraak zelfs met de volharding dat Europa al tien jaar de verkeerde kant op ging, en voegde eraan toe dat de VS wilde dat Europa 'sterke bondgenoten' zou zijn.

Maar Amerikaanse aandelenindices reageerden door scherp te stijgen, terwijl hij ook militaire actie boven Groenland uitsloot.

De heer Trump verklaarde dat hij onmiddellijke onderhandelingen met Denemarken wilde om het Amerikaanse eigendom van Groenland te bevorderen, maar herhaalde dat hij geen geweld zou gebruiken.

Dus nu die ophef voorlopig uit de weg is, laten we eens kijken waar beleggers zich waarschijnlijk als volgende op zullen richten.

Aangezien president Trump vaak wordt aangeduid als een 'marktman', heeft hij een ongelooflijk interventionistische benadering gekozen.

Niet tevreden met het nemen van een overheidsbelang in Intel, omvat zijn laatste uitspraken een plan om de rente op creditcards een jaar lang te beperken tot 10%, en te eisen dat Fannie May en Freddie Mac 200 miljard dollar aan hypotheekgedekte effecten opkopen met als doel de woonlasten te verlagen.

Maar het is zijn herhaalde veroordeling van de Federal Reserve, en in het bijzonder van de huidige voorzitter Jerome Powell, die het meest ontwrichtend blijkt.

Er zijn zoveel invalshoeken hierin, maar de meeste komen terug uit de angst dat de Fed haar onafhankelijkheid kan verliezen, voor zover die er is.

De heer Trump heeft zojuist Kevin Hassett uitgesloten als zijn voorkeurskeuze als vervanger van de heer Powell wanneer deze in mei aftreedt.

Dat heeft ertoe geleid dat Kevin Warsh de nieuwe favoriet is geworden. Als de heer Warsh het overneemt, kan dat leiden tot aanzienlijke veranderingen voor de Fed en de manier waarop die wordt geleid.

Deze klinken erg bemoedigend en lijken de transparantie bij 's werelds belangrijkste centrale bank te vergroten.

Hij is ook geen fan van kwantitatieve versoepeling, en dat suggereert een minder 'drukke' Fed als het gaat om marktverstoringen.

Als dat het geval is, moeten beleggers zich voorbereiden op een stijging van de marktvolatiliteit in de komende jaren. Geweldig voor handelaren, minder voor investeerders.

(David Morrison is Senior Market Analyst bij Trade Nation. Zijn meningen zijn van hemzelf.)