Iran-spanningen en olieprijspiek raken krediet in opkomende markten

Het toegenomen geopolitieke risico, voortkomend uit hernieuwde militaire actie in Iran, heeft het krediet in opkomende markten (EM) flink geraakt door een bredere risicomijdende marktomgeving en een scherpe stijging van de energieprijzen, aldus een recent rapport van ING Group. 

Specifiek zouden soevereinen van de Gulf Cooperation Council (GCC) onder druk staan door de toegenomen regionale instabiliteit, aldus het rapport.

Recente gebeurtenissen in het Midden-Oosten hebben de energieprijzen fors doen stijgen, waarbij Brent-olie steeg boven $85 per vat, van onder $70 half februari en $60 eind december.

Energieprijspiek verdeelt exporteurs en importeurs in opkomende markten

Deze divergentie heeft gevolgen voor soevereinen in opkomende markten, met name grote energie-importeurs die waarschijnlijk hogere inflatie en verslechterende externe saldi zullen ondervinden.

Landen in Centraal- en Oost-Europa — waaronder Noord-Macedonië, Servië, Hongarije en Turkije — behoren tot de landen met aanzienlijke blootstelling.

Hetzelfde geldt voor Afrikaanse frontier-soevereinen zoals Zambia en Senegal, evenals Latijns-Amerikaanse economieën waaronder Panama en El Salvador.

Pakistan valt ook in deze categorie vanwege het grote energietekort.

Deze landen zijn volgens James Wilson, emerging market sovereign strategist bij ING Group, bijzonder kwetsbaar voor schommelingen in energieprijzen en leveringsvoorwaarden, aldus een recent rapport.

“De keerzijde van deze dynamiek is dat olie-exporteurs over het algemeen zouden profiteren van de stijging van de prijzen,” zei Wilson. 

Oman, Koeweit en Qatar hebben doorgaans een aanzienlijke netto brandstofoverschot, dat meer dan 30% van hun bbp bedraagt.

De potentiële veiligheidsrisico's in de regio zullen naar verwachting echter de economische voordelen van hogere olieprijzen tenietdoen.

Als gevolg daarvan zullen beleggers olie-exporteurs buiten de directe regio waarschijnlijk zien als potentiële begunstigden van hogere olieprijzen, voegde Wilson eraan toe.

Daartoe behoren Afrikaanse landen zoals Angola, Gabon en Nigeria, evenals Kazachstan in Centraal-Azië.

Regionale impact in GCC varieert; sentiment verzwakt

Binnen de GCC-landengroep is de gebruikelijke correlatie tussen olieprijzen en de risicopremie op soevereine schuld recentelijk verzwakt. 

Ondanks de opleving van de olieprijzen zijn de spreads op GCC-soevereinen wijder geworden ten opzichte van Investment Grade-peers, aldus het rapport. 

Deze divergentie doet zich voor tegen een achtergrond van regionale spanningen, waaronder de vergeldingsacties van Iran tegen militaire bases en olie-/raffinaderijfaciliteiten in de GCC, wat ook zorgen oproept over de veiligheid van tankerverkeer en dus exportroutes.

De impact is niet uniform binnen de GCC. Bahrein is het meest kredietkwetsbaar vanwege een veel zwakkere balans en verslechterende fundamenten, in schril contrast met de verbeterde positie van Oman en diens terugkeer naar een investmentgrade-rating vorig jaar.

Oman is het meest openlijk neutrale land in de regio en roept op tot de-escalatie ondanks dat het te maken heeft gehad met drone-aanvallen.

Het lijkt minder afhankelijk van de Straat van Hormuz voor zijn export dan Qatar, dat sterk afhankelijk is van de straat voor LNG, merkte Wilson op.

Ondertussen hebben de VAE te maken met aanzienlijke economische gevolgen, met name door verstoringen in haar kernsectoren: toerisme, reizen en transit. 

Deze uitdagingen worden versterkt door een moeilijke periode voor haar harde-valutaobligaties, voortkomend uit de verwijdering van het land uit de EMBI-obligatie-indices van JP Morgan.

Deze verwijdering is echter in wezen te wijten aan het feit dat de VAE in zekere zin 'gepromoveerd' zijn uit de status van opkomende markt.

Het belangrijkste risico voor Saoedi-Arabië is verstoring van de energie-infrastructuur; het land wordt echter deels afgeschermd door de beschikbaarheid van potentiële alternatieve exportroutes via de Rode Zee, merkte Wilson op

Risicomijdend sentiment zou verbetering van het beleggerssentiment in opkomende markten kunnen keren

Wereldwijd zetten de sterke dollar, hogere rendementen en het risicomijdende sentiment de kredietmarkten van opkomende markten onder druk. 

Hoewel de impact afhangt van de duur en ernst van de militaire acties, volgen deze ontwikkelingen op een jaar van verbeterd beleggerssentiment ten aanzien van opkomende markten.

“We hebben sinds 'Liberation Day' vorig jaar brede instromen in EM-activa gezien, inclusief sterke portefeuilles in EM-schuld over regio's heen aan het begin van het jaar,” voegde Wilson eraan toe. 

De sterke dynamiek in primaire emissies is begrijpelijkerwijs recentelijk vertraagd.

Bovendien blijft een meer blijvende ommekeer van deze instromen in EM een risico, vooral als het aanvankelijke positieve consensus rondom deze activaklasse dat aan het begin van het jaar werd waargenomen, verschuift.

De brede verkrapping voor EM-krediet heeft de spreadniveaus naar bijna een historisch dieptepunt gedreven, aanzienlijk krapper dan de langetermijngemiddelden over alle ratingcategorieën voordat de laatste volatiliteit optrad, aldus het rapport. 

Hoewel de recente uitverkoop relatief ordelijk is verlopen, vormt het volgens Wilson slechts een kleine schommeling in de langetermijnvooruitzichten. 

Mocht het conflict escaleren en de wereldwijde ontwrichting aanhouden, dan verwachten we een bredere decompressie van de spreads ten opzichte van de huidige niveaus.

Specifiek zouden single-B-spreads van hogere-beta frontiernamen aanzienlijk risico kunnen lopen, voegde hij eraan toe.