Midden-Oosten ziet herstelkosten van minstens $25 mrd voor energie-infrastructuur

De kosten voor het herstellen en opnieuw in bedrijf stellen van beschadigde energie-infrastructuur in het Midden-Oosten kunnen volgens eerste schattingen van Rystad Energy oplopen tot minstens $25 miljard, en Rystad verwacht dat dit bedrag verder zal stijgen op basis van haar beoordeling van de getroffen faciliteiten.

„De uitgaven zullen waarschijnlijk vooral worden gedreven door engineering en constructie, gevolgd door uitrusting en materialen,” aldus de analyse van Rystad.

Er zijn ernstige wereldwijde verstoringen in de olie- en gasvoorziening veroorzaakt door de oorlog in het Midden-Oosten.

Volgens berichten heeft het conflict geleid tot schade en stilleggingen van vitale energie-infrastructuur in de regio, waaronder liquefied natural gas (LNG)-treinen, raffinaderijen, brandstoftankterminals en cruciale gas-to-liquids (GTL)-installaties.

Een belangrijke uitzondering in de analyse van herstelkosten en volledige hersteltermijnen per ernstniveau is de situatie in Ras Laffan Industrial City in Qatar. 

Ras Laffan (Qatar)

De vernietiging van LNG-treinen S4 en S6 heeft geleid tot een overmachtsverklaring en een capaciteitsvermindering van 17%, wat neerkomt op ongeveer 12,8 miljoen ton per jaar (Mtpa).

Het herstel van de faciliteit vereist meer dan alleen kapitaal; een volledig herstel kan tot vijf jaar duren, aldus Rystad Energy. 

De langere tijdlijn is te wijten aan een wereldwijd tekort aan gasturbines met groot frame die nodig zijn voor de hoofd-LNG-koelcompressoren. 

Slechts drie original equipment manufacturers (OEMs) leveren deze turbines, en alle drie gingen 2026 in met aanzienlijke productieachterstanden van ongeveer twee tot vier jaar, grotendeels veroorzaakt door vraag naar elektrificatie van datacenters en de uitfasering van kolencentrales, voegde het in Noorwegen gevestigde energie-intelligencebedrijf toe.

Het herstel van de Golfregio zal voornamelijk worden bepaald door structurele beperkingen, eerder dan door de beschikbaarheid van financieel kapitaal.

Hoewel sommige activa binnen enkele maanden weer operationeel kunnen zijn, kan het bij andere jaren duren voordat ze volledig zijn hersteld, zei Audun Martinsen, hoofd supply chain-onderzoek bij Rystad Energy.

„Afgezien van de status van de Straat van Hormuz, duwt elke dag van beschadigde of stilgelegde infrastructuur de pre-oorlogse productiecapaciteit verder uit bereik,” zei Martinsen. 

„Het offshoreveld South Pars van Iran en de faciliteit in Ras Laffan in Qatar vallen op als bijzonder zorgwekkende gevallen,” zei hij. 

Het herstel in Ras Laffan zal naar verwachting traag verlopen vanwege de omvang van de schade en de lange levertijden voor essentieel materieel, aldus Martinsen. 

Hij zei dat Iran, juridisch uitgesloten van westerse toeleveringsketens, daarentegen zal moeten vertrouwen op Chinese en binnenlandse aannemers.

Hoewel technisch mogelijk, kan deze aanpak zowel trager als duurder blijken te zijn.

Beperking van de timing in de investeringscyclus

Een ander duidelijk verstoringsscenario, buiten Qatar, speelt zich af in het buurland Bahrein.

De BAPCO Sitra Refinery werd twee keer getroffen, wat heeft geleid tot bevestigde schade aan twee crude distillation units (CDU) en een tankpark, en tot een overmachtsverklaring voor de gehele bedrijfsvoering van de groep.

De kernbeperking is de timing van de schade in relatie tot de investeringscyclus van het actief, eerder dan apparatuurtekorten of sancties. 

De faciliteit had in december net de mechanische voltooiing van haar $7 miljard moderniseringsprogramma bereikt. Toen de aanvallen plaatsvonden, waren engineering-, procurement- en construction- (EPC-)aannemers nog ter plaatse om de opstartverplichtingen af te ronden, aldus Rystad.

De vernietiging van een pas in gebruik genomen CDU-blok, slechts enkele maanden na de eerste productie, heeft volgens de instantie nieuwe verwerkingscapaciteit tenietgedaan.

Dit vertraagt de opbrengsten die bedoeld waren om de recente substantiële investering te ondersteunen. 

Verder zal het herstel van de beschadigde eenheden waarschijnlijk de hermobilisatie van internationale aannemers vereisen, volgens de analyse van Rystad.

Dit gebeurt tegen door het conflict verhoogde kosten en onder de onzekerheid van oorlogsrisicoverzekering, aangezien de activa zo recent in bedrijf zijn genomen.

In andere landen, zoals de VAE, Koeweit, Irak en Saoedi-Arabië, waren de verstoringen eveneens matig tot gering. 

Binnenlands EPC-ecosysteem: cruciale variabele voor hersteltempo

Een cruciale, maar vaak onderschatte variabele die consequent het herstelpad van alle getroffen faciliteiten bepaalt, is de dichtheid en nabijheid van het lokale Engineering-, Procurement- en Construction- (EPC-)ecosysteem rond elk actief — een factor die in standaard schadeschattingen doorgaans over het hoofd wordt gezien, stelde de analyse van Rystad Energy. 

„De snelle herstart van Saudi Aramco in Ras Tanura, waar onderhoudsteams al ter plaatse waren voor een geplande turnaround toen puin binnen het terrein viel, vormt het duidelijkste voorbeeld van de voordelen die diepe binnenlandse capaciteit mogelijk maakt.”

Het regionale hersteltempo hangt af van de snelheid waarmee kapitaal wordt ingezet en van de uitvoeringskracht naarmate de hersteluitgaven toenemen.

Operatoren zullen zich waarschijnlijk richten op het herstellen van bestaande velden boven nieuwe ontwikkelingen, wat de vraag naar EPC-aannemers en OEMs zal vergroten, vooral naar degenen met regionale ervaring en bestaande overeenkomsten met nationale oliebedrijven, aldus de analyse.

„Werk op korte termijn zal zich zeer waarschijnlijk richten op inspectie, engineering en sitevoorbereiding, gevolgd door vervanging van uitrusting en bouw zodra inkoopbeperkingen verminderen,” zei Rystad. 

„In Iran zouden voortgezette sancties de toegang tot westerse aannemers en technologie beperken, waardoor binnenlandse en Oost-Aziatische partijen het grootste deel van de herstelactiviteiten zullen uitvoeren.”