Olie daalt 6% in twee sessies nu diplomatie rond Hormuz de risicopremie bijstelt

De olieprijzen zetten hun scherpe daling op woensdag voort nu gesprekken tussen Iran en Oman de hoop nieuw leven inblazen dat het scheepvaartverkeer door de Straat van Hormuz kan normaliseren, waardoor een deel van de toevoeropslag die Brent enkele dagen geleden richting $95 dreef, verdwijnt.

Brent daalde ongeveer 2,6% tot $86.28 per vat, terwijl US West Texas Intermediate tegen het einde van de Aziatische handel 2,5% zakte tot $80.29.

Beide benchmarks hadden dinsdag al meer dan 3% verloren, waardoor ruwe olie in twee sessies ongeveer 6% lager staat nu handelaren snel het risico van een langdurige verstoring van de exporten uit de Golf herbeoordeelden.

Diplomatie rond Hormuz verandert de directe oliehandel

Iran en Oman bespreken een tijdelijk kader dat een tijdelijke maritieme corridor door Hormuz zou kunnen instellen terwijl gewerkt wordt aan een meer permanente regeling.

De gesprekken omvatten navigatiemanagement, informatie-uitwisseling en mijnenruiming, volgens de Financial Times.

Iran heeft niet ingestemd met een onvoorwaardelijke heropening en koppelt een bredere regeling nog steeds aan Amerikaanse sancties en de blokkade van Iraanse havens.

Toch is het vooruitzicht dat meer schepen door de straat bewegen voldoende geweest om zware verkoopbewegingen te veroorzaken. Voor het conflict vervoerde Hormuz ongeveer een vijfde van de wereldwijd verhandelde olie en LNG.

Deutsche Bank-strateeg Peter Sidorov zei tegen MarketWatch dat oliehandelaren een afwachtende, voorzichtige houding hebben aangenomen nu de diplomatieke activiteit toeneemt en de directe omstandigheden rond de straat relatief stabiel lijken.

Dat verklaart waarom Brent sneller is gedaald dan WTI. Brent is directer blootgesteld aan internationale zeescheepvaart en draagt daardoor een grotere risicopremie voor het Midden-Oosten.

Amerikaanse sancties bleken minder ontwrichtend dan gevreesd

De olie trok zich ook terug omdat Washington’s nieuwe campagne tegen Iran er niet toe leidde dat er onmiddellijk secundaire sancties werden opgelegd aan grote handelspartners.

Het Amerikaanse ministerie van Financiën richtte zich op ongeveer 60 met Iran gelinkte entiteiten, personen en schepen in de olie-, scheepvaart-, technologie- en andere sectoren.

Maar grote Chinese financiële instellingen werden niet onmiddellijk gestraft, wat de vrees verminderde dat Iraanse ruwe olie plotseling van de markt zou verdwijnen.

Dat onderscheid is van belang omdat China de belangrijkste koper van Iraanse ruwe olie blijft.

Marktdeelnemers interpreteren Washingtons strategie steeds meer als een poging om Teheran terug naar de onderhandelingstafel te dwingen in plaats van een directe militaire escalatie uit te lokken.

Die verschuiving heeft de verwachting aangewakkerd dat economische druk uiteindelijk kan helpen Hormuz weer te openen.

De fysieke aanvoer is nog steeds veel krapper dan de prijzen doen lijken

De uitverkoop betekent niet dat de oliemarkt is teruggekeerd naar normaal.

De scheepvaart door Hormuz blijft ernstig beperkt, en meerdere raffinaderijen mijden nu schepen die op een Iraanse zwarte lijst staan vanwege detentierisico’s en verzekeringsproblemen.

Iran heeft 45 schepen geïdentificeerd waarvan het zegt dat ze de transitregels hebben overtreden.

De grotere krapte zit mogelijk ook in geraffineerde producten. Aziatische invoer van diesel, kerosine en andere brandstoffen blijft circa 21% onder het niveau van voor het conflict, terwijl raffinagemarges zijn opgelopen omdat de aanvoer van geschikte Midden-Oosterse ruwe olie verstoord blijft.

Dat maakt de markt kwetsbaar voor een nieuwe ommekeer als de diplomatie stokt.