Amerikaanse dollar stabiliseert nu hoop op Iran-vrede en Fed-risico's valutamarkten schudden

De dollar stabiliseerde vrijdag in de Aziatische handel na een scherpe omkering in de slotfase van de sessie, terwijl beleggers hoop op een staakt-het-vuren in het Midden-Oosten afwogen tegen een nog onzekere koers voor de Amerikaanse rentetarieven.

De Amerikaanse valuta schoof op naar ongeveer 160,07 yen en herwon daarmee terrein nadat hij was gedaald tot het zwakste niveau in een week.

De Australische en Nieuw-Zeelandse dollar zetten iets terug nadat ze 's nachts tegen de dollar hadden gewonnen, terwijl het pond vrijwel ongewijzigd bleef rond $1,34.

De euro bleef dicht bij een eenweekse top rond $1,1576, gesteund door de eerste renteverhoging van de Europese Centrale Bank sinds 2023.

De stap heeft het contrast verscherpt tussen Europa's steeds havikachtiger opstelling ten aanzien van de inflatie en een Federal Reserve-uitzicht dat gevoelig blijft voor binnenkomende data.

Nieuws uit de Golfregio bepalen opnieuw de toon

De valutamarkten draaiden laat in de Amerikaanse sessie nadat president Donald Trump geplande aanvallen op Iran annuleerde en zei dat een vredesakkoord mogelijk al dit weekend getekend kan worden.

Het vooruitzicht van een overeenkomst die de Straat van Hormuz mogelijk weer voor de scheepvaart opent, duwde de olieprijzen lager en verlichtte een deel van de inflatiepremie die in de wereldmarkten was opgebouwd.

Brent-olie daalde toen de handel in Azië hervatte, waarmee de opluchtingsbeweging die door de recente diplomatieke signalen was veroorzaakt werd uitgebreid.

Iran heeft echter gezegd nog geen definitief besluit over een akkoord te hebben genomen, waardoor handelaren terughoudend blijven om de beweging te ver na te jagen.

De stabilisatie van de dollar weerspiegelde die voorzichtigheid. Een bevestigd akkoord zou de risico's rond energieprijzen verder kunnen verminderen, maar een mislukking in de gesprekken zou geopolitieke spanningen snel weer centraal in de valutahandel brengen.

PPI-details temperen inflatievrees

Amerikaanse producentenprijsgegevens voegden een extra laag toe aan het dollar-debat.

De kopproducentenprijzen stegen in mei meer dan verwacht en noteerden de sterkste jaarlijkse stijging in drieënhalf jaar, doordat de energiekosten opliepen.

Toch putten handelaren enige troost uit de onderliggende cijfers. De kernproducentenprijsinflatie, die doorwerkt in de door de Fed geprefereerde maatstaf voor persoonlijke consumptie-uitgaven (PCE), viel lager uit dan voorspeld.

Dat hielp de vrees te beperken dat de centrale bank ingrijpender zou moeten handelen.

Markten rekenen nog steeds op een renteverhoging van de Fed later dit jaar, hoewel de verwachtingen zijn verschoven nu de olieprijzen teruglopen en de inflatievrees afneemt.

De komende weken met energie- en prijsgegevens zullen cruciaal zijn om te bepalen of de Fed kan afwachten of opnieuw moet verkrappen.

ECB-verschuiving ondersteunt de euro

De renteverhoging van 25 basispunten door de ECB gaf de euro extra steun.

Beleidsmakers klonken ook terughoudend over de inflatie, waarbij hogere energiekosten en zwakkere groei het vooruitzicht voor de munteenheidsgroep compliceren.

Markten rekenen nu op een volgende stap van de ECB mogelijk al in september, hoewel functionarissen beperkte aanwijzingen gaven over de timing van een eventuele vervolgverhoging.

Voor valutahandelaren is het resultaat een complexer speelveld: een dollar gesteund door resterende Fed-risico's, een euro onderbouwd door een havikachtige ECB, en oliegevoelige valuta's die nog steeds gijzelaar zijn van elke wending in de gesprekken in het Midden-Oosten.