Olie daalt na vertrek gestrande tankers uit Hormuz; angstpremie slinkt

De oorlogspremie op olie wordt door diplomatie afgebouwd, maar niet door zekerheid.

De prijzen van ruwe olie bleven woensdag onder druk nu meer tankers weer door de Straat van Hormuz voeren en handelaren het risico op een langdurige aanbodschok vanuit de Golf bijstelden.

West Texas Intermediate werd in Aziatische uren verhandeld rond $72.50 per vat, na een dieptepunt van $71.94 — het zwakste niveau in ongeveer drie maanden.

Ook Brent bleef dicht bij een vier maanden lage koers, en zette daarmee de scherpe terugval voort die volgde op vorderingen in de VS-Iran-gesprekken en tekenen dat commercieel scheepvaartverkeer langzaam terugkeert naar 's werelds belangrijkste knelpunt voor olie.

Hormuz-stromen herijken de oliehandel

De directe druk op ruwe olie kwam door verbeterd verkeer door de Straat van Hormuz, de smalle route die een groot deel van de zeetransporten van olie en gas uit de Golf verzorgt.

De Internationale Maritieme Organisatie heeft veiligheidsgaranties geregeld om honderden gestrande schepen en duizenden zeevarenden gefaseerd uit de regio te laten vertrekken.

Tijdelijke alternatieve routes worden gebruikt omdat het normale scheidingssysteem voor verkeer na maanden van verstoring onveilig blijft.

Dat heeft handelaren ertoe aangezet een deel van de tijdens het conflict ingebouwde angstpremie uit de ruwe olieprijzen te schrappen.

Toch blijven de stromen onder het normale niveau en beschouwt de markt de heropening nog niet als voltooid.

Aanvoerroutes passen zich sneller aan dan verwacht

Het aanbodbeeld is ook versoepeld omdat producenten en kopers beter geworden zijn in het omzeilen van de verstoring.

Het Internationaal Energieagentschap meldde dat de olie-export van de VAE begin juni was hersteld tot bijna 85% van het niveau vóór de oorlog, geholpen door pijpleidingen, opslaghubs en alternatieve scheepvaartroutes.

Een nieuwe Amerikaanse vrijstelling van 60 dagen die transacties met Iraanse ruwe olie en geraffineerde producten toestaat, heeft bijgedragen aan de neerwaartse toon.

Het vergroot de kans dat meer vaten Aziatische kopers bereiken, op een moment dat handelaren al betwijfelen of de recente risicopremie houdbaar is.

Het effect is eenvoudig: elk teken van soepelere logistiek in de Golf vermindert de urgentie om ruwe olie aan te houden als afdekking tegen een aanbodschok.

Diplomatie verlaagt risico, niet onzekerheid

Het probleem voor de markt is dat de politieke situatie onrustig blijft.

Oman en Iran zetten gesprekken voort over het beheer van de scheepvaart door Hormuz, terwijl Washington en Teheran verschillende versies blijven geven van wat er in het bredere vredesproces is afgesproken.

President Donald Trump heeft gezegd dat Iran instemde met vernieuwde internationale nucleaire inspecties.

Iraanse functionarissen hebben dat tegengesproken en zeggen dat gedetailleerde nucleaire onderhandelingen nog niet zijn begonnen.

Die kloof is van belang voor olie. Als de gesprekken standhouden, kan ruwe olie onder druk blijven nu het tankerverkeer verbetert en Iraanse leveringen makkelijker verhandelbaar worden.

Als de afspraak verzwakt, kan het risico rond Hormuz snel terugkeren. Vooralsnog prijst olie een verbeterd scheepvaartklimaat in, niet een blijvende vrede.