Trump-administratie bekijkt belang in Venezolaanse olievelden? Dit weten we

De Trump-administratie onderzoekt een mogelijk ingrijpende uitbreiding van de Amerikaanse controle over de Venezolaanse olie-industrie, volgens berichtgeving waarin wordt gesuggereerd dat Washington op zoek is naar langdurige toegang tot of directe belangen in olievelden met mogelijk tot 90 miljard vaten bewezen reserves.

De gesprekken, gemeld door verschillende Amerikaanse media, komen maanden nadat de regering van president Donald Trump Venezolaanse president Nicolás Maduro in januari ontvoerde en een dominante rol op zich nam in het sturen van de aangelegenheden van het land.

Een akkoord zou een dramatische uitbreiding van de Amerikaanse invloed op Venezolaans energiesector betekenen en de mondiale oliestromen kunnen hertekenen in een periode waarin geopolitieke spanningen markten al hebben verstoord.

Venezuela heeft 's werelds grootste bewezen ruwe-olievoorraad, geschat op ongeveer 303 miljard vaten.

Dat is te vergelijken met ongeveer 268 miljard vaten in Saoedi-Arabië en 208 miljard vaten in Iran.

Een Amerikaans eigendomsbelang in velden met 90 miljard vaten zou Washington dus toegang geven tot bijna een derde van Venezuela's bewezen reserves.

VS zou volgens berichten direct belang in Venezolaanse olievelden nastreven

The Wall Street Journal meldde donderdag dat functionarissen van de Trump-administratie in "geavanceerde besprekingen" waren met Venezolaanse functionarissen over een mogelijk direct belang in meer dan een dozijn olievelden.

"Dit is echt en wordt besproken op het hoogste niveau van de Amerikaanse en Venezolaanse regeringen," zei een bron daarna tegen Reuters.

De velden die ter sprake zijn liggen in Venezuela's Orinoco Belt en de regio van het Maracaibo-meer, volgens Reuters.

Axios, die een Amerikaanse functionaris citeert, meldde dat de onderhandelingen meer dan een dozijn productieve velden betreffen in plaats van de volledige omvang van Venezuela's enorme reserves.

De velden bevatten ongeveer 90 miljard vaten bewezen reserves en stonden eerder onder controle van Venezolaanse insiders, waaronder enkelen die zijn aangeklaagd, evenals belangen die ooit door China werden gecontroleerd, volgens de door Axios geciteerde functionaris.

Volgens de mogelijke regeling zou Venezuela hogere olieroyalty's ontvangen naarmate private bedrijven, waaronder Amerikaanse ondernemingen, in de velden investeren en die ontwikkelen.

Bloomberg meldde afzonderlijk dat één van de voorstellen die worden overwogen een lease van 100 jaar voor meerdere olievelden omvat.

De duur van een dergelijke regeling zou de buitengewone omvang van de voorgestelde Amerikaanse betrokkenheid bij Venezuela's energie-industrie onderstrepen.

Daarnaast meldde The Wall Street Journal vrijdag dat Chevron Corporation tot de leidende Amerikaanse bedrijven behoort die voorbereidingen treffen om miljarden dollars te investeren in Venezolaanse olieproductie.

De energie-exploitant staat dicht bij een overeenkomst die zijn activiteiten zou kunnen uitbreiden naar twee extra olievelden, meldde de krant, citerend bronnen die bekend zijn met de zaak.

Halliburton Company wil volgens personen die met de situatie vertrouwd zijn ook zijn Venezolaanse activiteiten uitbreiden, berichtte WSJ.

Venezuela kan de energiezekerheid van de VS versterken

De voorgestelde regelingen komen op een bijzonder gevoelig moment voor de wereldwijde energiemarkten.

De VS kampt met intense marktvolatiliteit gekoppeld aan de oorlog in Iran en Teherans pogingen om het commerciële scheepvaartverkeer door de Straat van Hormuz te verstoren.

Grotere toegang tot Venezolaanse ruwe olie zou Washington een extra bron van olie kunnen bieden en mogelijk de blootstelling aan leveringsverstoringen elders verminderen.

De omvang van Venezuela's reserves maakt de kans bijzonder belangrijk.

Een mogelijk akkoord dat 90 miljard vaten omvat zou niet alleen extra productiecapaciteit bieden; het zou de VS feitelijk meer invloed geven over een substantieel deel van 's werelds grootste bewezen olievoorraadbasis.

De Strategic Petroleum Reserve van de VS bevindt zich ook op een laagste niveau in 40 jaar.

De Trump-administratie heeft eerder beloofd de verkoop van Venezolaanse ruwe olie te controleren en de opbrengsten op Amerikaanse bankrekeningen te houden.

Sinds de arrestatie van Maduro heeft Washington sancties versoepeld om Amerikaanse bedrijven en olieveldcontractors terug naar Venezuela te laten keren.

De VS heeft niet bekendgemaakt hoeveel inkomsten het tot nu toe heeft gegenereerd uit de verkoop van Venezolaanse olie.

Een nieuwe versie van de Monroe-doctrine

De onderhandelingen worden geleid door de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio en de waarnemend president van Venezuela, Delcy Rodriguez, aldus Axios.

De gerapporteerde strategie past in Trumps bredere buitenlandsbeleid ten opzichte van het westelijk halfrond, vaak omschreven als de “Donroe Doctrine”, een woordspeling op de Monroe-doctrine die traditioneel de Amerikaanse invloed in de Amerika's bevestigde.

Axios omschreef een mogelijk akkoord als "een nalatenschapsbepalend moment voor president Trump", waarbij een bij naam niet genoemde Amerikaanse functionaris tegen de publicatie zei: "Om dit akkoord groot te noemen zou een understatement zijn … Het is enorm."

Voor Washington zou het beheersen van de toegang tot Venezolaanse olie ook een strategische dimensie kunnen hebben buiten energie om.

Venezuela onderhoudt historisch nauwe economische betrekkingen met China en Rusland.

Het vergroten van de Amerikaanse controle over de olie-industrie zou daarom de invloed van die landen over één van 's werelds grootste koolwaterstoffenreserves kunnen verminderen.

Venezolaanse oppositie uit zorgen

Het vooruitzicht dat Washington een direct belang neemt in Venezolaanse olievelden heeft al woede gewekt bij delen van de oppositie van het land.

Kritieken stellen dat Trumps interventie bedoeld was om betekenisvolle politieke veranderingen te bewerkstelligen, maar dat de focus nu lijkt te verschuiven naar het veiligstellen van de toegang tot Venezuela's natuurlijke hulpbronnen.

"Het is een landroof – een massale landroof," zei een Venezolaans oppositielid dat anoniem wilde blijven vanwege de gevoeligheden in de zaak, volgens The Guardian.

"Het is weerzinwekkend omdat dit niet de Verenigde Staten zijn die men [zou hebben] verwacht. Dit is niet het Verenigde Staten van het Marshallplan. Dit is een hebzuchtig, mafieus Verenigde Staten," voegde diegene eraan toe.

Analisten waarschuwen voor koloniale echo's

Gregory Brew, een energiehistoricus en analist bij Eurasia Group, verwacht aanzienlijke weerstand tegen elk akkoord dat Washington effectieve controle over Venezolaanse olie zou geven.

Hij vergeleek het gerapporteerde voorstel met historische regelingen waarbij westerse oliemaatschappijen uitgebreide rechten kregen over Midden-Oosterse hulpbronnen.

"Anglo-Persian kreeg in 1901 een concessie van de sjah van Iran … in ruil voor wat in wezen een omkoping aan de Perzische regering was, en het gaf het bedrijf ingrijpende rechten. Het bedrijf had feitelijk totale controle over elke olie die het vond en zou vrijwel alle winsten van die olie kunnen behouden, exploiteren en exporteren," zei Brew in het verslag van The Guardian.

Hij verwacht "tamelijk veel achterdocht en afwijzing van elk akkoord dat de Amerikaanse regering effectieve controle over Venezolaanse hulpbronnen zou geven".

Brew betoogde ook dat Washingtons motivatie verder reikt dan louter het vergroten van olievoorzieningen.

"Vanuit Trumps perspectief is de controle over olie op zichzelf al een doel. Maar als je het probeert te rationeel te benaderen, denk ik dat Amerikaanse dominantie over Venezolaanse olievoorraden de VS in staat stelt die voorraden als haar eigen reserves te beschouwen: een bron van olie waaruit de Verenigde Staten kunnen putten en waartoe niemand anders toegang heeft. Zo denk ik dat de administratie dit ziet – China uitsluiten, Rusland uitsluiten, maar ik denk ook andere potentiële afnemers van Venezolaanse olie uitsluiten," zei hij.

"Het klinkt koloniaal, omdat het dat is."