Inwestycje długoterminowe: S&P 500 spadł w pierwszej dziesiątce w ciągu ostatniego stulecia

Wczoraj opublikowałem artykuł poświęcony dominacji amerykańskiej giełdy od czasu wielkiego krachu finansowego w 2008 roku.

W tym 14-letnim okresie S&P 500 pokonał wszystko przed nim. Generując 358% zwrotu od 2009 roku, inwestorzy, którzy ślepo grali na największej giełdzie na świecie, odnieśli ogromne zyski.

Technika rozkwitła wraz z pojawieniem się firm FAANG (Facebook, Apple, Amazon, Netflix i Google), które popychają kohortę Nasdaq do zawrotnych wyżyn, nawet po brutalnym cofnięciu się w ciągu ostatniego roku.

Ale w tym artykule chcę zanurzyć się w S&P 500 w znacznie dłuższym okresie - 150 lat. Chociaż można argumentować (słusznie), że to, co wydarzyło się w latach 80. XIX wieku, jest nieistotne – wcześniejsze wyniki nie wskazują na przyszłe wyniki, zwłaszcza te z XIX wieku – nadal interesujące jest śledzenie zmian cen w ramach znacznie większej próby.

Mianowicie chciałem zobaczyć, jak długo inwestorzy byli w przeszłości pod wodą z powodu nietrafionych inwestycji na rynku. Spojrzałem na wersję tego z zeszłego tygodnia, budując symulację inwestora, który wszedł na rynek *właściwie* w szczytowym momencie rynku w grudniu 2021 r. Jedyną rzeczą było to, że ten hipotetyczny inwestor od tego czasu nadal utrzymywał średni koszt w dolarach (uwaga spoilera : są teraz w zysku).

Ale co, jeśli naprawdę jesteś najgorszym możliwym inwestorem? Co się stanie, jeśli zainwestujesz dokładnie na szczycie rynku, a potem nigdy więcej nie zainwestujesz? Innymi słowy, ile czasu może upłynąć od zakupu na giełdzie, zanim zwrócisz pieniądze?

S&P 500 średnio rośnie

Najpierw przyjrzyjmy się historycznie S&P 500, zanim odpowiemy na pytanie. Poniżej znajduje się nieskorygowany o inflację wykres indeksu w skali logarytmicznej. Jak wiemy, długoterminowy trend jest wzrostowy, z wieloma wahaniami po drodze.

I tak wiemy z tego wykresu, że będą okresy, kiedy nasze zakupy będą pod wodą. W końcu jednak rynek wyciągnął je z powrotem. Pytanie brzmi, jak długo to trwało?

Patrząc na dane cenowe z ostatniego stulecia, wyciągnąłem dziesięć najdłuższych okresów między szczytami giełdowymi. Poniżej znajduje się wynik:

Kilka rzeczy tutaj. Po pierwsze, jak zawsze, Wielki Kryzys w latach dwudziestych XX wieku rzuca się w oczy. To był straszny spadek gospodarczy i nie da się tego obejść, ale wstrząsający 25-letni harmonogram, który zajęło rynkowi odzyskanie poprzednich poziomów, jest mylący.

S&P 500 otworzył się we wrześniu 1929 roku po cenie 31,3. Dopiero 25 lat później, we wrześniu 1954 r., osiągnął ten poziom (patrzę na dane miesięczne).

Jednak Wielki Kryzys był erą deflacji, a liczby te nie są skorygowane o inflację. W rzeczywistości to właśnie ta zgubna deflacja powaliła Stany Zjednoczone na kolana. Patrząc na CPI, wskaźnik cen z 1936 r. był o 18% niższy niż w 1929 r., a po uwzględnieniu tego inwestorzy cofnęliby szczyt z 1929 r. Jasne, to wciąż była siedmioletnia oś czasu, ale nie do końca dwadzieścia pięć.

Niemniej jednak było to 100 lat temu. W ostatnich czasach trzy najdłuższe okresy jałowe to:

Niemniej jednak było to 100 lat temu. W ostatnich czasach trzy najdłuższe okresy jałowe to:

Lata 70. były tragicznym okresem dla inwestorów, z wieloma chaotycznymi wydarzeniami. Po tym, jak Nixon porzucił standard złota w 1971 r., Stany Zjednoczone pogrążyły się w długim okresie stagflacji – wysokiej inflacji i stagnacji wzrostu.

Stopy procentowe wzrosły do prawie 20%, aby zwalczyć nikczemną inflację (a myślałeś, że 5% to zła…), podczas gdy embargo na ropę doprowadziło do kryzysu energetycznego, a dekada była koszmarem dla inwestorów.

Bańka internetowa zmiażdżyła rynki i dopiero w 2007 roku rynki powróciły do poprzednich szczytów. Oczywiście nie trwało to długo…

Krach z 2008 roku był powszechnie znany jako najgorszy kryzys gospodarczy od lat 20. XX wieku i rynek również to odzwierciedlał. Ceny gwałtownie spadły i odzyskały poprzednie szczyty dopiero w 2013 r., w bezprecedensowym okresie najniższych stóp procentowych i luzowania ilościowego, który dobiegł końca dopiero w 2022 r.

Czy giełda osiągnęła dno?

Pytanie brzmi: co z obecnym rynkiem? Powyższy wykres pokazuje, że giełda od szczytu z grudnia 2021 roku minęło już 16 miesięcy, co oznacza, że weszła do pierwszej 10 najdłuższych okresów.

Nie żebyśmy mogli z tego wywnioskować wiele informacji. Bańka internetowa i GFC pokazują, że dopiero niedawno obserwowaliśmy wyjątkowo długie okresy, zanim poprzednie szczyty zostały ponownie zdobyte.

Ale czy pytanie jest w ogóle aktualne? Rynek nie notuje już swoich szczytów, więc w pewnym sensie nie powinniśmy porównywać się z poprzednimi maksimami. W tym miejscu wkraczamy w sferę uśredniania kosztów w dolarach. Rynek znacznie się cofnął w zeszłym roku, co w ujęciu historycznym zawsze oznaczało dobry moment na zakup – zakładając, że masz wystarczająco długi horyzont czasowy.

Ale dane stanowią ostrzeżenie i uświadamiają, jak niebezpieczna może być zmienność rynku akcji dla inwestora. Jeśli nie masz luksusu długoterminowego horyzontu, wszystko staje się o wiele trudniejsze. Kto może powiedzieć, że rynek nie spadnie od tego miejsca o kolejne 30%, a powrót do poprzednich szczytów zajmie dekadę?

Mówiłem to milion razy wcześniej, ale giełda jest maszyną do budowania bogactwa na dłuższą metę. Jedynym problemem jest to, że nie idzie w górę w linii prostej. Dlatego tak ważna jest tolerancja ryzyka i alokacja aktywów. Spojrzenie wstecz na poprzednie obszary spadków powinno wbić ten dom.