Czy 1,4 biliona dolarów chińskiego pakietu stymulacyjnego wystarczy, aby poprawić zaufanie gospodarcze?

Chiny mają zamiar zatwierdzić największy pakiet bodźców fiskalnych od czasu pandemii, o łącznej wartości około 1,4 biliona dolarów, czyli 10 bilionów juanów, w celu ustabilizowania swojej gospodarki wartej 18 bilionów dolarów.

W obliczu presji spowodowanej przez podupadający sektor nieruchomości, rosnące zadłużenie samorządów lokalnych i chwiejne zaufanie konsumentów, Pekin podejmuje działania mające na celu rozwiązanie podstawowych problemów swojej gospodarki wartej 18 bilionów dolarów.

Pozostają jednak wątpliwości, czy pakiet ten wystarczy, aby uspokoić rynki i przywrócić zaufanie do długoterminowej kondycji gospodarki Chin.

Głębokie problemy w gospodarce Chin

Chińska gospodarka zmaga się z odzyskaniem dynamiki po pandemii, co jest utrudnione przez znaczny kryzys w sektorze nieruchomości i rekordowo wysoki poziom zadłużenia samorządów lokalnych.

Największa chińska firma zajmująca się nieruchomościami, Evergrande, otrzymała w tym roku nakaz upłynnienia aktywów o wartości 300 miliardów dolarów, co było pierwszym sygnałem ostrzegawczym dla sektora nieruchomości w kraju.

Wiele samorządów lokalnych, wcześniej czerpiących dochody ze sprzedaży gruntów, obecnie zmaga się z długami, które przekroczyły ich możliwości finansowe, utrudniając im reagowanie na problemy gospodarcze.

Aby rozwiązać te problemy, rząd Chin planuje wyemitować specjalne obligacje skarbowe i obligacje samorządów lokalnych, których celem będzie zmniejszenie zadłużenia i dokapitalizowanie głównych banków państwowych.

Środki finansowe w ramach tego pakietu zostaną przeznaczone przede wszystkim na stabilizację zadłużenia samorządów lokalnych oraz zapewnienie bankom możliwości udzielania większej ilości kredytów gospodarce.

Struktura pakietu o wartości 1,4 biliona dolarów

Według najnowszych danych administracja Xi Jinpinga planuje przeznaczyć około 10 bilionów juanów w ciągu najbliższych trzech lat, z czego 6 bilionów juanów (840 miliardów dolarów) ma zostać przeznaczonych na redukcję zadłużenia samorządów lokalnych.

Dodatkowe 4 biliony juanów (560 miliardów dolarów) przeznaczono na wzmocnienie sektora nieruchomości.

Pakiet ten zostanie prawdopodobnie zatwierdzony w tym tygodniu przez Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych (OZPL) i będzie obejmował znaczną emisję specjalnych obligacji.

Choć łączna suma jest imponująca, prawdziwym wyzwaniem jest to, gdzie i jak te środki zostaną wykorzystane.

Celem strategii jest stabilizacja rynku nieruchomości, odciążenie samorządów i zapewnienie bankom możliwości udzielania pożyczek przy niskich stopach procentowych.

Czy skupienie się na zadłużeniu wystarczy?

Zamiast priorytetowo traktować bezpośrednie zastrzyki gotówki na wydatki konsumpcyjne, chińskie bodźce fiskalne w dużej mierze koncentrują się na refinansowaniu zadłużenia samorządów lokalnych i umożliwieniu bankom wspierania przedsiębiorstw.

Takie podejście może zapewnić większą stabilność finansową w dłuższej perspektywie, ale jego wpływ na natychmiastowy wzrost może być ograniczony.

Przykładowo, władze lokalne zostały zmuszone do ograniczenia wydatków, gdyż dochody ze sprzedaży gruntów gwałtownie spadły.

Dodatkowo, spółki te muszą się liczyć z ograniczeniami w zaciąganiu nowego długu ze względu na rządowe represje dotyczące „ukrytego długu”, mające na celu ograniczenie zadłużania się poza bilansem.

Pakiet pomocowy ma na celu obniżenie kosztów odsetek i zapewnienie regionom większej swobody finansowej poprzez wprowadzenie zadłużenia samorządów do oficjalnych ksiąg rachunkowych.

Jednakże wybierając stabilizację długu zamiast bezpośredniej konsumpcji, bodziec ten może nie przynieść natychmiastowego ożywienia gospodarczego.

Wydatki konsumentów pozostają kwestią niepewną

Choć tradycyjnie infrastrukturę i nieruchomości odgrywają ważną rolę w chińskich strategiach ożywienia gospodarczego, wielu ekonomistów twierdzi, że dla trwałego ożywienia niezbędne jest położenie większego nacisku na wydatki konsumpcyjne.

Chiny, których populacja wynosi 1,4 miliarda, a PKB na mieszkańca wynosi zaledwie 13 000 dolarów, stoją przed wyjątkowym wyzwaniem, jakim jest zwiększenie konsumpcji krajowej na dużą skalę.

Stymulowanie wydatków gospodarstw domowych mogłoby działać jako czynnik stabilizujący, jednak rząd nadal waha się przed wprowadzeniem bezpośrednich dotacji na dużą skalę, biorąc pod uwagę związane z tym koszty.

Ostrożność ta wynika częściowo z wysokiej stopy oszczędności w Chinach i braku ukierunkowanego systemu wsparcia socjalnego.

Pekin unikał wprowadzenia znacznych bezpośrednich subsydiów dla gospodarstw domowych, obawiając się obciążeń finansowych, jakie takie środki by ze sobą niosły.

Zamiast tego nadchodzące spotkania polityczne w grudniu i marcu mogą przynieść większą jasność co do tego, czy bezpośrednie wsparcie konsumentów zostanie ostatecznie wprowadzone.

Czy wyniki wyborów w USA mogą wpłynąć na strategię Chin?

Jeśli kandydat Partii Republikańskiej Donald Trump zostanie wybrany, Chiny mogą się mierzyć z wyższymi cłami na swój eksport, co wywrze dodatkową presję na zmianę kierunku działań w kierunku stymulowania konsumpcji krajowej.

Ten scenariusz może zmusić Pekin do wdrożenia bardziej zdecydowanych środków ukierunkowanych na popyt konsumencki wcześniej, niż pierwotnie planowano.

Analitycy przewidują, że wygrana Trumpa może skutkować zwiększeniem pakietu stymulacyjnego o 10–20% w porównaniu do wygranej Harris.

Przyszła polityka gospodarcza Chin prawdopodobnie będzie zależała od stanowiska administracji USA w sprawie handlu, co może wpłynąć na pilność i skalę chińskiej polityki popytu wewnętrznego.

Jak rynek odnosi się do planów Chin?

Rozważne wdrażanie tego bodźca już wywołało niepewność na rynkach finansowych.

Znaczne działania podjęte we wrześniu, mające na celu zachęcenie do udzielania pożyczek i stabilizację rynków akcji i nieruchomości, wywołały krótkotrwały optymizm, jednak inwestorzy nadal nie są przekonani.

Teraz uważnie śledzą posiedzenie Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych w tym tygodniu, licząc na wskaźniki dalszego wsparcia fiskalnego, w tym na to, czy Pekin podniesie pułap zadłużenia lub dostosuje cele deficytu, aby umożliwić dodatkowe wydatki regionalne.

Niektórzy analitycy uważają, że rząd centralny może ostatecznie być zmuszony zwiększyć wsparcie fiskalne dla wydatków konsumpcyjnych, zwłaszcza jeśli chce utrzymać wzrost gospodarczy powyżej obecnego celu wynoszącego 5%.

Choć decyzje Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych w tym tygodniu mogą rzucić pewne światło na tę kwestię, kluczowe dla wszelkich aktualizacji polityki fiskalnej są grudniowe posiedzenie Biura Politycznego i doroczna Centralna Konferencja Pracy Ekonomicznej, ponieważ spotkania te najprawdopodobniej wpłyną na priorytety gospodarcze Chin w nadchodzącym roku.

Nie ma miejsca na błędy

Ten pakiet o wartości 1,4 biliona dolarów, skoncentrowany na restrukturyzacji zadłużenia samorządów lokalnych i rekapitalizacji banków, nie pozostawia miejsca na błędy.

Biorąc pod uwagę, że wzrost PKB ma w tym roku wynieść około 5%, głównym priorytetem Pekinu jest osiągnięcie celów wzrostu bez nadmiernego obciążania budżetu.

Program restrukturyzacji zadłużenia samorządów lokalnych, choć korzystny dla długoterminowej stabilności finansowej, może mieć ograniczony wpływ na bieżący popyt gospodarczy.

Podobnie skierowanie znacznej części bodźców gospodarczych do obciążonych długami banków może spowolnić ożywienie gospodarcze, na jakie liczą decydenci.

Bez bardziej znaczącego wsparcia konsumentów pakiet stymulacyjny może mieć jedynie ograniczony wpływ na wydatki gospodarstw domowych.

Przywrócenie zaufania konsumentów będzie miało kluczowe znaczenie dla silniejszego ożywienia gospodarczego, zwłaszcza jeśli konsumpcja krajowa ma odgrywać bardziej centralną rolę.

Na razie uwaga rynku skupia się na wynikach trwającej sesji Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych, ale analitycy uważnie śledzą również nadchodzące grudniowe posiedzenie Biura Politycznego i marcową sesję Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych.

Biorąc pod uwagę, że większa część pakietu fiskalnego ma na celu redukcję zadłużenia i wsparcie sektora finansowego, te późniejsze spotkania mogą dostarczyć wyraźniejszych sygnałów na temat tego, w jaki sposób Chiny zamierzają bezpośrednio stymulować popyt gospodarstw domowych.