Dlaczego rosną rentowności obligacji? Czy Rezerwa Federalna traci kontrolę nad stopami procentowymi?

Rezerwa Federalna obniżyła swoją podstawową stopę procentową o 1% od września 2024 r., mając na celu zapewnienie amerykańskiej gospodarce oddechu po wcześniejszych agresywnych podwyżkach.

Jednakże rentowność 10-letnich obligacji skarbowych, która jest kluczowym czynnikiem determinującym koszty pożyczek, wzrosła do 4,80%, co jest najwyższym poziomem od 2023 r.

Ta widoczna niezgodność wskazuje, w jaki sposób siły rynkowe, oczekiwania ekonomiczne i polityka fiskalna kształtują długoterminowe stopy procentowe, wykraczając poza bezpośrednią kontrolę Rezerwy Federalnej.

Przegląd inflacji i stóp procentowych

Ostatnie dane z USA są mieszane. W grudniu wskaźnik cen konsumpcyjnych (CPI) wykazał, że inflacja bazowa, która nie uwzględnia zmiennych cen żywności i energii, wzrosła jedynie o 0,2% w porównaniu z poprzednim miesiącem.

Był to spadek o 0,3% w porównaniu z listopadowym odczytem. W ujęciu rocznym podstawowa inflacja spadła do 3,2%, co oznacza pierwszy znaczący spadek w ciągu sześciu miesięcy i wzbudza nadzieję na postępy w kierunku celu Fed wynoszącego 2%.

Jednakże Rezerwa Federalna nie jest jeszcze usatysfakcjonowana. Protokoły z grudnia ujawniają obawy polityków w związku z utrzymującą się inflacją i niepewnością dotyczącą polityki fiskalnej, handlowej i regulacyjnej.

Urzędnicy Rezerwy Federalnej obniżyli swoje prognozy dotyczące obniżek stóp procentowych w 2025 r., zmniejszając oczekiwania z czterech obniżek do dwóch, powołując się na prawdopodobieństwo, że inflacja może pozostać na podwyższonym poziomie dłużej niż przewidywano.

Dlaczego rosną rentowności obligacji skarbowych?

Wzrost rentowności 10-letnich obligacji skarbowych jest efektem prognostycznych zachowań rynkowych.

Inwestorzy ustalają rentowności na podstawie oczekiwań dotyczących inflacji, wzrostu gospodarczego i ryzyka polityki fiskalnej.

Choć Fed kontroluje krótkoterminowe stopy procentowe, długoterminowe stopy procentowe, takie jak 10-letnie obligacje skarbu, są miarą szerszych nastrojów na rynku.

Jednym z istotnych czynników jest zaskakująca odporność gospodarki USA. Dane dotyczące zatrudnienia w grudniu były dobre, z 256 000 nowymi stanowiskami, a stopa bezrobocia spadła do 4,1%.

Taka siła zmniejsza odczuwany przez inwestorów potrzebę agresywnego luzowania polityki pieniężnej, co skłania ich do podniesienia prognoz dotyczących długoterminowej inflacji i wzrostu gospodarczego.

Na rentowności wpływają również polityki fiskalne prezydenta Donalda Trumpa. Proponowane przez niego cięcia podatkowe i wyższe cła mogą zwiększyć presję inflacyjną, a jednocześnie doprowadzić do wzrostu długu publicznego.

Wywołuje to obawy dotyczące zrównoważoności finansów, co skłania inwestorów do żądania wyższych zysków z tytułu posiadania obligacji długoterminowych.

Nałożenie tych presji na siebie, a także niedawna zmiana polityki Departamentu Skarbu USA w kierunku krótszych terminów pożyczek, spowodowała zmniejszenie podaży obligacji długoterminowych, co dodatkowo zwiększyło presję na wzrost rentowności.

Kolejną warstwą jest premia terminowa – dodatkowa stopa zwrotu, którą inwestorzy żądają za podejmowanie długoterminowych ryzyk. Po latach ujemnych premia terminowa osiągnęła teraz najwyższy poziom w ciągu dekady, co odzwierciedla rosnącą niepewność co do perspektyw gospodarczych.

Zaostrzenie krzywej rentowności jest oznaką, że rynek obligacji uwzględnia większe ryzyka długoterminowe, mimo że oczekiwania inflacyjne pozostają w krótkim okresie względnie stabilne.

Na całym świecie zjawisko to nie ogranicza się do Stanów Zjednoczonych. Oprocentowanie obligacji europejskich zbliża się do szczytów z końca 2023 r., a japońskie obligacje rządowe wzrosły do poziomów nie widzianych od 2011 r.

Globalna rewaloryzacja długoterminowego ryzyka może wskazywać na głębsze obawy na rynkach obligacji, być może sygnalizując koniec ery stabilnych, spadających rentowności po Volckerze.

Co sądzą urzędnicy Rezerwy Federalnej?

Urzędnicy Rezerwy Federalnej pozostają podzieleni co do terminu i zakresu przyszłych obniżek stóp procentowych.

Gubernator Rezerwy Federalnej Christopher Waller pozostaje „gołębi”, co sugeruje, że korzystne dane inflacyjne mogą doprowadzić do dodatkowych cięć w pierwszej połowie 2025 r.

Zauważył, że w marcu może dojść do obniżki stóp procentowych, jeśli utrzymują się ostatnie tendencje deflacyjne. Ostrzegał jednak, że jeśli inflacja pozostanie uporczywa, obniżki stóp procentowych mogą być ograniczone do jednej lub dwóch w ciągu roku.

Prezes Rezerwy Federalnej w Nowym Jorku John Williams jest bardziej „jastrzębi”, twierdząc, że chociaż deflacja postępuje, osiągnięcie celu inflacyjnego Rezerwy Federalnej na poziomie 2% zajmie trochę czasu.

Podkreślił, że głównym ryzykiem dla perspektyw gospodarczych są niepewności związane z polityką fiskalną i handlową.

Podobnie prezes Rezerwy Federalnej w Richmond, Tom Barkin, podkreślił potrzebę wprowadzenia restrykcyjnych polityk w celu pełnej kontroli inflacji, mimo że ostatnie dane wskazują na postępy.

Nastrój inwestorów i implikacje rynkowe

Rozbieżność między obniżkami stóp procentowych przez Fed a wzrostem długoterminowych rentowności wywołała debatę wśród inwestorów i ekonomistów.

Handlowcy przewidują teraz pierwsze pełne obniżenie stóp procentowych do lipca, przy czym spodziewają się, że w ciągu roku stopy zostaną obniżone o około 40 punktów bazowych.

Jednak wielu analityków ostrzega, że ten optymizm może być przedwczesny. Większość uważa, że zanim Fed rozważy przyspieszenie tempa obniżek stóp procentowych, prawdopodobnie miną miesiące stałego poprawiania się inflacji.

Tymczasem mocne dane dotyczące rynku pracy złagodziły obawy przed gwałtownym spowolnieniem gospodarczym. Wzrost wynagrodzeń, wskaźniki zatrudnienia i inne wskaźniki zatrudnienia sugerują, że polityka Rezerwy Federalnej hamuje gospodarkę, nie wywołując przegrzania.

Rozbieżność między polityką Fed a zachowaniem rynku podkreśla znaczenie elastyczności w obecnych warunkach.

Trwała inflacja lub nieoczekiwane zmiany w polityce fiskalnej mogą przedłużyć niepewność, co sprawia, że dywersyfikacja w różnych klasach aktywów i regionach jest niezbędna.

Dla inwestorów obligacji jest to rzadka okazja do ponownej oceny strategii trwania.

Przy 10-letnich rentownościach obligacji skarbowych na najwyższym poziomie od wielu lat, zabezpieczenie wyższych rentowności długoterminowych obligacji może zapewnić stabilność i atrakcyjne zyski.

Jednakże obligacje o krótszym okresie zapadalności mogą być bezpieczniejszą inwestycją dla osób obawiających się inflacji lub wstrząsów fiskalnych w średnim terminie.