Dolar tajwański osiąga trzyletnie maksimum, wywierając presję na eksporterów i ubezpieczycieli

Tajwańska waluta wzrosła w czwartek do najmocniejszego poziomu od trzech lat, wspierana przez solidny napływ kapitału zagranicznego na giełdę i powszechną słabość dolara amerykańskiego.

Dolar tajwański umocnił się aż o 0,7% do 29,15 za dolara amerykańskiego, osiągając lepsze wyniki niż większość walut azjatyckich w trakcie sesji.

Według Bloomberga, niektórzy handlowcy wymieniali sprzedaż dolara przez eksporterów i repatriację funduszy przez krajowych zarządzających aktywami jako kluczowe czynniki aprecjacji.

W zeszłym miesiącu dolar tajwański odnotował największy jednodniowy wzrost od lat 80. i w tym roku wzrósł o ponad 12% w stosunku do dolara amerykańskiego.

Eksporterzy i ubezpieczyciele w obliczu rosnącej presji

Podczas gdy silniejsza waluta obniża koszty importu, stanowi znaczne obciążenie dla zależnej od eksportu gospodarki Tajwanu i jego sektora ubezpieczeń na życie, który posiada rozległe zagraniczne aktywa denominowane w dolarach.

Tajwańscy ubezpieczyciele zgłosili stratę walutową w wysokości 1,2 miliarda dolarów tylko w maju, co skłoniło regulatora finansowego do wprowadzenia tymczasowych środków pomocowych.

Obejmują one złagodzone wyliczenia adekwatności kapitałowej w półrocznych sprawozdaniach finansowych ubezpieczycieli, mające na celu zamortyzowanie skutków zmiennych zmian kursów walutowych.

"Do pewnego stopnia dolar tajwański może ryzykować wejście w błędne koło siły, ponieważ eksporterzy, instytucje finansowe spieszą się ze sprzedażą dolara amerykańskiego" – powiedział Christopher Wong, starszy strateg walutowy w Oversea-Chinese Banking Corp Ltd w raporcie Bloomberga.

TSMC działa na rzecz wsparcia hedgingu w obliczu ryzyka walutowego

Zmienność dotknęła również flagową tajwańską firmę, Taiwan Semiconductor Manufacturing Co. (TSMC), która ogłosiła plany wstrzyknięcia 10 miliardów dolarów w zagraniczną jednostkę, aby wzmocnić swój hedging walutowy.

Jest to największy zastrzyk kapitałowy firmy na takie cele i sygnalizuje rosnące ryzyko związane z szybkim wzrostem wartości dolara tajwańskiego.

Banki państwowe kupowały dolara, aby złagodzić rajd, choć na ograniczoną skalę, co sugeruje, że bank centralny pozostaje ostrożny w zbyt agresywnej interwencji.

Bank centralny kładzie nacisk na długoterminową odporność

Pomimo obaw, zastępca gubernatora banku centralnego Yen Tzung-ta powiedział ustawodawcom, że gospodarka Tajwanu wykazała się odpornością na wahania kursów walut w przeszłości.

Wskazał na okres 2019-2022, kiedy dolar tajwański umocnił się do 27,532 za dolara amerykańskiego, a mimo to gospodarka odnotowała wzrost PKB o 4,3% i wzrost eksportu o 13,9%.

W latach 2022-2023 spółki notowane na giełdzie na Tajwanie odnotowały zyski z tytułu różnic kursowych w wysokości 474,9 mld NT$ (16,1 mld USD), w porównaniu ze skumulowanymi stratami w wysokości 116,7 mld NT$ w latach 2015-2021.

"Wiele firm zarządza również swoją ekspozycją walutową poprzez kontrakty terminowe lub naturalne strategie hedgingowe, co ogranicza ich podatność na krótkoterminowe wahania" – powiedział w raporcie Taipei Times.

Waluta może wkrótce przetestować poziom 29

Khoon Goh, szef działu badań nad Azją w Australia & New Zealand Banking Group, powiedział, że dolar tajwański stoi w obliczu ponownej presji aprecjacyjnej ze względu na słabszego dolara amerykańskiego i ciągły napływ kapitału, wspierany przez złagodzenie napięć na Bliskim Wschodzie.

Tymczasem "lokalni eksporterzy wciąż mają dużo dolarów do sprzedania, biorąc pod uwagę siłę eksportu, a firmy ubezpieczeniowe na życie będą chciały zarządzać ryzykiem walutowym, zabezpieczając się bardziej na wypadek dalszego osłabienia dolara amerykańskiego" – dodał.

"Wydaje się tylko kwestią czasu, zanim kluczowy poziom dolara tajwańskiego wynoszący 29 zostanie przekroczony".

Bank centralny potwierdził swoje zaangażowanie na rzecz stabilności kursu walutowego, ale przyznał, że stoją przed nim wyzwania.

Ponieważ wzrost wartości waluty działa w obie strony, tajwańscy decydenci i korporacje są zmuszeni do ostrożnego kroczenia po linii między konkurencyjnością gospodarczą a stabilnością finansową.