Ghana zgadza się na przyjęcie deportowanych z USA w związku z rozszerzeniem regionalnej umowy migracyjnej

Ghana zgadza się na przyjęcie deportowanych z USA w związku z rozszerzeniem regionalnej umowy migracyjnej
Diya Poddar
11 wrz 2025, 14:10 PM
  • Umowa ograniczona do obywateli Afryki Zachodniej po rozmowach z Waszyngtonem.
  • Posunięcie to jest następstwem amerykańskich ceł w wysokości 15% na towary z Ghany i groźby zakazu wizowego.
  • Rwanda, Eswatini, Sudan Południowy i Uganda również podpisały podobne umowy.

Ghana zgodziła się przyjąć deportowanych z USA, dołączając tym samym do listy państw afrykańskich współpracujących z Waszyngtonem w ramach strategii relokacji nielegalnych migrantów.

Porozumienie, ogłoszone w Akrze, odzwierciedla szerszą politykę administracji amerykańskiego prezydenta Donalda Trumpa, polegającą na wysyłaniu imigrantów nie tylko do ich krajów ojczystych, ale także do miejsc docelowych w Afryce.

Pierwsza grupa 14 deportowanych, z których żaden nie jest Ghańczykiem, już przybyła do Ghany. Są wśród nich Nigeryjczycy i obywatel Gambii.

Decyzja podkreśla zmieniającą się równowagę między zarządzaniem migracjami, stosunkami handlowymi i dyplomacją regionalną.

Umowa Ghany z USA obejmuje obywateli Afryki Zachodniej

Prezydent John Mahama potwierdził, że Ghana została poproszona przez USA o przyjęcie osób wydalonych z terytorium USA. Wyjaśnił, że kraj zgodził się na przyjęcie tylko obywateli z regionu Afryki Zachodniej.

Warunek ten został postawiony przed przybyciem pierwszej grupy, w skład której wchodzili Nigeryjczycy i obywatel Gambii.

Stany Zjednoczone pozostają szóstym co do wielkości partnerem handlowym Ghany, ale stosunki są napięte od czasu, gdy administracja Trumpa nałożyła 15-procentowe cło na ghańskie towary.

Ghana znalazła się również na liście 36 krajów zagrożonych zakazem wydawania wiz. Porozumienie w sprawie deportacji może przyczynić się do poprawy stosunków między Akrą a Waszyngtonem w czasie, gdy Ghana stara się chronić swoje więzi handlowe.

Szerszy udział Afryki w amerykańskich porozumieniach deportacyjnych

Stany Zjednoczone nasilają deportacje od czasu powrotu Trumpa na urząd w styczniu. Zamiast ograniczać wydalenia do krajów pochodzenia, Waszyngton negocjował z rządami afrykańskimi, które chciały przyjmować obcokrajowców.

Inne kraje, które podpisały podobne porozumienia, to Rwanda, Eswatini i Sudan Południowy.

Uganda również osiągnęła porozumienie, zgodnie z raportem Al-Jazeery z zeszłego miesiąca.

Współpraca ta podkreśla szersze amerykańskie wysiłki na rzecz zarządzania nieudokumentowaną migracją poprzez przeniesienie odpowiedzialności poza własne granice.

Kontrowersje dotyczące wpływu polityki

Rząd Stanów Zjednoczonych utrzymuje, że wśród deportowanych znajdują się osoby sklasyfikowane jako niebezpieczni przestępcy.

Jednak organizacje praw obywatelskich twierdzą, że wielu z nich to praworządni obcokrajowcy, którym grozi deportacja do nieznanych miejsc, z którymi mogą nie mieć żadnych powiązań ani zasobów.

Deportacje są częścią szerszej walki Trumpa z nieudokumentowaną migracją, która jest centralną polityką od czasu jego powrotu do Białego Domu.

Praktyka wysyłania osób do krajów trzecich jest postrzegana jako szczególnie kontrowersyjna, a krytycy ostrzegają, że może ona pozostawić wiele osób bez struktur wsparcia w nowych krajach goszczących.

Decyzja Ghany odzwierciedla złożoną dyplomację

Dla Ghany porozumienie to jest w równym stopniu kwestią dyplomacji, co migracji. Ze względu na to, że powiązania gospodarcze z USA znajdują się pod presją ze względu na cła i potencjalne ograniczenia wizowe, zgoda na przyjęcie deportowanych z regionu Afryki Zachodniej może wzmocnić więzi dwustronne.

Jednocześnie stawia Ghanę obok innych państw afrykańskich, które sprzymierzają się z USA w zarządzaniu nieudokumentowaną migracją.

Sytuacja ta pokazuje, że kontrola migracji stała się częścią negocjacji międzynarodowych, w których przecinają się handel, polityka zagraniczna i współpraca regionalna.

Przyjęcie przez Ghanę obcokrajowców stanowi znaczący krok w tej rozwijającej się strategii, wiążącej lokalną politykę migracyjną z globalną presją.