Wywiad: "Obniżka ceł w Waszyngtonie jest w mniejszym stopniu kwestią odwrotu, a bardziej strategii" – mówi Rishi Gupta z ASPI o spotkaniu Trump-Xi

Czwartkowe spotkanie Trump-Xi jest największym wydarzeniem geopolitycznym ostatnich czasów i chociaż nagłówki handlowe wciąż się zmieniają, ta rozmowa sprowadza politykę do spraw praktycznych.

W tym wywiadzie Rishi Gupta, zastępca dyrektora w Asia Society Policy Institute w New Delhi, przeprowadza nas przez proces wycofywania ceł przez Stany Zjednoczone wobec Chin i wyjaśnia, dlaczego ruch ten jest nie tyle teatralną kapitulacją, co bardziej strategicznym resetem.

Rozmawiamy o prawdziwych największych graczach po stronie Pekinu: soi, egzekwowaniu przepisów dotyczących fentanylu i, co najważniejsze, o pierwiastkach ziem rzadkich, minerałach, które napędzają wszystko, od smartfonów po rakiety.

Gupta wyjaśnia, dlaczego metale ziem rzadkich mają nieproporcjonalne znaczenie geopolityczne i dlaczego obietnice utrzymania dostaw zmniejszają natychmiastową presję, pozostawiając długoterminowe zagrożenia nierozwiązane.

Zastanawia się również, czy Waszyngton "mrugnął okiem", czy po prostu wybrał stabilność rynku zamiast balansowania na krawędzi i co ta decyzja oznacza dla gospodarek azjatyckich, które znalazły się pośrodku.

Na koniec przyjrzymy się egzekwowaniu prawa: narzędziom, komitetom i woli politycznej potrzebnym do zapobieżenia rozpadowi tego kruchego odprężenia.

Fragmenty:

Trump nazwał to "niesamowitym spotkaniem", ale obniżenie ceł do 47% to duży ruch. Czy postrzega to Pan jako prawdziwy kompromis czy wyrachowany gest?

Rishi Gupta: Obniżenie ceł z ponad 100 proc. do mniej niż 50 proc. oznacza raczej przemyślaną fazę negocjacji handlowych niż prosty gest.

Zarówno Stany Zjednoczone, jak i Chiny są głównymi potęgami gospodarczymi zdolnymi do podejmowania wyrachowanych decyzji, więc przedstawianie ich jako jednej strony "mrugającej pierwszej" pomija strategiczną współpracę za kulisami.

Posunięcie to odzwierciedla wzajemne uznanie potrzeby złagodzenia napięć i rozwijania stabilnych stosunków gospodarczych.

Nie chodzi tu o kompromis jako kapitulację, a bardziej o praktyczną rekalibrację, przyznając, że przedłużające się batalnie celne szkodzą zarówno stronom, jak i rynkom światowym.

Invezz: Chińska strona umowy obejmuje soję, pierwiastki ziem rzadkich i egzekwowanie przepisów dotyczących fentanylu. Który z nich, Twoim zdaniem, ma największą wagę strategiczną?

Rishi Gupta: Wśród nich komponent ziem rzadkich wyróżnia się jako najbardziej istotny strategicznie.

Minerały ziem rzadkich znajdują się w sercu nowoczesnej technologii i produkcji obronnej, od smartfonów i pojazdów elektrycznych po myśliwce, co daje Pekinowi potężną kartę przetargową w rozmowach handlowych.

W przeciwieństwie do upraw soi czy fentanylu, które mają oczywiste znaczenie gospodarcze lub społeczne, metale ziem rzadkich łączą w sobie zarówno siłę gospodarczą, jak i strategiczną.

Kontrola nad tym sektorem kształtuje nie tylko zyski, ale także globalne wpływy.

Dlatego tak ważny jest postęp na froncie metali ziem rzadkich.

Od dawna jest to jedna z najbardziej drażliwych kwestii w negocjacjach amerykańsko-chińskich, a każdy przełom w tej kwestii sugeruje, że obie strony myślą nie tylko o krótkoterminowych korzyściach, sygnalizując przejście w kierunku bardziej stabilnej, strategicznie nastawionej fazy zaangażowania, w której stawka wykracza daleko poza liczbę transakcji.

Invezz: Czy obniżając cła z 57% do 47%, Waszyngton pierwszy mrugnął okiem, czy jest to sprytny reset mający na celu ustabilizowanie światowych rynków?

Rishi Gupta: Ta obniżka ceł nie oznacza, że Waszyngton się wycofuje; Jest to wyrachowany reset, który ma uspokoić światowe rynki, które od prawie roku znajdują się na krawędzi.

Po miesiącach nakładania ceł "wet za wet" zarówno Stany Zjednoczone, jak i Chiny odczuły trudności, począwszy od splątanych łańcuchów dostaw, a skończywszy na chwiejnym zaufaniu inwestorów.

Łagodząc teraz napięcia, obie strony oczyszczają atmosferę przed bardziej znaczącymi rozmowami w przyszłości.

Mniej chodzi o wycofanie się, a bardziej o strategię, sposób na odbudowanie zaufania, uspokojenie rynków i przygotowanie gruntu pod szersze, długoterminowe umowy, które faktycznie się trzymają.

Invezz: W jaki sposób obniżka ceł może zmienić dynamikę regionalną, zwłaszcza w gospodarkach azjatyckich, takich jak Japonia, Korea Południowa i Indie, które znajdują się pomiędzy tymi dwoma gigantami?

Rishi Gupta: Dostosowanie taryf celnych może znacząco wpłynąć na dynamikę regionalną, zachęcając azjatyckich sojuszników, takich jak Japonia, Korea Południowa i Indie, do pogłębienia zaangażowania w stosunki amerykańsko-chińskie.

Gospodarki te często znajdują się w sytuacji, w której równoważą interesy handlowe i bezpieczeństwa między dwoma gigantami.

Łagodząc cła, Stany Zjednoczone sygnalizują swoją rolę jako proaktywnego gracza zaangażowanego w stabilny handel światowy, co kraje te prawdopodobnie przyjmą z zadowoleniem.

Azjatyccy sojusznicy mogą być zachęcani do utrzymywania silnych więzi z Waszyngtonem, nawet jeśli oznacza to przyjęcie większej odpowiedzialności za bezpieczeństwo regionalne i współpracę gospodarczą, mając na celu uniknięcie marginalizacji w ramach chińsko-amerykańskiej rywalizacji.

Invezz: Metale ziem rzadkich mają kluczowe znaczenie dla łańcuchów dostaw w branży technologicznej i obronnej. Czy obietnica Pekinu, że utrzyma ich płynność, faktycznie zmniejsza podatność USA na zagrożenia, czy tylko odsuwa ryzyko w czasie?

Rishi Gupta: Zobowiązanie Pekinu do utrzymania dostaw metali ziem rzadkich do USA jest znaczące, ale jedynie odsuwa w czasie podstawowe ryzyko, zamiast je wyeliminować.

Minerały ziem rzadkich mają kluczowe znaczenie dla krytycznych gałęzi przemysłu, w tym technologii i obrony, dlatego niezawodny dostęp do nich ma kluczowe znaczenie dla strategicznych interesów USA.

Podczas gdy umowa zmniejsza bezpośrednią podatność na zagrożenia poprzez unikanie odcięć od dostaw, Stany Zjednoczone pozostają zależne od Chin, a ryzyko przyszłej dźwigni finansowej lub zakłóceń jest odroczone, a nie rozwiązane.

Podkreśla to znaczenie dywersyfikacji łańcuchów dostaw i inwestowania w alternatywne źródła w celu zmniejszenia długoterminowej ekspozycji strategicznej.

Invezz: Ostatecznie obie strony uznały to za zwycięstwo, ale jakie istnieją mechanizmy, aby wyegzekwować porozumienie lub zapobiec kolejnemu wybuchowi w ciągu sześciu miesięcy?

Rishi Gupta: Obie strony nazywają umowę wygraną, ale prawdziwym testem jest to, w jaki sposób zostanie ona wyegzekwowana.

Umowy handlowe często dobrze wyglądają na papierze, z komitetami, regularnymi odprawami i kanałami sporów zbudowanymi tak, aby wszystko działało zgodnie z planem.

Wyzwanie polega na tym, aby te systemy faktycznie działały.

Egzekwowanie prawa ostatecznie sprowadza się do zaufania, przejrzystości i woli politycznej – trzech rzeczy, które niejednokrotnie wahały się w poprzednich negocjacjach między USA a Chinami.

Utrzymanie otwartych linii komunikacyjnych i wykorzystanie ich głębokich więzi gospodarczych jako siły stabilizującej będzie kluczem do uniknięcia kolejnego załamania.

Najbliższe miesiące pokażą, czy ta umowa stanowi prawdziwy punkt zwrotny, czy tylko kolejną przerwę w cyklu zaostrzeń i resetów.