Rio Tinto i Glencore rozmawiają o mega-fuzji, gdy boom na miedź kusi górników

Rio Tinto i Glencore potwierdziły, że prowadzą wstępne rozmowy na temat potencjalnej transakcji, która mogłaby stworzyć największą na świecie firmę wydobywczą, o łącznej wartości rynkowej przekraczającej 200 miliardów dolarów.

Rozmowy te oznaczają ponowną próbę konsolidacji w sektorze, który przekształca się w wyniku gwałtownie rosnącego popytu na miedź i inne metale krytyczne.

Obie firmy poinformowały w piątek, że prowadzą "wstępne rozmowy" na temat "możliwego połączenia części lub wszystkich swoich firm, co może obejmować fuzję w całości akcji".

"Obecne oczekiwania stron są takie, że każda transakcja fuzji zostanie przeprowadzona poprzez przejęcie Glencore przez Rio Tinto w ramach sądowego systemu porozumienia," powiedział Rio Tinto w oświadczeniu.

"Nie ma pewności, że oferta zostanie złożona ani co do warunków takiej oferty, jeśli taka zostanie złożona."

Ogłoszenie to spowodowało, że akcje Glencore wzrosły o niemal 9%, osiągając najwyższy poziom od lipca 2024 roku, podczas gdy akcje Rio Tinto gwałtownie spadły, co odzwierciedla ostrożność inwestorów wobec skali i złożoności potencjalnej transakcji.

Powrót wielkich interesów po latach powściągliwości

Odnowione rozmowy podkreślają zmianę myślenia wśród menedżerów górniczych, którzy przez większą część ostatniej dekady unikali dużych przejęć po fali kosztownych transakcji podczas boomu surowcowego napędzanego przez Chiny, które pozostawiły inwestorów z poniesionymi stratami.

W tamtym czasie akcjonariusze naciskali górników, by priorytetowo traktowali dyscyplinę kapitałową, dywidendy i wykup akcji zamiast budowania imperium.

Teraz jednak obawy, że istniejące rurociągi projektowe są niewystarczające, by zaspokoić przyszłe zapotrzebowanie, przywróciły do sprzyjania zawieraniu umów.

Analitycy Jefferies stwierdzili, że rozmowy między Rio Tinto a Glencore sygnalizują, że megafuzje górnicze powracają, napędzane zmianami strukturalnymi w globalnym popytie na metale, a nie cyklicznymi wzrostami cen.

Najnowsze precedensy potwierdzają ten pogląd.

We wrześniu notowana na Londynie spółka Anglo American zakończyła fuzję o wartości 53 miliardów dolarów z kanadyjską firmą Teck Resources, łącząc dwóch głównych producentów miedzi.

Wcześniej odrzucono podejście BHP Group o wartości 39 miliardów funtów dla Anglo oraz ofertę Glencore na 16,6 miliarda funtów dla Teck, co podkreśla, jak trudna stała się rywalizacja o wartościowe aktywa.

Miedź jest w centrum rozmów

Miedź jest powszechnie postrzegana jako strategiczna nagroda stojąca za rozmowami Rio-Glencore.

Ceny osiągnęły w tym tygodniu rekordowy poziom powyżej 13 300 dolarów za tonę, a analitycy ostrzegają przed potencjalnym niedoborem podaży sięgającym nawet 10 milionów ton do 2040 roku, gdy popyt ze strony pojazdów elektrycznych, infrastruktury odnawialnej energii, centrów danych i sztucznej inteligencji przyspieszy.

Rio Tinto wycofało się z branży węglowej w 2018 roku i dąży do ograniczenia zależności od rudy żelaza, która jeszcze w 2024 roku stanowiła niemal 80% jego zysków.

"Połączona firma bez węgla zarabiałaby większość pieniędzy na miedzi, a następnie na rudzie żelaza i aluminium" – powiedział Jefferies.

Analitycy Berenberg, Richard Hatch i Jasper Mainwaring, zauważyli, że Glencore już rozpoczęło przygotowania mniej atrakcyjnych jednostek do potencjalnej wycofania inwestycji.

Jego działalność węglowa i ferroalloy została włączona do osobnego pojazdu, który mógłby zostać wydzielony, co uczyniłoby połączoną jednostkę bardziej atrakcyjną z perspektywy dekarbonizacji, jednocześnie wyostrzyając jej skupienie na miedzi.

Analityk RBC Capital Markets, Ben Davis, powiedział, że Glencore od jakiegoś czasu promuje się jako sprzedaż.

"Przykładami są poszukiwania wyodrębnienia mniej pożądanych jednostek i promowanie potencjału miedzi."

Glencore pozycjonuje się jako firma rozwijająca się oparta na miedzi, a dyrektor generalny Gary Nagle powiedział w grudniu, że grupa dąży do zostania największym producentem miedzi na świecie.

Obecnie Glencore, będąc szóstym co do wielkości producentem miedzi na świecie i największym notowanym górnikiem węgla, planuje zwiększyć produkcję poprzez projekty takie jak rozwój kopalni miedzi El Pachón w Argentynie.

Jeśli zostaną zrealizowane, te inicjatywy podniosą roczną produkcję miedzi do około 1,6 miliona ton do 2035 roku, niemal dwukrotnie na obecnym poziomie.

Możliwe struktury transakcji i strategiczne przeszkody

Analitycy omawiają kilka możliwych struktur transakcji, choć wszystkie wiążą się z komplikacjami.

Jefferies zasugerował, że jedną z opcji mogłoby być połączenie operacji rudy żelaza i węgla Rio Tinto i Glencore w australijską firmę, podczas gdy metale niezgodne umieszczono w osobnej firmie.

Taka struktura jednak mogłaby okazać się trudna do wykonania i wiązać się ze znacznym obciążeniem podatkowym.

Innym scenariuszem jest całkowite sprzedanie się działalności węglowej przez Glencore, zanim sprzeda się firmie Rio Tinto.

Węgiel pozostaje kluczową przeszkodą, biorąc pod uwagę decyzję Rio o wycofaniu się z sektora w 2018 roku w ramach szerszej inicjatywy dekarbonizacyjnej.

Jefferies ostrzegł, że Glencore raczej nie zgodzi się na umowę bez składki, sprzeciwiając się pomysłowi fuzji bez składki.

Każde przejęcie musiałoby więc pogodzić pragnienie Rio wzrostu miedzi z obawami akcjonariuszy przed przepłacaniem w czasie, gdy ceny miedzi są na rekordowym poziomie.

Davis z RBC powiedział, że połączenie to odblokowałoby wartość dla akcjonariuszy Glencore, ale działalność węglowa może stanowić przeszkodę dla każdej transakcji.

Reakcja inwestorów Rio Tinto odzwierciedla głęboki sceptycyzm

Natychmiastowa reakcja rynku uwypukliła te obawy.

Akcje Rio Tinto spadły o ponad 6% w Australii i ponad 2% w Londynie.

Hugh Dive, dyrektor inwestycyjny Atlas Funds Management, powiedział, że wyprzedaż pokazuje, iż inwestorzy czują się niekomfortowo z tym, co określił jako strategiczny zwrot w kierunku 12.

Zauważył, że nowy dyrektor generalny Rio, Simon Trott, niedawno obiecał utrzymać biznes w prostocie, by teraz podjąć się złożonego i ryzykownego przejęcia.

Choć Dive popierał większą ekspozycję na miedź, ostrzegał, że duże fuzje górnicze mają słabą historię, często osiągają szczyt rynku i z czasem rozcieńczają się.

Porównał go do fuzji BHP i Billiton sprzed dwóch dekad, argumentując, że wiele z nabytych aktywów ostatecznie przyniosło niewielką wartość.

Inne były bardziej wyważone.

Andy Forster, starszy menedżer portfela w Argo Investments, powiedział, że umowa mogłaby mieć sens, jeśli warunki będą właściwe, choć podkreślił różnice kulturowe jako kluczowe ryzyko.

Kultura Glencore, opartowna na handlu może kolidować z bardziej operacyjnym podejściem Rio Tinto, ale Forster powiedział, że niektóre aspekty takiego podejścia mogą być korzystne dla Rio, jeśli będą odpowiednio zarządzane.

Zmiana przywództwa dodaje kolejną warstwę

Rozmowy odbyły się zaledwie kilka miesięcy po tym, jak Rio Tinto przeprowadziło gruntowną reformę swojego zespołu kierowniczego, mianując Simona Trotta na stanowisko dyrektora generalnego.

We wczesnych kontaktach z pracownikami Trott obiecywał fundamentalne zmiany, a później przedstawiał plany cięcia kosztów i sprzedaży aktywów.

Jego gotowość do rozważenia transformacyjnej fuzji tak wcześnie na stanowisku zaskoczyła niektórych inwestorów.

Sektor na rozdrożu

Czy rozmowy doprowadzą do porozumienia, pozostaje niepewne, ale ich ożywienie podkreśla szerszą zmianę w branży wydobywczej.

Ponieważ nowe kopalnie rozwijają się latami, a także stoi przed wyzwaniami związanymi z pozwoleniami i kosztami, przejęcia oferują szybszą drogę do wzrostu.

Jednocześnie ryzyka związane ze skalą, integracją i wyceną są ogromne.

W miarę jak globalna gospodarka kieruje się ku elektryfikacji i infrastrukturze cyfrowej, strategiczne znaczenie miedzi przekształca priorytety zarządów.

Dla Rio Tinto i Glencore pytanie brzmi, czy połączenie sił może zapewnić tę przyszłość bez powtarzania błędów przeszłości.