Czy rosnące zadłużenie i niskie płace wypychają pokolenie Z z rynku pracy?

Coraz większa część pokolenia Z (określonego jako osoby urodzone między 1997 a 2012 rokiem) odchodzi od pracy i edukacji w tym samym czasie, gdy obciążenia długami rosną, a płace mają trudności z nadążeniem za kosztami utrzymania.

W największych gospodarkach miliony młodych osób są obecnie klasyfikowane jako NEETs, co oznacza, że nie są zatrudnione, nie uczą się ani nie uczestniczą w szkoleniach.

Ta zmiana budzi obawy o długoterminowy udział w rynku pracy i wzrost gospodarczy.

Dane z instytucji globalnych i badań rynku pracy sugerują, że presja finansowa, słabe perspektywy zawodowe i zmieniające się podejście do pracy przyczyniają się do pogłębiającego się rozłączenia między młodymi ludźmi a rynkiem pracy.

Bezczynność młodzieży rośnie

Na świecie około jedna piąta osób w wieku 15–24 lat została zaklasyfikowana jako NEETs w 2023 r., według Międzynarodowej Organizacji Pracy.

Trend jest szczególnie widoczny w Europie.

W Hiszpanii ponad pół miliona młodych ludzi nie pracuje ani się nie uczy. W Wielkiej Brytanii niemal 3 mln przedstawicieli pokolenia Z jest ekonomicznie nieaktywnych, z czego 384 000 dołączyło od czasu pandemii COVID.

Raport PwC wykazał, że czterech na dziesięciu pracowników z pokolenia Z rozważa porzucenie pracy i poleganie zamiast tego na zasiłkach dla bezrobotnych. To odzwierciedla rosnące wycofanie się z tradycyjnych ścieżek zatrudnienia.

Rosnące zadłużenie

Zadłużenie studenckie staje się centralnym czynnikiem tej zmiany. W Wielkiej Brytanii jeden absolwent obecnie jest winien ponad £314,356, przewyższając średni koszt domu i ustanawiając nowy rekord.

Podczas gdy przeciętny absolwent opuszcza uczelnię z około £45,000 długu, niewielka, lecz rosnąca grupa jest winna ponad £267,000.

Ponad 150 000 pożyczkobiorców ma obecnie salda powyżej £100,000, które rosną w miarę narastania odsetek.

Wzorzec ten jest globalny. W USA całkowite zadłużenie studenckie przekroczyło $1.7 trillion.

Jednocześnie zarobki nie nadążyły. Dane pokazują, że osoby na początku dwudziestki zarabiają około $45,500, w porównaniu z $51,852 dla millenialsów w tym samym wieku po uwzględnieniu inflacji.

Tymczasem ceny mieszkań wzrosły od 2000 r. ponad dwa razy szybciej niż dochody, powiększając dysproporcję między zarobkami a zdolnością nabywczą.

Rynek pracy się zaostrza

Szanse dla nowych kandydatów stają się coraz ograniczone. W Wielkiej Brytanii złożono ponad 1,2 mln aplikacji na mniej niż 17 000 stanowisk dla absolwentów w ostatnim cyklu rekrutacyjnym.

Niektórzy absolwenci zgłaszają, że aplikowali na setki ofert pracy bez powodzenia.

W USA organizacje takie jak Goodwill ostrzegły przed potencjalnym wzrostem bezrobocia wśród młodych, gdy sztuczna inteligencja zastępuje stanowiska początkowe.

Pracodawcy również przesuwają priorytety, kładąc mniejszy nacisk na dyplomy, a większy na umiejętności praktyczne.

Zmiana podejścia do pracy

Presja ekonomiczna przekształca podejście pokolenia Z do pracy. Wielu mniej skupia się na tradycyjnych ścieżkach kariery i długich godzinach pracy.

Niektórzy wybierają role o mniejszej presji i większej elastyczności, w tym zawody nauczycielskie i rzemieślnicze, podczas gdy inni unikają kariery korporacyjnej.

Trendy związane ze zdrowiem psychicznym również wpływają na decyzje. Ponad jedna trzecia osób w wieku 18–24 lat zgłasza zaburzenia takie jak lęk lub depresja.

Napięcia finansowe opóźniają kluczowe etapy życia.

Około 14% absolwentów twierdzi, że dług zmusił ich do odłożenia wyprowadzki lub założenia rodziny, podczas gdy jedna trzecia opóźniła oszczędzanie na zakup domu lub emeryturę.

W rezultacie jeden na trzech absolwentów uważa teraz, że ich dyplom nie był finansowo opłacalny.