Kospi i Nikkei 225 lekko w górę; ropa i obawy o Fed hamują rajd w Azji

Akcje na rynkach azjatyckich nieznacznie zyskały w piątek, czerpiąc częściowe wsparcie z nocnego wzrostu na Wall Street, jednak zwyżki były ograniczone, gdy inwestorzy rozważali kruchy rozejm na Bliskim Wschodzie, umocnienie cen ropy i kolejne przesunięcie oczekiwań co do pierwszego cięcia stóp przez Fed.

Ton w regionie był ostrożny raczej niż przekonany, a traderzy niechętnie zwiększali ekspozycję na ryzyko, podczas gdy napięcia wokół Libanu i Cieśniny Ormuz pozostawały nierozwiązane.

Kospi Korei Południowej wzrósł o 1.68%, a mały indeks Kosdaq zyskał 1.14%, podczas gdy japoński Nikkei 225 poszybował o 1.75%, co odzwierciedlało pozytywny nastrój inwestorów.

W przeciwieństwie do tego australijski S&P/ASX 200 nieznacznie stracił 0.31%, odstając od regionalnego trendu. Akcje chińskie były umiarkowanie wyżej: CSI 300 zyskał 0.6%, a hongkoński Hang Seng Index wzrósł o 0.88%

Główne przesłanie z rynków było proste: akcje były skłonne do umiarkowanego odbicia po odbiciu z poprzedniej sesji, ale na froncie geopolitycznym nie zaszło wystarczająco dużo zmian, by uzasadnić szerszy rajd ulgi.

Ropa Brent umocniła się, gdy ruch tankowców przez Ormuz pozostał ograniczony, jak podają źródła rynkowe, podtrzymując obawy, że zakłócenia w szlakach żeglugowych mogą przełożyć się na ceny energii, oczekiwania inflacyjne i politykę banków centralnych.

Kontrakty terminowe na akcje w USA niewiele się zmieniły w handlu azjatyckim po tym jak S&P 500 wzrósł 0.6% w poprzedniej sesji.

To stabilniejsze prowadzenie pomogło akcjom azjatyckim uniknąć głębszego spadku, ale nie poprawiło znacząco nastrojów.

Inwestorzy musieli zatem wyważać dwie konkurujące siły: nadzieje, że dyplomacja zapobiegnie szerszemu konfliktowi regionalnemu, oraz obawy, że ograniczenie aktywności żeglugowej przez jedno z najważniejszych globalnych wąskich gardeł dla ropy utrzyma rynki surowcowe w napięciu.

Wzrost cen ropy ogranicza szersze zwyżki

Wzrost notowań ropy Brent był jednym z najczytelniejszych sygnałów rynkowych w piątek.

Wyższe ceny ropy wspierały producentów energii i pozwalały niektórym spółkom surowcowym przewyższać rynek, ale jednocześnie ograniczały szersze wzrosty akcji, odżywiając obawy o perspektywy inflacji.

Cieśnina Ormuz transportuje około 20% światowych przepływów ropy, co sprawia, że nawet częściowe ograniczenia są istotnym źródłem niepokoju rynkowego.

Taka dynamika sprawiła, że obraz regionalny pozostał mieszany.

Spółki z sektora energetycznego i surowcowego zyskały wsparcie dzięki drożejącej ropie, podczas gdy sektory bardziej wrażliwe na wzrost gospodarczy miały trudności z nabieraniem impetu.

Wyglądało na to, że inwestorzy byli skłonni do selektywnej rotacji, ale nie do przyjęcia pełnego nastawienia na ryzyko.

Kruchy rozejm pozostaje kluczowym ryzykiem

Dla rynków zawieszenie broni lepiej opisać jako przerwę niż rozwiązanie.

Inwestorzy przyjęli z zadowoleniem sygnały, że dyplomacja między USA a Iranem może być kontynuowana w nadchodzących tygodniach; jednak powracające obawy dotyczące Libanu i zakłóceń w żegludze sugerują, że rozejm pozostaje podatny na załamanie.

Każdy sygnał, że ataki znów się nasilają lub że trasy dla tankowców stają się trudniejsze do ponownego otwarcia, mógłby szybko popchnąć ceny ropy wyżej i odwrócić skromne odbicie na rynku akcji.

To tłumaczy, dlaczego najnowszy ruch na akcjach był powściągliwy.

Traderzy traktują rozejm jako krótkoterminowy stabilizator, a nie jako potwierdzenie, że ryzyko geopolityczne zniknęło.

Oczekiwania cięcia Fed przesuwają się w czasie

Inna istotna zmiana pochodziła z rynku stóp procentowych w USA. Po ostatnich danych ekonomicznych kontrakty terminowe wskazywały, że pierwsze cięcie stóp przez Fed nastąpi dopiero w kwietniu 2027 roku.

To oznaczało kolejne przeszacowanie ścieżki polityki i podkreśliło, jak odporność wzrostu gospodarczego w USA oraz utrzymująca się inflacja nadal kształtują globalne oczekiwania rynkowe.

Dla aktywów azjatyckich ma to znaczenie, ponieważ późniejszy zwrot Fed zwykle wspiera dolara, podnosi rentowności obligacji skarbowych USA i zaostrza warunki finansowe.

Nawet tam, gdzie regionalne akcje rosły, zyski odzwierciedlały ulgę z powodu braku natychmiastowej eskalacji, a nie przekonanie, że warunki pieniężne wkrótce się złagodzą.