Dlaczego największe targi Chin alarmują eksporterów

Obawy, że szerszy konflikt z Iranem może podnieść ceny ropy i surowców, zaczynają ciążyć na eksporterach na jednej z największych chińskich platform handlowych, a dostawcy na Canton Fair ostrzegają o rosnących kosztach nakładów i bardziej ostrożnych zagranicznych nabywcach.

Presja przypada w niekorzystnym momencie dla chińskich producentów.

Rok temu wielu eksporterów wciąż korzystało z solidnych marż i odpornych przepływów handlowych, rozwijając działalność na nowych rynkach.

Tym razem nastroje są bardziej powściągliwe.

Wyższe koszty produkcji nadgryzają rentowność, a słaby popyt globalny utrudnia fabrykom pełne przeniesienie tych podwyżek na klientów.

Eksporterzy zgłaszają rosnące koszty i słabszy popyt

Dostawcy tworzyw sztucznych, elektroniki i innych surowców przemysłowych twierdzą, że niedawny skok cen surowców szybko przełożył się na ich koszty.

Jeden z menedżerów powiedział, że koszty surowców wzrosły o about 20% od początku walk, pozostawiając producentom niewielkie pole do ochrony marż bez podnoszenia cen.

To staje się szerszym motywem na Canton Fair, gdzie around 32,000 wystawców szuka zamówień w otoczeniu, które wydaje się wyraźnie trudniejsze niż podczas ostatniej edycji.

Eksporterzy mówią, że nabywcy są bardziej wrażliwi na cenę, księgi zamówień są wolniejsze, a negocjacje trwają dłużej, ponieważ klienci próbują ocenić, czy obecne presje kosztowe okażą się tymczasowe, czy dłużej utrzymujące się.

Siła cenowa różni się między fabrykami

Dla niektórych producentów jedyną natychmiastową reakcją było podniesienie cen.

Jeden z dostawców ryżowarów i czajników powiedział, że koszty tworzyw sztucznych, miedzi i aluminium gwałtownie wzrosły, zmuszając firmę do podniesienia cen o 15%.

Nawet mimo to firma wciąż sprzedawała ze stratą, co pokazuje, jak szybko marże mogą zostać wyeliminowane, gdy koszty rosną szybciej niż popyt.

Innym udało się lepiej przenieść presję na klientów.

Niektórzy dostawcy twierdzili, że udało im się odzyskać wyższe koszty włókien, metali i tworzyw sztucznych poprzez podwyżki cen, podobnie jak konkurenci w branży.

Jednak ta siła cenowa jest nierówna.

Firmy z silniejszymi relacjami z klientami, bardziej wyspecjalizowanymi liniami produktów lub lepszą skalą radzą sobie lepiej niż te konkurujące głównie ceną.

Sprzedaż na Bliskim Wschodzie i taryfy komplikują strategię

Wpływ nie ogranicza się do surowców.

Niektórzy eksporterzy twierdzą, że konflikt już wpływa na plany sprzedażowe na Bliskim Wschodzie.

Dostawca komponentów elektrycznych powiedział, że spodziewał się, iż first-half sales to the region to reach as much as 30 million yuan, but the conflict has put those ambitions on hold.

Dla firm sprzedających na rynek amerykański taryfy pozostają dodatkową komplikacją.

Jeden producent dostarczający głównym amerykańskim detalistom powiedział, że koszty nakładów wzrosły o 7% to 8%, ale firma planowała wchłonąć ten wzrost przez co najmniej sześć miesięcy, aby zrealizować istniejące zamówienia.

Jeśli jednak warunki handlowe gwałtownie się pogorszą, może to przyspieszyć plany przeniesienia produkcji z Chin do Azji Południowo-Wschodniej, gdzie koszty pracy są niższe, a taryfy amerykańskie mniej dotkliwe.

Polityka dodaje kolejny wymiar niepewności

Eksporterzy obserwują również tło polityczne w poszukiwaniu oznak ulgi.

Niektóre firmy mają nadzieję, że ocieplenie stosunków USA–Chiny mogłoby ostatecznie złagodzić presję taryfową, ale niewielu jest skłonnych na to postawić.

Na razie zespoły zarządzające muszą planować w warunkach niepewności, a nie w oczekiwaniu na wyraźną poprawę polityki.

To oznacza, że wyzwanie nie polega już jedynie na zdobywaniu nowych klientów.

Chodzi o ochronę marż, decyzję, ile kosztów przejąć na siebie, oraz ocenę, czy łańcuchy dostaw powinny zostać przesunięte bliżej tańszych lub mniej narażonych rynków.

W praktyce firmy próbują równocześnie trzech podejść: podnoszenia cen sprzedaży tam, gdzie mogą; absorbowania części dodatkowych kosztów tam, gdzie muszą; oraz poszukiwania alternatywnych dostawców lub baz produkcyjnych tam, gdzie ma to sens.

Co to oznacza dla eksporterów

Szerszy komunikat z Canton Fair jest taki, że chińscy eksporterzy wchodzą w bardziej wymagającą fazę.

Wyższe ceny surowców, słabszy popyt globalny i niepewność geopolityczna łączą się, czyniąc już konkurencyjny rynek jeszcze trudniejszym.

Na razie niewiele firm mówi o załamaniu działalności.

Ale wiele z nich wyraźnie przygotowuje się na okres, w którym marże pozostaną pod presją, a zdobywanie zamówień stanie się trudniejsze.

Ta zmiana tonu ma znaczenie. Sugeruje, że eksporterzy nie ograniczają się już do reagowania na cykliczne spowolnienie.

Dostosowują się do bardziej kruchego środowiska handlowego, gdzie każdy ruch w cenie ropy, taryfach czy dyplomacji może szybko wpłynąć na ceny, popyt i rentowność.