Kto jedzie, kto nie: co naprawdę oznacza lista CEO Trumpa do Chin?

Prezydent Donald Trump udaje się do Pekinu z delegacją biznesową bogatą w rozpoznawalne nazwiska, lecz ubogą w niespodzianki.

Oczekuje się, że w wizycie w Pekinie weźmie udział szesnastu czołowych menedżerów, w tym Elon Musk z Tesli, Tim Cook z Apple, Kelly Ortberg z Boeinga, Larry Culp z GE Aerospace, Larry Fink z BlackRock, Stephen Schwarzman z Blackstone oraz David Solomon z Goldman Sachs.

Delegacja obejmuje także Jane Fraser z Citigroup, Cristiano Amon z Qualcomma, Michael Miebach z Mastercard, Ryan McInerney z Visy, Briana Sikesa z Cargill, Jima Andersona z Coherent, Jacoba Thaysena z Illuminy oraz Sanjaya Mehrotrę z Micron Technology.

Szczyt zaplanowano na 14–15 maja, a skład uczestników jasno wskazuje inwestorom, gdzie Waszyngton chce skierować rozmowy: lotnictwo, rolnictwo, finanse i łańcuchy dostaw.

Umowy już uzgodnione, zanim samolot wyląduje

Pierwszy wniosek: ta podróż opiera się na transakcjach w dużej mierze uprzednio wynegocjowanych.

Boeing i Chiny prowadzą długotrwałe rozmowy nad umową, która mogłaby obejmować 500 samolotów 737 MAX oraz kilkadziesiąt szerokokadłubowych maszyn; taki pakiet byłby pierwszym dużym zamówieniem Boeinga ze strony Chin od 2017 r. i potencjalnie największym zamówieniem samolotów w historii.

Oczekuje się, że Pekin ogłosi zakupy związane z amerykańskim rolnictwem i sektorem energetycznym, co wyjaśnia obecność Briana Sikesa z Cargill na liście.

W tym sensie delegacja ma charakter komercyjny i ma na celu szybkie osiągnięcie namacalnych sukcesów.

To właśnie to nastawienie tłumaczy, dlaczego Biały Dom ograniczył skład delegacji w porównaniu z poprzednimi wizytami w Chinach.

Administracja rozważała około tuzina firm, znacznie mniej niż 29 menedżerów, którzy towarzyszyli Trumpowi w 2017 r., a przedstawiciel handlowy USA Jamieson Greer nie chciał, by podróż przypominała pełnoskalowy szczyt „zarządzanego handlu”.

Reva Goujon z Rhodium Group powiedziała Reuterowi, że „mała delegacja CEO zgodna z rzeczywistymi ustępstwami i punktami negocjacji miałaby sens”, dodając, że Greer wydawał się zdeterminowany, by nie budować zbyt wysokich oczekiwań.

Czytaj dalej - Szczyt Trumpa i Xi: handel, Tajwan i rozmowy o AI w centrum; przełomy mało prawdopodobne

Kto nie znalazł się na liście?

Braki na liście są równie wymowne jak nazwiska, które się na niej pojawiły.

Jensen Huang nie został zaproszony, ponieważ Biały Dom celowo priorytetowo traktował rolnictwo i lotnictwo komercyjne, a nie półprzewodniki.

Ma to sens politycznie, ponieważ układy scalone pozostają jednym z najbardziej drażliwych punktów zapalnych w stosunkach USA–Chiny, a administracja wydaje się chcieć, by ten szczyt koncentrował się na przepływie transakcji, nie na kontrolach eksportu.

Szefowie firm naftowych i gazowych nie znaleźli się na liście zaproszonych, a bieżące napięcia w globalnym sektorze energetycznym wynikające z zakłóceń związanych z wojną w Iranie prawdopodobnie skłoniły Biały Dom do węższej listy gości.

Szersze uwarunkowania geopolityczne mają znaczenie: Council on Foreign Relations informuje, że Trump i Xi mają się spotkać w Pekinie 14–15 maja i twierdzi, że szczyt daje Pekinowi pole do „zarządzania” Waszyngtonem, podczas gdy kwestie handlu, Tajwanu, metali ziem rzadkich i AI wciąż pozostają w tle.

To kluczowa uwaga dla inwestorów: Biały Dom próbuje wypracować widoczne komercyjne sukcesy, jednocześnie omijając trudniejsze kwestie strategiczne, które mogłyby zakłócić wizerunek.

Dlatego brak takich firm jak Nvidia, Alphabet, GM czy Disney wydaje się być mniej osobistym afrontem, a bardziej próbą utrzymania agendy w granicach wykonalności.