Złoto pod presją — obawy o stopy Fed przeważają nad popytem na bezpieczne aktywa

Ceny złota ponownie spadły dziś, przedłużając gwałtowny spadek, który zaniepokoił inwestorów i pokazał, jak obawy o inflację oraz napięcia na linii USA–Iran przekształcają rynek metali szlachetnych. 

Ceny złota osunęły się do dwuipółmiesięcznego minimum poniżej 4 400 USD za uncję w czwartek. Kontrakt na COMEX osiągnął 4 396,20 USD za uncję, najniżej od końca marca. 

Spotowe złoto osłabło po środowym gwałtownym spadku o 54 USD, a analitycy ostrzegają, że tradycyjna atrakcyjność metalu jako aktywa bezpiecznego jest osłabiana przez oczekiwania wyższych stóp procentowych w USA.

Nowy spadek w cieniu napięć geopolitycznych

Ceny złota osunęły się w czwartek, gdy traderzy ważyli trwające negocjacje między USA a Iranem wobec odnowionych ataków wojskowych. 

Kruchy rozejm utrzymuje niestabilność rynków energetycznych, podbijając ceny ropy i zaostrzając obawy o inflację.

Ta dynamika wywiera presję na złoto, które zazwyczaj korzysta z ryzyka geopolitycznego, ale w obecnym otoczeniu ma trudności. 

Spotowe złoto było ostatnio widziane jako osłabione po środowych dużych stratach, a srebro również podążało niżej.

Kitco podało, że środowy spadek był najsilniejszym jednoseansowym obsunięciem tego miesiąca — kontrakty futures straciły około 54 USD, kończąc blisko 4 456 USD za uncję.

Analitycy opisali ruch jako kulminację tygodni presji: rozmowy pokojowe, które nigdy do końca się nie materializują, inflacja, która nie chce ostygnąć, oraz Fed, od którego coraz bardziej oczekuje się podwyżek zamiast obniżek stóp.

Dlaczego złoto nie zachowuje się jak bezpieczna przystań

Nietypowe zachowanie złota stało się kluczowym tematem dla strategów rynkowych.

ING Economics w raporcie opublikowanym 11 maja wyjaśnił, dlaczego metal nie pełni roli bezpiecznej przystani podczas konfliktu z Iranem. 

Ewa Manthey, strateg ds. surowców w ING, napisała, że atrakcyjność złota jako aktywa bezpiecznego zwykle ujawnia się podczas kryzysów finansowych lub wstrząsów wzrostu, gdy realne rentowności spadają, a dolar słabnie.

Ale szok energetyczny napędzany podażą działa odwrotnie: wyższe ceny ropy podbijają inflację, skłaniają banki centralne do utrzymania polityki i wzmacniają dolara — a to wszystko ciąży na złocie.

Manthey zauważyła, że dynamika ta odzwierciedla to, co wydarzyło się w 2022 r. po inwazji Rosji na Ukrainę. Złoto początkowo zyskiwało, lecz potem znalazło się pod presją, gdy inflacja napędzana przez sektor energetyczny podniosła rentowności. 

„Ta sama dynamika rozgrywa się i tutaj, tylko szybciej,” zauważyła.

ING nadal prognozuje wzrost złota do 5 000 USD za uncję do końca roku, ale podkreśla, że trwałe rozwiązanie konfliktu jest kluczowym czynnikiem napędzającym odbicie.

„Atrakcyjność złota jako przystani zwykle sprawdza się najlepiej podczas kryzysu finansowego lub wstrząsu wzrostu – gdy realne rentowności spadają, a dolar słabnie,” powiedziała Manthey.

Inflacja i polityka Fed w centrum uwagi

Powiązanie z inflacją jest kluczowe. Wysokie ceny ropy przyspieszają koszty konsumpcyjne, utrzymując jastrzębi kurs banków centralnych. 

Kwietniowy wskaźnik CPI w USA wyniósł 3,8%, najwyżej od maja 2023 r., podbijając rentowności obligacji skarbowych do poziomów bliskich rocznym maksimom i wzmacniając dolara.

Dla złota, aktywa nieprzynoszącego dochodu, takie otoczenie jest toksyczne.

Kitco cytował analityka ActivTrades Ricardo Evangelistę, który stwierdził, że wzrost cen ropy zaostrzył obawy inflacyjne i wzmocnił oczekiwania jastrzębiego Fedu, tworząc wyraźny przeciwny wiatr dla złota. 

Rynki przyznają teraz znaczące prawdopodobieństwo podwyżki stóp przed końcem roku, co jest dramatycznym odwróceniem wcześniejszych oczekiwań obniżek w 2026 r.

UBS obniżył swoją prognozę ceny złota na koniec roku o 400 USD do 5 500 USD za uncję, zauważając, że inwestorzy na nowo odkrywają „koszt alternatywny” trzymania złota, gdy realne stopy pozostają podwyższone.

Rozbieżne trendy popytu

Mimo słabości kontraktów futures, popyt fizyczny pozostaje silny.

World Gold Council podał, że globalny popyt na sztaby i monety osiągnął 474 tony w pierwszym kwartale 2026 r., co jest drugim najwyższym wynikiem w historii, napędzanym głównie przez nabywców z Azji. 

Całkowity popyt kwartalny osiągnął 1 231 ton, z rekordową wartością 193 mld USD.

Ta rozbieżność sugeruje, że podczas gdy inwestorzy z zachodnich ETF‑ów się wycofali, strukturalny apetyt na złoto pozostaje nienaruszony.

ING również podkreślił popyt ze strony banków centralnych jako czynnik wspierający.

Chiny przedłużyły swój cykl zakupowy w kwietniu, podczas gdy Polska dodała 31 ton w pierwszym kwartale. 

Chociaż Turcja mocno sprzedawała, aby wesprzeć płynność walutową, ogólnie popyt sektora oficjalnego pozostaje pozytywny.

Manthey argumentowała, że dywersyfikacja rezerw nadal wspiera długoterminowy obraz złota, nawet jeśli krótkoterminowa akcja cenowa jest zdominowana przez rentowności i dolara.

Perspektywy rynkowe

Czwartkowy kalendarz danych dodaje dalszej presji — przed otwarciem poznamy dane o PKB USA, wnioski o zasiłek dla bezrobotnych oraz kwietniowy indeks PCE, czyli preferowany miernik inflacji Fedu. 

Każde pozytywne zaskoczenie w PCE może przyspieszyć repricing oczekiwań dotyczących stóp i przedłużyć spadki złota.

Na razie analitycy widzą handel złotem w przedziale 4 400–4 800 USD, co odzwierciedla impas rozejmu bez zawarcia porozumienia pokojowego.

Srebro, platyna i pallad również osłabły, podkreślając szerokie napięcia w sektorze metali szlachetnych.

Czwartkowy spadek złota to najnowsze przypomnienie, że rola metalu jako przystani nie jest absolutna. 

Jak podkreśliło ING Economics, siły makro — realne rentowności, dolar i oczekiwania co do polityki Fed — dominują krótkoterminową akcję cenową. 

Tak długo, jak ceny energii nie ustabilizują się, a inflacja nie ostygnie, złoto prawdopodobnie pozostanie pod presją, mimo silnego popytu fizycznego i zakupów przez banki centralne.

Strome spadki z ostatnich dwóch dni uwypuklają kruchość zaufania inwestorów.

Choć fundamenty długoterminowe pozostają konstruktywne, perspektywa krótkoterminowa jest przyćmiona nierozwiązanymi napięciami USA–Iran i perspektywą wyższych stóp w USA. 

Dla traderów i inwestorów może być potrzebna cierpliwość, zanim złoto odzyska swoją tradycyjną rolę zabezpieczenia na wypadek kryzysu.