Ropa spada, gdy tankowce opuszczają Hormuz, zbijając premię za ryzyko

Premia za ryzyko w cenach ropy topnieje dzięki dyplomacji, lecz nie z powodu pewności.

Ceny ropy pozostawały w środę pod presją, gdy kolejne tankowce zaczęły przepływać przez Cieśninę Hormuz, a uczestnicy rynku przeszacowali ryzyko długotrwałego szoku podażowego w Zatoce Perskiej.

West Texas Intermediate handlował w rejonie 72,50 USD za baryłkę w godzinach azjatyckich po osiągnięciu 71,94 USD, co było najsłabszym poziomem od około trzech miesięcy.

Brent również utrzymywał się blisko czteromiesięcznych minimów, przedłużając gwałtowny spadek po postępie w rozmowach USA-Iran oraz sygnałach, że żegluga komercyjna powoli wraca do najważniejszego na świecie wąskiego gardła dla ropy.

Przepływy przez Hormuz zmieniają reguły handlu ropą

Natychmiastową presję na surowiec wywołała poprawa ruchu przez Cieśninę Hormuz – wąski korytarz, który przewozi znaczną część morskiego eksportu ropy i gazu z Zatoki Perskiej.

Międzynarodowa Organizacja Morska uzyskała zapewnienia bezpieczeństwa, które pomogą setkom uwięzionych jednostek i tysiącom marynarzy etapowo opuścić region.

Stosowane są alternatywne, tymczasowe trasy, ponieważ normalny system separacji ruchu pozostaje niebezpieczny po miesiącach zakłóceń.

To skłoniło traderów do odpisania części premii za ryzyko, wbudowanej w cenę ropy podczas konfliktu.

Nadal jednak przepływy są poniżej normy, a rynek nie traktuje jeszcze ponownego otwarcia jako zakończonego.

Trasy zaopatrzenia adaptują się szybciej niż oczekiwano

Sytuacja podażowa złagodniała także dlatego, że producenci i nabywcy lepiej radzą sobie z obejściem zakłóceń.

Międzynarodowa Agencja Energetyczna poinformowała, że eksport ropy z ZEA od początku czerwca odzyskał prawie 85% poziomów sprzed wojny, co ułatwiły rurociągi, centra magazynowania i alternatywne korytarze transportowe.

Nowe 60-dniowe zwolnienie USA umożliwiające transakcje z irańską ropą i produktami rafinowanymi nasiliło tonację spadkową.

To zwiększa perspektywę, że więcej baryłek dotrze do azjatyckich nabywców w momencie, gdy traderzy już kwestionują trwałość ostatniej premii za ryzyko.

Efekt jest prosty: każdy sygnał usprawnienia logistyki w Zatoce zmniejsza pilność trzymania ropy jako zabezpieczenia przed szokiem podażowym.

Dyplomacja obniża ryzyko, ale nie usuwa niepewności

Problem rynku polega na tym, że sytuacja polityczna pozostaje niestabilna.

Oman i Iran posuwają naprzód rozmowy dotyczące zarządzania żeglugą przez Hormuz, podczas gdy Waszyngton i Teheran wciąż przedstawiają różne wersje tego, co zostało uzgodnione w ramach szerszego procesu pokojowego.

Prezydent Donald Trump oświadczył, że Iran zgodził się na wznowione międzynarodowe inspekcje nuklearne.

Irańscy urzędnicy zdementowali te twierdzenia, informując, że szczegółowe negocjacje nuklearne jeszcze się nie rozpoczęły.

Ta rozbieżność ma znaczenie dla rynku ropy. Jeśli rozmowy przetrwają, ropa może pozostać pod presją, ponieważ ruch tankowców poprawia się, a irańska podaż staje się łatwiejsza do wymiany.

Jeśli porozumienie się rozpadnie, ryzyko w Hormuzie może szybko wrócić. Na razie ropa wycenia lepsze warunki żeglugowe, a nie trwały pokój.