Aluminium notuje największy miesięczny spadek od 2008 r.

Aluminium zmierza do największej miesięcznej straty od 2008 r., tracąc w czerwcu ponad 15% w miarę jak optymizm związany z powrotem podaży z Bliskiego Wschodu na rynek niweluje rajd wywołany wcześniej w tym roku zakłóceniami związanymi z wojną. 

Korekta odzwierciedla zarówno złagodzenie obaw dotyczących podaży, jak i szersze czynniki makroekonomiczne, w tym umocnienie dolara USA i jastrzębią politykę Rezerwy Federalnej.

W chwili pisania trzymiesięczny kontrakt na aluminium na London Metal Exchange wynosił $3,091 za tonę, co stanowi wzrost o 0.1% w porównaniu z poprzednim zamknięciem. 

Perspektywy podaży przekształcają rynek

Ostry spadek cen aluminium został wywołany oczekiwaniami, że wysyłki z Bliskiego Wschodu zostaną wznowione po tymczasowej umowie pokojowej między USA a Iranem. 

Ponowne otwarcie Cieśniny Hormuz pozwoliło na swobodniejszy przepływ ładunków, odwracając szok podażowy, który podniósł ceny w marcu i kwietniu.

Region ten odpowiada za niemal 10% globalnej produkcji aluminium, dlatego jego powrót ma kluczowe znaczenie dla zrównoważenia rynku.

Rekordowy eksport z Chin dodatkowo zwiększył presję spadkową.

Chińscy producenci zwiększyli wysyłki, a odważne rejsy przez Hormuz uzupełniły zapasy aluminy, co jeszcze bardziej złagodziło obawy o niedobory. 

Rynek przeszedł w strukturę contango, gdzie kontrakty krótkoterminowe są tańsze niż te z dalszym terminem, co wskazuje, że obawy o podaż ustąpiły.

Nastroje inwestorów i paniczna wyprzedaż

Szybkość spadku zaskoczyła wielu inwestorów. „Premie poza Chinami gwałtownie spadły po wiadomościach o umowach rozejmowych, co sygnalizuje, że dostawy nie są już tak napięte” — powiedział Peng Dinggui, analityk w Zhongtai Futures, cytowany w raporcie Bloomberga. 

„Nagły spadek cen aluminium zaskoczył wielu inwestorów. Powoduje to pewną panikę na rynku. Niektórzy chińscy inwestorzy oczekują dalszych spadków cen.”

Sprzedaż paniczna wzmocniła korektę, a pozycje spekulacyjne są szybko likwidowane.

Traderzy, którzy zakładali przeciągające się niedobory, obecnie wychodzą z pozycji, co przyczynia się do ostrego miesięcznego spadku.

Czynniki makro obciążają popyt

Poza dynamiką podaży, aluminium zostało też dotknięte czynnikami makroekonomicznymi.

Dolar USA umocnił się od połowy maja, przez co towary wyceniane w dolarach stały się droższe dla zagranicznych nabywców. 

Oczekiwania, że Rezerwa Federalna utrzyma stopy procentowe na wyższym poziomie dłużej, a nawet je podniesie, obciążyły perspektywy popytu w całym sektorze metali przemysłowych.

Miedź, cynk i ruda żelaza także osłabły, co odzwierciedla szerszą presję wynikającą z polityki pieniężnej i siły waluty. 

Spadek aluminium był jednak najbardziej dotkliwy, co podkreśla jego wrażliwość zarówno na szoki podażowe, jak i na nastroje inwestorów.

Na dzień 30 czerwca aluminium na London Metal Exchange spadło w tym miesiącu o 15.4%, co jest największym spadkiem od października 2008 r.

Miedź spadła w czerwcu o 2.2%, podczas gdy ruda żelaza nieznacznie potaniała do $98.75 za tonę w Singapurze. 

Cynk odnotował niewielkie wzrosty, wspierany przez oczekiwania na ograniczenie użycia koncentratów przez chińskie huty, choć analitycy ostrzegają, że nadwyżki nadal występują.

Perspektywy na najbliższe miesiące

Analitycy oczekują, że ceny aluminium pozostaną pod presją w krótkim terminie, przy czym normalizacja podaży i silny eksport z Chin obciążają nastroje. 

Jednak strukturalne czynniki popytu, takie jak elektryfikacja, odnawialne źródła energii i produkcja lekkich komponentów, pozostają nienaruszone, co sugeruje, że długoterminowa trajektoria może się ustabilizować po zakończeniu bieżącej korekty.

Na razie rynek dostosowuje się do nowej rzeczywistości: rajd wywołany wojną został odwrócony, obawy dotyczące podaży złagodniały, a ruchy cenowe dyktowane są przez czynniki makroekonomiczne. 

Ostry miesięczny spadek przypomina o zmienności aluminium i jego podatności zarówno na szoki geopolityczne, jak i na zacieśnianie polityki pieniężnej.