Eli Lilly loopt voor op Novo Nordisk terwijl meer concurrenten zich melden: de goudkoorts rondom medicijnen tegen obesitas is begonnen.

De wereldwijde markt voor medicijnen tegen gewichtsverlies, die ooit in handen was van Novo Nordisk, ondergaat een ingrijpende transformatie.

Vrijdag kondigde de Deense farmaceutische reus aan dat het zijn langzittende topman, Lars Fruergaard Jorgensen, zou vervangen, omdat het bedrijf te maken heeft met toenemende druk van concurrenten en een scherpe daling van de aandelenwaarde.

De aandelen van Novo zijn in het afgelopen jaar met 50% gedaald, een verbluffende ommekeer voor de fabrikant van Wegovy en Ozempic, twee van de meest bekende namen in de behandeling van obesitas en diabetes.

Analisten verwachten dat de markt voor medicijnen tegen gewichtsverlies de komende tien jaar aanzienlijk zal groeien en mogelijk een wereldwijde omzet van 100 miljard dollar zal bereiken.

De ontslag van Jorgensen wijst op diepere onrust in het hart van de snel evoluerende markt, waar GLP-1-medicijnen - ooit gezien als wondermiddelen - nu te maken hebben met een grotere concurrentie en een toenemende controle van verzekeraars en beleidsmakers.

De opkomst van Eli Lilly verandert de marktleiderschapspositie.

De meest formidabele uitdager is Eli Lilly uit de VS, wiens GLP-1-injectie Zepbound gestaag marktaandeel heeft gewonnen ten opzichte van Wegovy van Novo.

De meest recente klinische gegevens van Lilly hebben de positieve trend alleen maar versterkt.

Een recente fase 3-studie toonde aan dat orforglipron, de experimentele pil van het bedrijf, diabetespatiënten hielp bijna 8% van hun lichaamsgewicht te verliezen in 40 weken - waarmee het de prestaties van Ozempic in een vergelijkbare groep overtrof.

Lilly heeft ook retatrutide in de aanbieding, een wekelijkse injectie die in een proef in een vroeg stadium een gewichtsverlies van 24,2% opleverde, een van de sterkste resultaten in de sector tot nu toe.

Het bedrijf verwacht tegen het einde van het jaar goedkeuring te vragen voor orforglipron en blijft agressief investeren, waaronder een recente overeenkomst met het Chinese biotechbedrijf Laekna om een medicijn tegen obesitas te ontwikkelen dat de spieren beschermt.

Novo probeert de achterstand in te halen met medicijnen van de volgende generatie

Om verloren terrein terug te winnen, zet Novo Nordisk in op nieuwe behandelingen.

Het bedrijf is bezig met de ontwikkeling van amycretine, zowel in pilvorm als in injecteerbare vorm.

Voorlopige gegevens uit onderzoeken wijzen op een aanzienlijk potentieel voor gewichtsverlies, waarbij de injecteerbare versie patiënten helpt om 22% van hun lichaamsgewicht te verliezen in 36 weken.

Het bedrijf zet ook CagriSema verder uit, hoewel de resultaten van de late fase van de proef teleurstellend waren en niet aan de interne benchmarks voldeden.

Novo hoopt CagriSema begin 2026 aan te melden voor goedkeuring door de regelgevende instanties.

Het bedrijf heeft zijn productportfolio ook uitgebreid via partnerschappen, waaronder een licentieovereenkomst van 2 miljard dollar met United Laboratories voor een medicijn tegen obesitas dat drie hormonen tegelijkertijd aanpakt.

Bron: The Economist

Roche en Amgen sluiten zich ook aan bij de trend.

Lilly en Novo zijn niet langer de enigen in de race. Een groot aantal grote farmaceutische bedrijven en biotechnologiebedrijven stroomt de obesitasmarkt binnen, aangetrokken door de miljardenkansen die zich daar voordoen.

Pfizer is onlangs uit het onderzoek gestapt vanwege veiligheidszorgen rond een onderzoek met danuglipron, een kandidaat-GLP-1-geneesmiddel dat oraal kan worden ingenomen.

Maar anderen blijven doorgaan. Roche heeft grote stappen genomen door Zealand Pharma's petrelintide en Carmot Therapeutics' CT-388, beide GLP-1-gebaseerde medicijnen, over te nemen voor een gezamenlijke waarde van 8 miljard dollar.

De eerste gegevens over het tweede kandidaatgeneesmiddel van Carmot lijken ook veelbelovend.

Amgen's MariTide, een experimenteel medicijn dat in een proef in een vroeg stadium leidde tot 20% gewichtsverlies, zal naar verwachting medio dit jaar aan studies in een later stadium beginnen.

Analisten merken op dat de bijwerkingen van het medicijn mogelijk sterker zijn dan die van de concurrentie, maar de werkzaamheid ervan plaatst het wel degelijk onder de besten.

Merck, AstraZeneca en kleinere bedrijven willen ook een deel van de markt veroveren.

Farmaceutische reuzen die traditioneel afwezig waren in de behandeling van obesitas, proberen nu een deel van de markt te veroveren.

In december sloot Merck een licentieovereenkomst ter waarde van 2 miljard dollar voor een GLP-1-pil die door Hansoh Pharma is ontwikkeld.

De kandidaat AZD5004 van AstraZeneca, die een licentie heeft, heeft de eerste veiligheidstoetsen doorlopen en bevindt zich in een middelste fase van de proef.

Kleinere bedrijven laten ook potentieel zien. Pemvidutide van Altimmune leverde in onderzoeken een gemiddeld gewichtsverlies van 15,6% op, zij het met merkbare gastro-intestinale bijwerkingen.

Viking Therapeutics meldde een gewichtsverlies van bijna 15% in 13 weken met zijn injecteerbare VK2735, en petrelintide van Zealand Pharma liet een gemiddeld gewichtsverlies van 8,6% zien in een vroege studie.

Structure Therapeutics heeft ondertussen bescheiden succes geboekt met zijn orale GPCR-kandidaat, die in 12 weken een gewichtsverlies van 6,2% opleverde.

Hoewel het niet zo krachtig is als de concurrentie, blijft het gemak van een orale medicatie aantrekkelijk voor zowel patiënten als investeerders.

Toegankelijkheid blijft een probleem.

Ondanks de wetenschappelijke vooruitgang blijft de toegang tot deze medicijnen een cruciaal probleem.

Werkgevers worstelen met de stijgende kosten van de ziektekostenverzekering, waardoor velen medicijnen tegen gewichtsverlies uit hun verzekeringspakketten schrappen.

Medicare vergoedt in de meeste gevallen nog steeds geen kosten voor de behandeling van obesitas.

Een plan van de Biden-administratie om de dekking uit te breiden, is onlangs door de Trump-administratie afgewezen, waardoor de meeste patiënten de kosten zelf moeten betalen. Met een gemiddelde van $500 per maand blijft de betaalbaarheid een barrière voor miljoenen mensen.