5 breekpunten die de Trump-Xi-top kunnen maken of breken

De tweedaagse top van Trump met Xi Jinping is nu begonnen in Beijing en markeert zijn eerste bezoek aan China in bijna negen jaar.

Meer dan een dozijn topmanagers uit de VS vergezellen hem, wat onderstreept hoe nauw de markten de reis volgen op zoek naar zowel zakelijke uitkomsten als diplomatieke signalen.

De vroege verwachtingen blijven terughoudend: de gesprekken zullen waarschijnlijk beperkte overeenkomsten over handel en investeringen opleveren in plaats van een ingrijpende herstart.

Beleggers richten zich op één centrale vraag: verzacht deze top werkelijk de spanningen, of vertraagt ze alleen de volgende ronde van wrijving?

Vijf kwesties die de top kunnen bepalen

1. Handel is de gemakkelijkste overwinning en het meest waarschijnlijke nieuwsitem.

Landbouw en luchtvaart staan weer op tafel, waarbij het Witte Huis aandringt op grotere Chinese aankopen van Amerikaanse soja en andere landbouwproducten. Van China wordt verwacht dat het aankopen aankondigt die gekoppeld zijn aan Boeing-vliegtuigen en energie.

China moet mogelijk verduidelijken hoe het de eerdere toezegging zal nakomen om jaarlijks 25 miljoen metrieke ton soja te kopen tot 2028, ook al is zijn afhankelijkheid van Amerikaanse bonen de afgelopen jaren sterk gedaald.

Een Boeing-bestelling van maximaal 500 737 MAX-toestellen, plus ongeveer 100 widebody-vliegtuigen in aparte besprekingen, zou het soort deal zijn waarmee beide leiders thuis kunnen uitpakken.

2. Het echte ruilmiddel is technologie versus zeldzame aardmetalen.

Beijing wil verlichting van Amerikaanse beperkingen op de uitvoer van geavanceerde halfgeleiders en heeft ook bezwaar gemaakt tegen voorgestelde regels die de toegang tot kritieke chipfabricageapparatuur beperken.

Washington zet China onder druk over zeldzame aardmetalen en andere kritieke mineralen die de toeleveringsketens in de luchtvaart en de halfgeleidersector al hebben onder druk gezet.

De tekorten aan yttrium en scandium zijn verergerd voor Amerikaanse luchtvaart- en chipfabrikanten, terwijl Beijing eerder exportcontroles als hefboom heeft gebruikt en zijn economische drukinstrumentarium tijdens de wapenstilstand heeft uitgebreid.

3. De oorlog in Iran en de Straat van Hormuz hebben dit veranderd in een top over grondstoffenmarkten.

Amerikaanse functionarissen willen dat China helpt Iran onder druk te zetten over de zeestraat, en het State Department heeft verklaard dat hoge Amerikaanse en Chinese functionarissen het erover eens zijn dat geen enkel land het recht zou moeten hebben om scheepvaartheffingen te eisen in de Straat van Hormuz.

Van Trump en Xi wordt verwacht dat ze het conflict in Beijing bespreken, waarbij de energiezekerheid van China onder druk staat omdat de oorlog de ruwe oliestromen heeft verstoord en Beijings eigen diplomatieke balans bemoeilijkt.

Elke beweging hier zou directe gevolgen hebben voor olie, inflatieverwachtingen en risicovolle activa.

4. Taiwan blijft het grootste mijnenveld van de top.

Trump heeft gezegd dat hij wapenverkopen aan Taiwan zal bespreken, en hij is ook van plan de zaak van de gevangengezette Hongkongse uitgever Jimmy Lai aan de orde te stellen.

Beijing heeft gesignaleerd dat Taiwan centraal staat in de gesprekken en dringt er bij Washington op aan zijn formulering over Taiwanese onafhankelijkheid aan te passen.

5. Jimmy Lai is de joker op het gebied van mensenrechten die de meeste publieke wrijving kan veroorzaken.

De zaak van Lai zal waarschijnlijk niet tot een deal leiden, maar kan wel tot een confrontatie leiden. Trumps beslissing om het aan de orde te stellen weerspiegelt zowel binnenlandse politiek als de bereidheid om druk op basis van mensenrechten als onderhandelingshefboom te gebruiken.

China ziet de kwestie als inmenging in interne aangelegenheden, wat het tot een van de minst oplosbare punten op de agenda maakt en tot een van de gemakkelijkste om in een publieke rel te veranderen als de top verzuurt.