Teruggave van $100 billion aan Trump-tarieven kan consumenten de rekening doen betalen

De Amerikaanse regering heeft ongeveer $100 billion teruggegeven aan bedrijven die Donald Trump’s "Liberation Day"-tarieven hebben betaald.

Het bedrag omvat heffingen en rente en dekt meer dan de helft van de ongeveer $166 billion die werd geïnd onder tarieven die later door het Hooggerechtshof werden verworpen.

De douane had op 31 juli $128.68 billion aan potentiële en gecertificeerde terugbetalingen geaccepteerd voor verwerking.

Van de $28.7 billion die nog niet waren afgerond, wordt $1.6 billion achtergehouden omdat importeurs geen geldige bankgegevens hebben verstrekt.

Waarom de overheid het geld teruggeeft

Trump voerde de brede heffingen in 2025 in op basis van de International Emergency Economic Powers Act, of IEEPA, met het argument dat aanhoudende handelstekorten en drugshandel nationale noodsituaties vormden.

De wet gaf de president brede bevoegdheden om economische transacties tijdens een crisis te reguleren, maar noemde tarieven niet expliciet.

Het Hooggerechtshof beslechtte dat geschil op 20 februari. In een 6-3-uitspraak oordeelden de rechters dat IEEPA de president geen bevoegdheid gaf om tarieven op te leggen.

De uitspraak was beperkter dan het algemeen ongrondwettelijk verklaren van presidentiële tarieven omdat het concludeerde dat de regering een wet had gebruikt die niet de geclaimde bevoegdheid verleende.

De Court of International Trade gaf vervolgens opdracht aan US Customs and Border Protection om terugbetalingen te verwerken.

De douane bouwde een speciaal systeem genaamd CAPE om aangiften te controleren, in aanmerking komende IEEPA-heffingen te verwijderen en gecertificeerde bedragen naar het ministerie van Financiën te sturen.

Waarom consumenten mogelijk geen terugbetaling ontvangen

De terugbetaling gaat niet automatisch naar consumenten die met hogere prijzen werden geconfronteerd.

De douane stuurt het geld naar de importer of record, of een gemachtigde aangewezen partij, mits die partij een Amerikaanse bankrekening bij de dienst heeft geregistreerd.

Dat onderscheid is belangrijk omdat het bedrijf dat een artikel importeert mogelijk niet de retailer, marktplaatsverkoper of klant is die uiteindelijk de kosten heeft gedragen.

Grote importeurs staan dus in een positie om een groot deel van het geld te ontvangen. Kleinere bedrijven die via tussenpersonen of logistieke groepen verzonden hebben, moeten mogelijk eerst vaststellen wie op de douaneaangifte vermeld stond.

Bedrijven kunnen de teruggaven gebruiken om kasreserves te herstellen, schulden te verminderen of eerdere kosten te compenseren.

Het douaneproces vereist doorgaans niet dat zij achteraf de prijzen verlagen of klanten compenseren, hoewel individuele bedrijven er natuurlijk voor kunnen kiezen het geld door te geven.

De terugbetalingen zullen ook omzet verwijderen die eerder door de overheid was geboekt en rentekosten toevoegen aan de eindafrekening.

Waarom Trump’s tariefprogramma niet voorbij is

De uitspraak van het Hooggerechtshof sloot IEEPA uit als route voor ingrijpende tarieven, maar hield de mogelijkheid van het opleggen van heffingen op basis van andere wetten intact.

De regering heeft zich al gewend tot Section 301 van de Trade Act voor tarieven van 10% tot 12.5% op importen uit 60 economieën, met als motivering dat er onvoldoende beperkingen waren op goederen die aan dwangarbeid zijn gelinkt.

USTR zegt dat de maatregelen zijn voorafgegaan door onderzoeken, consultaties, hoorzittingen en duizenden publieke reacties.

Die tarieven worden nu aangevochten door 25 staten en verschillende bedrijven.

Barry Appleton, professor aan de New York Law School, ziet Section 301 als een sterker juridisch fundament omdat presidenten het eerder hebben gebruikt en het Congres een formeel proces heeft ingebouwd.

Het geschil zal zich in plaats daarvan richten op de vraag of de regering die waarborgen heeft gevolgd en de actie tegen elke economie heeft gerechtvaardigd.