Fed-besluit: waarom een pauze markten harder kan raken dan een renteverhoging

De Federal Reserve zou deze week haar eerste renteverhoging sinds 2023 kunnen doorvoeren, maar de grotere schok voor de markten zou nu kunnen zijn als zij niets doet.

Handelaren rekenen op een kans van 87% dat beleidsmakers woensdag de rente met 25 basispunten verhogen, na warmere inflatiecijfers voor augustus en hogere olieprijzen.

Goldman Sachs en JPMorgan zijn beide naar het kamp van renteverhogingen overgestapt.

Dat laat beleggers met een ongewone asymmetrie: een renteverhoging is grotendeels ingeprijsd, terwijl een pauze twijfels over de inflatiegeloofwaardigheid van de Fed kan doen herleven en de langlopende rendementen op Amerikaanse staatsobligaties kan opdrijven.

Wall Street is van debat over een renteverhoging naar het verwachten daarvan gegaan

Nog tot vlak voor de inflatiecijfers van vorige week waren markten minder overtuigd. De waarschijnlijkheid van een verhoging in september lag rond 70% en klom naar 87% nadat CPI- en PPI-cijfers sterker uitvielen.

De totale CPI voor augustus steeg 0.4% ten opzichte van juli en 3.4% ten opzichte van een jaar eerder. De kern-CPI nam 0.3% maand-op-maand toe, boven de consensus van 0.2%, terwijl de jaarlijkse kerninflatie op 2.4% stond.

Goldman liet zijn eerdere 'hold'-advies varen en verwacht nu een kwartpuntverhoging. JPMorgan verwacht verhogingen in zowel september als december.

Goldman-econoom David Mericle zei tegen de Financial Times dat beleidsmakers zich "zorgen zouden maken over de mogelijke marktreactie op het uitblijven van een verhoging die de recente communicatie van de Fed de markt inmiddels bijna volledig heeft laten inprijzen."

Beleggers hebben zich aangepast aan hogere kortlopende rentes. Een verhoging kan nog steeds druk zetten op rentegevoelige activa, maar zou het beleidspad bevestigen dat markten nu verwachten.

Niets doen is de meer ontwrichtende handel voor financiële markten geworden.

Een pauze kan de langetermijnrendementen doen stijgen

Normaal gesproken zou het handhaven van de rente de obligaties ondersteunen. Deze vergadering kan echter het tegenovergestelde effect hebben.

Het rendement op de 10-jarige Amerikaanse Treasury schommelt rond 5%, nadat het vorige week 4.98% bereikte, nu beleggers worstelen met hardnekkige inflatie, dure olie, hoge staatsleningen en zorgen over het Amerikaanse fiscale vooruitzicht.

Goldman Sachs-handelaar Rich Privorotsky zei tegen MarketWatch dat het gevaar van niet verhogen is dat de Fed "de controle over het achterste deel van de curve kan verliezen" als beleggers concluderen dat beleidsmakers niet serieus genoeg zijn over inflatie.

Dat is relevant voor aandelen: een stijging van langlopende rendementen verhoogt de discontovoeten, maakt de opbrengsten van Treasuries concurrerender ten opzichte van aandelen en zet vooral dure technologie- en groeiaandelen onder druk.

Een pauze zou daardoor aan de korte kant als soepel kunnen worden gezien, terwijl de financiële omstandigheden verderop op de curve verstrakken.

Dat is wat woensdag ongebruikelijk maakt: de ogenschijnlijk gemakkelijkere beleidskeuze kan de strengere marktreactie veroorzaken.

Het grotere probleem is de geloofwaardigheid van de Fed

Het debat gaat uiteindelijk verder dan nog eens 25 basispunten.

De inflatie volgens de kopcijfers blijft op 3.4%, de kerninflatie verraste aan de bovenkant, en Brent-olie blijft boven de $100 nu aanvoerrisico's in het Midden-Oosten de energieprijzen hoog houden.

De doelband voor de federal funds-rente bedraagt 3.5% tot 3.75%.

Chris Zaccarelli, chief investment officer bij Northlight Asset Management, zei dat het moeilijk was in te zien hoe beleidsmakers het stilhouden konden rechtvaardigen.

Volgens MarketWatch zei hij: "Er is geen garantie dat de Fed volgende week zal verhogen, maar het is moeilijk te zien hoe de centrale bank kan rechtvaardigen de rente ongewijzigd te laten."

Een goed gecommuniceerde pauze kan nog werken als de Fed aangeeft dat verdere verkrapping in de toekomst mogelijk blijft.

Maar aarzeling zonder duidelijke uitleg kan twijfels doen rijzen over de vraag of beleidsmakers bereid zijn inflatie boven het doel te tolereren.