Friedrich Merz, zwolennik twardej linii w sprawie migracji, ma zostać następnym kanclerzem Niemiec, ponieważ CDU prowadzi w sondażach.

Friedrich Merz jest na dobrej drodze, by zostać następnym kanclerzem Niemiec, a jego partia, Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna (CDU), i jej bawarski odpowiednik, Unia Chrześcijańsko-Społeczna (CSU), utrzymują silną przewagę w sondażach.

Na kilka dni przed wyborami przywództwo Merza oznaczałoby zdecydowaną zmianę w stosunku do polityki byłej przewodniczącej CDU, Angeli Merkel, której centrowa postawa definiowała niemiecką politykę przez ponad dekadę.

69-letni Merz jest doświadczonym politykiem i menedżerem, znanym ze swojego pro-biznesowego nastawienia, sceptycyzmu wobec rozbudowanych polityk klimatycznych i twardego stanowiska w sprawie imigracji.

Jego kandydatura na przywódcę sygnalizuje potencjalny powrót do bardziej konserwatywnego programu gospodarczego, z propozycjami obniżenia podatków dla przedsiębiorstw, usprawnienia biurokracji i wspierania inwestycji prywatnych.

Jego niedawne głosowanie w parlamencie, w którym poparł skrajnie prawicową Alternatywę dla Niemiec (AfD), wywołało kontrowersje i podniosło obawy dotyczące jego podejścia do rządzenia.

Friedrich Merz: kariera łącząca politykę i biznes

Przed powrotem do polityki Merz zbudował bogatą karierę korporacyjną, pełniąc wysokie stanowiska w BlackRock Germany, HSBC Trinkaus & Burkhardt oraz Deutsche Börse.

Jego powrót do politycznego przywództwa był procesem trwającym lata, następstwem długotrwałej rywalizacji z Merkel, która doprowadziła do jego rezygnacji z przywództwa CDU na początku XXI wieku.

Od przejęcia władzy w partii w 2022 roku przewodził opozycyjnemu blokowi CDU-CSU i pozycjonował się jako twarz bardziej prawicowego skrzydła CDU.

Merz skupił swoją kampanię na reformach gospodarczych, argumentując, że obecna polityka kanclerza Olafa Scholza doprowadziła do stagnacji.

Zobowiązał się do zreformowania niemieckich ram regulacyjnych, aby wspierać przedsiębiorstwa i startupy, proponując utworzenie specjalnego stanowiska ministerialnego ds. cyfryzacji i sztucznej inteligencji.

Chociaż Merz opowiada się za dyscypliną fiskalną, dał do zrozumienia, że jest otwarty na reformę surowej niemieckiej zasady hamulca zadłużenia, która ogranicza pożyczki rządowe.

To sugeruje potencjalne odejście od tradycyjnie sztywnego stanowiska CDU w sprawie wydatków państwowych, w miarę narastania presji ekonomicznej.

Polityka imigracyjna Friedricha Merza

Twarde stanowisko Merza w sprawie imigracji było definiującym aspektem jego przywództwa, opowiadając się za zaostrzeniem kontroli granicznych, zwiększeniem liczby deportacji i bardziej rygorystyczną polityką azylową.

Powiązał on liberalne przepisy migracyjne z zagrożeniami dla bezpieczeństwa, a ta narracja zyskała popularność wśród konserwatywnych wyborców, ale spotkała się z krytyką ze strony przeciwników politycznych.

W styczniu jego niewiążący wniosek w sprawie imigracji uzyskał nieoczekiwane poparcie skrajnie prawicowej AfD, co było pierwszym przypadkiem, gdy inicjatywa legislacyjna poparta przez blok CDU-CSU odniosła sukces dzięki głosom AfD.

Ten rozwój wydarzeń wywołał sprzeciw centrystów i dodatkowo napiął stosunki w niemieckim establishmentie politycznym, a Merkel publicznie potępiła jego kontakty z AfD.

Podejście Merza odzwierciedla szerszą zmianę w europejskich partiach centroprawicowych, gdzie liderzy coraz częściej przyjmują bardziej restrykcyjne polityki migracyjne w odpowiedzi na presję wyborczą ze strony ruchów nacjonalistycznych.

Jego gotowość do współpracy z prawicowymi ustawodawcami wzbudziła obawy co do kierunku, w jakim pod jego przywództwem zmierza CDU.

Polityka zagraniczna Friedricha Merza

W kwestiach polityki zagranicznej Merz wezwał Niemcy do podjęcia silniejszej roli przywódczej w Europie, szczególnie w odpowiedzi na wojnę na Ukrainie.

Występując na Monachijskiej Konferencji Bezpieczeństwa w miniony weekend, podkreślił potrzebę kontynuowania pomocy wojskowej dla Kijowa, jednocześnie wzywając europejskich sojuszników do zajęcia bardziej zdecydowanego stanowiska w kwestiach bezpieczeństwa.

Jego stanowisko w sprawie wydatków na obronność pozostaje niejednoznaczne, ponieważ Niemcy stoją w obliczu rosnącej presji ze strony NATO, aby zwiększyć finansowanie wojska.

Chociaż unikał deklaracji dotyczących konkretnych zmian budżetowych, jego retoryka sugeruje zwrot w kierunku bardziej asertywnej polityki zagranicznej w porównaniu z ostrożnym podejściem Scholza.

W miarę zbliżania się Niemiec do kluczowych wyborów, przywództwo Merza oznaczałoby znaczącą zmianę w stosunku do ery Merkel, z potencjalnymi zmianami politycznymi obejmującymi reformy gospodarcze, kontrolę imigracji i priorytety obronne.

Chociaż jego pro-biznesowa agenda spotkała się z pozytywnym odzewem wśród konserwatywnych wyborców, jego powiązania ze skrajną prawicą pozostają kontrowersyjnym problemem, który może zdefiniować przyszły kierunek CDU.