Analiza: Strategia wydobycia ropy naftowej Arabii Saudyjskiej i plan osiągnięcia progu rentowności budżetowej wstrząsają globalnymi rynkami.

Arabia Saudyjska, kluczowy gracz Organizacji Krajów Eksportujących Ropę Naftową i jej sojuszników, wydaje się gotowa przetestować rynek ropy naftowej, a także członków kartelu, którzy z determinacją dostarczają ropę na rynek w warunkach niższych cen.

Prawie pięć lat temu saudyjski minister energii ostrzegł spekulantów, by „uważali”, grożąc im surowymi konsekwencjami.

Według ING Group, uwaga skupia się teraz nie na spekulantach, lecz na sojuszu OPEC+.

„Saudyjczycy są siłą napędową zwiększenia podaży ponad plan, aby ukarać członków, którzy wielokrotnie przekraczali swoje cele” – powiedział Warren Patterson, szef strategii surowcowej w ING Group.

W kwietniu OPEC+ nieoczekiwanie zwiększył podaż o 411 000 baryłek dziennie (bpd) na maj, przekraczając planowany wzrost o 135 000 bpd.

Grupa postanowiła teraz wdrożyć podobnie duży wzrost podaży w czerwcu.

OPEC+ początkowo planował przywrócenie podaży o 2,2 mln baryłek dziennie w ciągu 18 miesięcy, do września 2026 r.

Jednak w ciągu trzech miesięcy grupa zgodziła się na przywrócenie podaży na poziomie prawie 1 miliona baryłek dziennie.

Doniesienia wskazują, że Arabia Saudyjska ostrzegła przed porównywalnie dużym wzrostem podaży w nadchodzących miesiącach, jeśli państwa członkowskie nie będą przestrzegać swoich celów produkcyjnych.

„To może oznaczać, że pełna podaż w wysokości 2,2 mln baryłek dziennie powróci na rynek na początku czwartego kwartału tego roku – 12 miesięcy przed terminem” – dodał Patterson.

Jak długo Królestwo może tolerować niższe ceny ropy naftowej?

W obliczu ryzyka taryfowego powodującego znaczną niepewność popytu, rynek ropy naftowej stoi obecnie przed dodatkową niepewnością po stronie podaży z powodu zmiany polityki OPEC+.

Dodatkowo zwiększając niepewność, grupa będzie podejmować miesięczne decyzje dotyczące poziomów produkcji, a decyzja w sprawie produkcji w lipcu ma zostać podjęta 1 czerwca.

„Kluczem do zrozumienia, jak daleko posuną się Saudyjczycy w tym, co zaczyna wyglądać na wojnę cenową, jest tolerancja kraju na niskie ceny ropy naftowej w dłuższej perspektywie” – zauważył Patterson.

Według ING Group, Arabia Saudyjska potrzebuje około 90 dolarów za baryłkę ropy naftowej, aby zrównoważyć swój budżet fiskalny, co stanowi znaczną różnicę w porównaniu z obecnymi cenami.

Jedną z potencjalnych strategii Arabii Saudyjskiej na obniżenie progu rentowności budżetu jest zwiększenie produkcji ropy naftowej – powiedział Patterson.

„Oczywiście, zależy to również od tego, o ile niższe będą ceny przy zwiększonej podaży” – powiedział Patterson.

Maj-lipiec to odpowiedni czas na zwiększenie produkcji.

OPEC+ prawdopodobnie wdroży w czerwcu umiarkowany i elastyczny wzrost podaży, strategicznie uwzględniając przewidywany wzrost popytu na ropę naftową w sezonie letnim.

„Jeśli grupa chce przetestować rynek podwyżką wyższą niż przewidywana, teraz jest na to czas” – powiedział Mukesh Sahdev, starszy wiceprezes i globalny szef rynków surowców naftowych w Rystad Energy, w komentarzu przesłanym pocztą elektroniczną.

Chociaż letnie wskaźniki fundamentalne wydają się silne, oczekuje się, że ta pozytywna perspektywa zmieni się po czerwcu-lipcu.

Sahdev zauważył:

Pomimo prognoz skurczenia PKB i spadku wzrostu popytu poniżej 1 miliona baryłek dziennie, rozluźnienie porozumienia OPEC+ wydaje się mało prawdopodobne. Obecne wytyczne wskazują na nadwyżkę ropy w tym roku.

Jednakże, jak wynika z analizy danych fundamentalnych z okresu od maja do sierpnia przeprowadzonej przez Rystad Energy, ze względu na sezonowy wzrost popytu, bilanse są bardziej napięte.

To wynika przede wszystkim z silniejszego wzrostu przerobu ropy w rafineriach, który wyniósł 2,0 mln baryłek dziennie, w porównaniu z produkcją OPEC+, a także z niższego wzrostu podaży spoza OPEC+, zauważył Sahdev.

Zaplanowane prace konserwacyjne w krajach spoza OPEC+, takich jak Kanada i Norwegia, stwarzają kartelowi okazję do strategicznego odwrócenia korekt produkcji do czerwca – dodał.

Przestrzeganie ograniczeń produkcji

Kazachstan zamierza priorytetowo traktować swoje interesy narodowe i planuje zwiększyć dostawy ropy naftowej, sygnalizując tym samym rozbieżność z celem OPEC+, jakim jest przestrzeganie przez państwa członkowskie kwot produkcyjnych.

Amerykańskie giganty energetyczne, takie jak ExxonMobil i Chevron, działające w Kazachstanie, prawdopodobnie w znacznym stopniu przyczynią się do zwiększenia podaży.

Perspektywa wsparcia ze strony USA uwypukla możliwość wykorzystania tego poparcia do wywarcia wpływu na OPEC+, aby zwiększyć produkcję ropy naftowej – cel, który USA aktywnie realizują.

Z drugiej strony, kilka czynników może zachęcać Kazachstan do pozostania w ramach OPEC+ i przestrzegania ustalonych limitów produkcji.

Kazachstan w dużym stopniu polega na Rosji w eksporcie ropy naftowej, przy czym około 95% jego ropy jest transportowane przez rosyjską infrastrukturę, a obecnie brakuje alternatywnych szlaków eksportowych.

OPEC+ mógłby wywierać wpływ na produkcję ropy naftowej w Kazachstanie za pośrednictwem Rosji, sugerując przedłużone przerwy konserwacyjne terminalu eksportowego CPC.

Import rosyjskiego gazu do zgazowania wschodniego i północnego Kazachstanu to korzystny dla kraju projekt, który zaspokoi rosnące krajowe zapotrzebowanie na gaz i energię.

Według Rystad, ta inicjatywa mogłaby zostać włączona do rozmów OPEC+ i Rosji z Kazachstanem.

Sahdev powiedział: