Stopa bezrobocia w Kanadzie osiągnęła 6,9%, a amerykańskie cła osłabiają sektory eksportowe.

W kwietniu bezrobocie w Kanadzie wzrosło do 6,9%, osiągając najwyższy poziom od listopada, ponieważ amerykańskie cła na główne towary eksportowe zaczęły uderzać w ważne dla kraju sektory gospodarki oparte na produkcji i handlu – poinformował w piątek urząd statystyczny Statistics Canada.

Wzrost bezrobocia, przy około 1,6 miliona Kanadyjczyków bez pracy, wskazuje na narastające trudności w gospodarce, która już wykazuje oznaki napięcia w związku z eskalacją napięć handlowych.

W samym kwietniu liczba bezrobotnych wzrosła o 39 000, co stanowi wzrost o 2,6% w porównaniu z poprzednim miesiącem i o 14% w porównaniu z rokiem poprzednim.

Główny wskaźnik zatrudnienia wykazał skromny wzrost o zaledwie 7400 netto miejsc pracy w kwietniu, po utracie 32600 stanowisk w marcu.

Skromny wzrost nieznacznie odbiegł od prognoz analityków, którzy przewidywali 2500 nowych miejsc pracy.

Stopa bezrobocia w kwietniu dorównała odczytowi z listopada 2024 r., który był najwyższym poziomem w ciągu ostatnich ośmiu lat, z wyłączeniem okresu pandemii COVID-19.

Wyniki sugerują, że ostatnia fala ceł nałożonych przez Stany Zjednoczone, obejmująca cła na kanadyjską stal i aluminium w marcu oraz szersze podatki na pojazdy i inne towary w kwietniu, osłabia odporność kanadyjskiego rynku pracy.

Przemysł ponosi straty.

W kwietniu sektor przemysłowy gwałtownie się skurczył, tracąc 31 000 miejsc pracy. Statystyki Kanady przypisują znaczną część tej redukcji wpływowi amerykańskich ceł, które spowodowały znaczną niepewność wśród firm opierających się na handlu transgranicznym.

Również handel detaliczny i hurtowy odnotowały utratę miejsc pracy, co wskazuje, że skutki ceł rozprzestrzeniają się poza przemysł ciężki.

Stopa zatrudnienia, która mierzy odsetek ludności w wieku produkcyjnym, która jest zatrudniona, spadła do 60,8%, osiągając najniższy poziom od sześciu miesięcy.

Wskaźnik ten znajdował się pod presją w 2023 r. i na początku 2024 r., a wzrost liczby ludności często przewyższał tempo tworzenia nowych miejsc pracy.

Warto zauważyć, że chociaż wzrost populacji spowolnił od lutego, wzrost zatrudnienia jeszcze się nie odbudował.

Zatrudnienie w sektorze publicznym było rzadkim pozytywnym akcentem. W kwietniu wzrosło o 23 000, częściowo dzięki tymczasowemu naborowi pracowników na wybory federalne.

Mimo to wzrost był niewystarczający, aby zrekompensować straty w innych sektorach gospodarki.

Napięcia na rynku pracy narastają.

Rynek pracy wydawał się coraz bardziej chaotyczny. W kwietniu 61% osób bezrobotnych w marcu nadal pozostawało bez pracy, co stanowi prawie cztery punkty procentowe więcej niż w poprzednim roku.

Według badania, w kwietniu Kanadyjczycy poszukujący pracy doświadczali dłuższych okresów bezrobocia z powodu pogarszającej się sytuacji na rynku pracy, co wskazuje na tendencję spadkową.

Średni wzrost godzinowych wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na stałe utrzymał się w kwietniu na poziomie 3,5%, co jest kluczowym wskaźnikiem, na który Bank Kanady zwraca uwagę przy ocenie wzrostu płac jako potencjalnego czynnika inflacyjnego.

Ale tego rodzaju stabilny wzrost płac prawdopodobnie niewiele przyczyni się do złagodzenia obaw przed osłabieniem rynku pracy.

Rynki przygotowują się na czerwcową obniżkę stóp procentowych.

Rynki finansowe zareagowały na raport o zatrudnieniu, zwiększając oczekiwania na poluzowanie polityki pieniężnej przez Bank Kanady.

Zakłady na rynku swapów walutowych wskazują obecnie na 55% prawdopodobieństwo obniżki stóp procentowych o 25 punktów bazowych na czerwcowym posiedzeniu banku centralnego.

Po opublikowaniu raportu o rynku pracy, rentowność dwuletnich kanadyjskich obligacji rządowych spadła o 3,3 punktu bazowego do 2,586%, a kanadyjska waluta nieznacznie wzrosła, osiągając poziom 1,3909 w stosunku do dolara amerykańskiego (71,90 centów).

Bank Kanady ostrzegł, że spadek eksportu, wzrost cen i słabe perspektywy zatrudnienia mogą wymagać zdecydowanych działań.

W miarę pogarszania się problemów handlowych i wzrostu liczby zwolnień, decydenci wydają się bardziej skłonni do udzielenia krótkoterminowej pomocy w celu wzmocnienia słabnącej gospodarki.