Argentyna zamierza zwiększyć eksport podrobów wołowych do Chin w obliczu zmieniającej się dynamiki handlu.

Jak wynika z informacji źródeł zaangażowanych w negocjacje, Argentyna jest bliska finalizacji umowy sprzedaży produktów ubocznych z hodowli bydła do Chin.

Umowa, która wciąż jest w trakcie technicznych poprawek, jest kluczowym krokiem w kierunku wzmocnienia powojnych relacji handlowych obu krajów po Brexicie.

Prezes argentyńskiej agencji promocji wołowiny (IPCVA), Georges Breitschmitt, powiedział, że dyskusje postępują i koncentrują się obecnie na ostatecznych szczegółach technicznych.

Drugie źródło, które było poinformowane o przebiegu rozmów, stwierdziło, że porozumienie może być bliskie, a oba źródła podały, że chińscy urzędnicy prawdopodobnie udadzą się do Argentyny 8 czerwca, aby kontynuować rozmowy.

Chociaż nie ustalono konkretnego terminu wdrożenia porozumienia eksportowego, obie strony wydają się zdeterminowane, aby wypełnić wszelkie pozostałe luki.

Rozmowy te są częścią szerszego wysiłku Chin na rzecz dywersyfikacji sieci zaopatrzenia w produkty rolne, ponieważ obawy geopolityczne nadal utrudniają globalne przepływy handlowe.

„Uważamy, że zbliżamy się do końca rozmów między oboma rządami (...) Pozostaje jeszcze dopracowanie szczegółów przez działy techniczne” – powiedział Georges Breitschmitt, prezes argentyńskiej agencji promocji wołowiny (IPCVA), w wywiadzie dla Reutersa w Pekinie.

Zmiana strategii Chin w zakresie polityki importowej

Wzrost chińskiego popytu na import produktów rolnych z Argentyny i innych krajów Ameryki Łacińskiej jest świadomym działaniem mającym na celu zmniejszenie zależności od Stanów Zjednoczonych w obliczu trwających napięć handlowych.

Azjatycki gigant w ostatnich latach nawiązał bliższe relacje z głównymi dostawcami, zwłaszcza z Brazylią i Argentyną, aby zabezpieczyć potrzeby żywnościowe i kontrolować rynek krajowy.

Chociaż na razie nie ma oficjalnych komentarzy chińskiego urzędu celnego ani ambasady Brazylii na temat bieżącej sytuacji, sukces Argentyny w handlu odpadami mięsnymi wskazuje na przyspieszający postęp w realizacji agendy dywersyfikacyjnej Pekinu.

W Argentynie jemy mniej podrobów, czyli mięs z narządów i innych produktów ubocznych, ale jest to ważny produkt eksportowy na wielu rynkach azjatyckich.

Trendy w eksporcie wołowiny odzwierciedlają zmiany na rynku.

Argentyna obecnie eksportuje ponad 30% całej swojej produkcji wołowiny, przy czym Chiny historycznie stanowiły zdecydowaną większość tych dostaw.

Jednak ten trend nagle się zmienił. W pierwszym kwartale 2025 roku Chiny stanowiły 56,4% argentyńskiego eksportu wołowiny, w porównaniu do 68% w 2024 roku i 74,5% w 2023 roku.

Według obserwatorów branży, obawy dotyczące cen i zapasów są głównymi przyczynami spowolnienia.

Na początku tego roku chińscy klienci rzekomo oferowali obniżone ceny ze względu na wysoki poziom lokalnych zapasów, co zmusiło argentyńskich eksporterów do poszukiwania alternatyw lub redukcji ilości.

Mimo to pojawiają się oznaki ożywienia. W maju argentyńskie dostawy do Chin zaczęły się odbudowywać, a oczekiwany kontrakt na podroby może zapewnić nowy rynek dla rolników chcących zdywersyfikować swoje portfele eksportowe.

Możliwości na zmieniającym się rynku globalnym

W 2024 roku Chiny zaimportowały rekordowe 2,87 miliona ton metrycznych wołowiny, a Brazylia, Argentyna i Australia znalazły się w gronie głównych dostawców.

Wraz ze zmniejszeniem przez Chiny importu wołowiny ze Stanów Zjednoczonych, pojawiają się szanse dla innych dostawców na wypełnienie tej luki.

Argentyna postrzega rozszerzenie eksportu podrobów nie tylko jako szansę na zwiększenie przychodów, ale także jako strategiczny krok w kierunku silniejszej integracji z jednym z głównych rynków konsumenckich na świecie.

Chociaż wciąż potrzebne jest ostateczne zezwolenie, menedżerowie branżowi są optymistycznie nastawieni i uważają, że długo wyczekiwane połączenie firm jest bliskie zakończenia.

Jeśli zostanie zatwierdzony, traktat może utorować drogę do rozszerzonej współpracy w dziedzinie rolnictwa między Argentyną a Chinami w czasie, gdy globalne sieci zaopatrzenia przechodzą znaczące transformacje.