Wywiad: Perspektywy naftowe Wenezueli w obliczu napięć w Ormuzie: ekonomista Aldo Contreras o tym mówi

Po amerykańskich nalotach na irańskie obiekty nuklearne wzrosły obawy o zamknięcie Cieśniny Ormuz. Ponad 20% światowej ropy naftowej przechodzi przez ten ważny przesmyk; W związku z tym wszelkie zakłócenia mogą mieć globalne konsekwencje.

W wywiadzie dla Invezz Aldo Contreras, wenezuelski specjalista ds. międzynarodowych stosunków gospodarczych i były prezes Táchira College of Economists, omówił, w jaki sposób taki scenariusz może wpłynąć na światowe rynki ropy, strategiczną pozycję Wenezueli i szerszy krajobraz gospodarczy Ameryki Łacińskiej.

Energetyczne koło ratunkowe pod presją

Według raportu amerykańskiej Administracji Informacji Energetycznej (Energy Information Administration) w 2022 r. dzienny przepływ ropy w Cieśninie Ormuz wynosił średnio 21 mln baryłek (b/d), co stanowiło około 21% światowego zużycia ropy naftowej.

W pierwszym kwartale 2023 r. całkowity przepływ ropy naftowej przez Cieśninę Ormuz utrzymywał się na stosunkowo stabilnym poziomie w porównaniu z 2022 r.

W jaki sposób zamknięcie Cieśniny Ormuz mogłoby wpłynąć na międzynarodowe ceny ropy naftowej i co by to oznaczało dla gospodarek eksportujących ropę, takich jak Wenezuela?

Cieśnina Ormuz jest kluczową arterią energetyczną dla świata i przesyła ponad 21 milionów baryłek dziennie, co stanowi około 21% światowego zużycia ropy naftowej.

Dla eksporterów ropy, takich jak Wenezuela, ten wzrost cen może stanowić tymczasowy impuls finansowy. Nawet po wycofaniu się głównych graczy, takich jak Chevron i Repsol, Wenezuela nadal produkuje ponad milion baryłek dziennie. Ten wolumen, przy obecnej dynamice rynku, może przynieść wyższe przychody, jeśli ceny wzrosną.

Handel ropą naftową w Wenezueli odbywa się zazwyczaj na szarych, niemożliwych do wyśledzenia i nieprzejrzystych rynkach. Ta nieprzejrzystość komplikuje to, w jakim stopniu uchwycona jest korzyść cenowa.

Administracja Ormuzu obejmuje wiele państw, a jego wielonarodowy charakter utrudnia wszelkie próby jednostronnej kontroli lub zakłócenia.

Jednak sama perspektywa zamknięcia już rzuciła długi cień na kontrakty terminowe na ropę naftową.

Taki skok stanowiłby obciążenie dla globalnych systemów zaopatrzeniowych, zwłaszcza w Katarze i Zjednoczonych Emiratach Arabskich, które w znacznym stopniu opierają się na nieprzerwanym przepływie przez Cieśninę Ormuz.

Jak na ironię, pomimo bliskości, Iran odczułby przestój, ponieważ jego ropa naftowa również przepływa przez tę samą cieśninę.

Zwycięzcy, przegrani i równanie wenezuelskie

Jednak w kontekście tych niepokojów, które grożą gwałtownym wzrostem cen, dla niektórych producentów ropy naftowej oznacza to zapewne korzyści płynące z chwili obecnej.

Na przykład Wenezuela może czerpać tymczasowe korzyści gospodarcze, niezależnie od istniejących nacisków sankcyjnych.

Invezz: Biorąc pod uwagę częściową izolację Wenezueli od rynków międzynarodowych, czy kryzys ten może stworzyć nowe możliwości lub wyzwania dla handlu energią w tym kraju?

Geograficznie Wenezuela jest mniej narażona na zakłócenia w Cieśninie Ormuz dzięki dostępowi do Pacyfiku przez Kanał Panamski" – powiedział. "Ropa naftowa jest transportowana drogą morską, a Wenezuela ma wiele morskich rynków zbytu.

Mimo to wenezuelski handel energią odbywa się poza tradycyjnymi strukturami, co może ograniczać możliwości strategiczne.

Wsparcie tego kraju dla Iranu w obecnym kryzysie może również kształtować przyszłe możliwości.

W niedzielę minister obrony Wenezueli Vladimir Padrino López powiedział: "To, co dzieje się na Bliskim Wschodzie, jest niezaprzeczalnie wojną imperialistyczną. To jest wojna syjonistyczna (...), stoją za nią Stany Zjednoczone". Zasugerował również, że Wenezuela może wkroczyć jako dostawca energii dla Zachodu, jeśli kryzys się pogorszy.

Sankcje, BRICS i nowy porządek gospodarczy

Wenezuela chciała dołączyć do BRICS w zeszłym roku, ale jej petycja została odrzucona przez Brazylię, która sprzeciwiała się jej członkostwu.

Było to postrzegane przez Wenezuelę jako sposób na zabezpieczenie nowych pieniędzy na katastrofalny kryzys gospodarczy i koalicje polityczne po zaciętych wyborach prezydenckich. Kraje BRICS są również postrzegane jako alternatywa dla rynków o ugruntowanej pozycji i sposób na uniknięcie dolara jako głównej waluty handlowej.

Invezz: Czy istnieje ryzyko, że sankcje lub sojusze dyplomatyczne wynikające z tego konfliktu mogą jeszcze bardziej ograniczyć zdolność Wenezueli do handlu ropą naftową, czy też kraj ten może skorzystać na bardziej niestabilnym otoczeniu globalnym?

Wynik zależy od tego, jak zmienią się sojusze w ciągu najbliższych kilku dni. Wenezuela i Iran są wieloletnimi sojusznikami i oba kraje są głęboko objęte sankcjami. Ich współpraca przekształciła się w strategie przetrwania obejmujące nietradycyjne kanały dystrybucji i ściślejsze powiązanie z blokami takimi jak BRICS+.

Globalna zmienność może pójść w obie strony: podczas gdy rosnące ceny mogą być korzystne dla Wenezueli w krótkim okresie, głębsze dostosowanie się do państw objętych sankcjami może prowadzić do większej izolacji, w zależności od tego, jak USA i Europa zareagują dyplomatycznie.

Trwa szersza transformacja. Od 20 stycznia, wraz z powrotem Trumpa do władzy i rozszerzeniem BRICS+, obserwujemy, jak kształtują się kontury nowego globalnego porządku.

Ten rok zapowiada się jako rok reorganizacji. Do 2026 r. możemy być świadkami nowej architektury gospodarczej, mniej zdominowanej przez dolara, bardziej rozdrobnionej w energetyce i handlu.

Globalna stawka w napiętym scenariuszu

Obecnie Cieśnina Ormuz jest nadal otwarta. Jednak, jak stwierdza Contreras, "w ciągu najbliższych dwudziestu czterech godzin" będzie to kluczowy czynnik decydujący o przyszłości Ormuzu, a co za tym idzie, o stanie światowych rynków energii.

Tam, gdzie na świecie krawędź wojny zostanie zażegnana lub złagodzona, będzie to miało wpływ na ceny ropy, ale będzie to również stawka w strategicznej przyszłości krajów takich jak Wenezuela.

Geografia izoluje Wenezuelę od wszelkich bezpośrednich wstrząsów logistycznych, ale ich wpływ zależy od reakcji jej sojuszników, partnerów i rynków. Wybory, których dokonujemy dzisiaj, będą decydować o kształcie gospodarki światowej w przyszłości.