Ropa WTI pod presją eksportową w obliczu globalnych wyzwań rafineryjnych

Pomimo słabnących fundamentów WTI i zwiększonych umów handlowych z USA, rafinerie azjatyckie i europejskie zużywające więcej WTI staną przed poważnymi wyzwaniami ze względu na zwiększony eksport OPEC+, nadchodzące remonty rafinerii i niedopasowania jakości ropy, twierdzą analitycy Rystad Energy.

Mukesh Sahdev, starszy wiceprezes i główny analityk ds. ropy naftowej w Rystad Energy, powiedział w komentarzu przesłanym e-mailem:

Osłabienie West Texas Intermediate w połączeniu ze zwiększonym popytem na cięższe i średnio kwaśne baryłki w amerykańskiej rafinerii utrzyma dyskonta baryłek kanadyjskich (WCS) do WTI w ryzach, prawdopodobnie w okolicach 12-13 USD za baryłkę, według Rystad.

Presja na sprzedaż

Wysiłki administracji Trumpa zmierzające do sprzedaży większej ilości baryłek WTI do Europy i Azji będą musiały zmierzyć się z trzema wyzwaniami.

Pierwszym z nich jest konkurencja w Azji, ponieważ OPEC+ zwiększa podaż, a wzrost gospodarczy Chin zwalnia w związku ze zbliżającą się konserwacją rafinerii w czwartym kwartale. Po drugie, konkurencja w Europie wynikająca z eksportu produktów rafinowanych z rafinerii z Bliskiego Wschodu i Azji oraz lekka słodka jakość beczek WTI, która jest mniej pożądana w porównaniu z silnym popytem na średnio kwaśne beczki.

Oczekuje się, że dyskonto WTI w stosunku do cen ropy Brent będzie miało większą rozbieżność niż sugeruje to 3,5-3,6 USD za baryłkę.

Oczekuje się, że popyt na ropę w USA spadnie we wrześniu o 500 000 baryłek dziennie, po sierpniowym szczycie.

Spadek ten dotknie przede wszystkim benzynę i paliwo do silników odrzutowych, przy czym przewiduje się, że tendencja spadkowa utrzyma się do końca roku.

Pomimo potencjalnego sezonowego wzrostu popytu na paliwa destylowane pod koniec roku, oczekuje się, że ogólny popyt na ropę naftową w rafineriach spadnie o 900 000 baryłek dziennie od szczytu w sierpniu do października.

Spadek ten, przy prognozowanym jedynie pewnym ożywieniu pod koniec roku, wskazuje, że ropa WTI prawdopodobnie znajdzie się pod presją eksportu lub magazynowania.

Pewna ulga

Przewiduje się, że produkcja lekkiej słodkiej ropy naftowej wzrośnie o około 400 000 baryłek dziennie rok do roku, wynika z szacunków Rystad.

Wzrost ten zostanie jednak częściowo zniwelowany przez spadek o 100 000 baryłek dziennie produkcji ropy ciężkiej i średniej jakości.

W związku z tym przewiduje się, że wzrost produkcji netto ogółem wyniesie około 300 000 baryłek dziennie.

Jest to drugi rok z rzędu wzrostu gospodarczego, choć w wolniejszym tempie niż obserwowane wcześniej 500 000 baryłek dziennie. Oczekuje się, że te ograniczone perspektywy produkcji będą stanowić pewne wsparcie dla cen WTI, zapobiegając znacznemu osłabieniu.

"Fundamenty podaży ropy naftowej z pewnością nie odzwierciedlają sloganu »wiercić-dziecko-wiercić« na początku nowej administracji USA" – powiedziała wiceprezes ds. ropy naftowej Rystad, Swietłana Tretiakowa.

Komercyjne zapasy ropy naftowej w USA są znacznie niskie, o 5,7 mln baryłek poniżej sezonowego minimum od końca czerwca, ze względu na silny popyt na rafinerie w okresie letnim.

Oczekuje się, że deficyt ten zmniejszy się wraz ze spowolnieniem popytu po szczycie sezonu. Krzywa WTI wykazuje backwardation, co wskazuje na większe zapotrzebowanie na baryłki WTI do arbitrażu eksportowego nad magazynowaniem, powiedział Rystad.

Strona podażowa

Oczekuje się, że podaż ciężkiej kwaśnej ropy naftowej w Kanadzie tymczasowo spadnie o 100 000-200 000 baryłek dziennie z powodu zaplanowanej konserwacji piasków roponośnych we wrześniu i październiku, wynika z danych Rystad.

W tym okresie przewiduje się łączne przerwy w dostawie prądu na poziomie ponad 600 000 baryłek dziennie.

Gdyby Suncor, CNRL, Imperial lub Syncrude doświadczyły większych lub dłuższych przerw w dostawie, zmniejszyłaby się podaż ciężkich kwasów, co korzystnie wpłynęło na ceny WCS.

"Ogólnie rzecz biorąc, przepływ baryłek z krajów Ameryki Południowej również znajduje się na trajektorii spadkowej" – powiedział Rystad.

Wyzwania dla światowych rafinerii

Tymczasem globalny popyt rafinerii na ropę WTI napotyka wyzwania.

Produkcja OPEC+ nasila konkurencję o udział w rynku azjatyckim, szczególnie w stosunku do baryłek z Bliskiego Wschodu i Rosji.

Oczekuje się, że stłumiona działalność rafinerii w Chinach i strategia budowania zapasów ropy naftowej spowodują spadek cen ropy Brent w kierunku niskich 60 USD, chociaż czas trwania tego trendu pozostaje niepewny.

W Europie system rafineryjny znajduje się pod presją napływu produktów rafinowanych z Bliskiego Wschodu i Azji, co z kolei ogranicza motywację do agresywnych zakupów WTI przez nabywców z UE.

Ten osłabiony globalny popyt na WTI jest dodatkowo podkreślony przez spadający eksport z USA, który od początku 2024 r. spadł z 4,6 mln baryłek dziennie do około 3,6 mln baryłek dziennie, pomimo amerykańskich umów handlowych mających na celu zwiększenie sprzedaży. Ten utrzymujący się spadek eksportu wyraźnie sygnalizuje brak silnego globalnego spadku wartości ropy WTI.

Zmniejszona podaż z północnych i południowych granic prawdopodobnie zwiększy import z Bliskiego Wschodu, aby zaspokoić potrzeby rafinerii w zakresie jakości.

Przyrostowe baryłki WTI muszą być eksportowane. Dyskonto WTI-Brent może osiągnąć ponad 4,0 USD za baryłkę do I kwartału 2026 r., przekraczając prognozę krzywej kontraktów terminowych na poziomie 3,6 USD za baryłkę.

Rozwiązanie kryzysu ukraińsko-rosyjskiego i przesunięcia w przepływach rosyjskich mogą przynieść nieoczekiwane rezultaty.

Norweska agencja podała: