Francja zawiesza reformę emerytalną, a premier Lecornu przetrwał dwa głosowania nad wotum nieufności

Francuski premier Sebastien Lecornu ledwo uniknął w czwartek kryzysu politycznego po tym, jak przetrwał dwa głosowania nad wotum nieufności w Zgromadzeniu Narodowym.

Jego przetrwanie nastąpiło po ogłoszeniu planu zawieszenia kontrowersyjnej reformy emerytalnej z 2023 r., która podniosła minimalny wiek emerytalny z 62 do 64 lat.

Posunięcie to złagodziło natychmiastowe napięcia w parlamencie, zyskując tymczasowe poparcie socjalistycznych prawodawców i pomagając uniknąć przedterminowych wyborów, które mogłyby zdestabilizować rząd prezydenta Emmanuela Macrona i wstrząsnąć rynkami finansowymi.

Polityczne wytchnienie, ale pogłębia się niepewność fiskalna

Pierwszy wniosek o wotum nieufności, złożony przez skrajnie lewicową partię Francja Nieugięta, otrzymał 271 głosów – mniej niż 289 wymaganych do obalenia rządu Lecornu.

Drugi wniosek skrajnie prawicowego Zgromadzenia Narodowego uzyskał 144 głosy, co jeszcze bardziej potwierdziło władzę Lecornu.

Decyzja rządu o zawieszeniu ustawy emerytalnej ma jednak wysoką cenę.

Francuskie ministerstwo finansów szacuje, że ruch ten będzie kosztował 400 milionów euro (465 milionów dolarów) w 2025 roku i do 1,8 miliarda euro do 2027 roku.

Decyzja ta osłabia również program reform gospodarczych Macrona, który od czasu objęcia urzędu jest centralnym elementem jego probiznesowej platformy.

Rynki uspokajają się, gdy napięcie polityczne słabnie

Nastroje inwestorów ustabilizowały się po bliźniaczych głosowaniach.

Rozpiętość rentowności 10-letnich obligacji Francji w stosunku do Niemiec – wskaźnik zaufania rynku – pozostała stabilna na poziomie 78 punktów bazowych, w porównaniu z ponad 89 punktami bazowymi w zeszłym tygodniu.

Indeks CAC 40 zyskał 0,8%, wyprzedzając większość europejskich odpowiedników.

Analitycy zauważyli, że zdolność Lecornu do utrzymania funkcjonującego rządu upewniła inwestorów co do stabilności fiskalnej Francji, nawet jeśli utrzymują się długoterminowe wyzwania związane z deficytem.

Poparcie socjalistów sygnalizuje tymczasowy rozejm

Socjalistyczni deputowani okazali się decydujący w blokowaniu wniosków, decydując się poprzeć Lecornu po tym, jak obiecał wstrzymać wdrażanie ustawy emerytalnej.

Jednak liderzy partii wyjaśnili, że ich poparcie jest warunkowe.

Socjalistyczny deputowany Boris Vallaud stwierdził, że ugrupowanie nie zobowiązało się do poparcia nadchodzącego budżetu, co odzwierciedla trwające tarcia wokół zamrożenia świadczeń socjalnych i emerytur.

Strategiczna powściągliwość socjalistów zapobiega natychmiastowym wstrząsom politycznym, ale przygotowuje grunt pod skomplikowane negocjacje w sprawie budżetu.

Lecornu wykluczył powołanie się na artykuł 49.3 francuskiej konstytucji – mechanizm wykorzystywany przez poprzednie rządy mniejszościowe do omijania głosowań parlamentarnych – co oznacza, że przyszłe ustawodawstwo będzie zależało od budowania koalicji i kompromisu.

Macron stoi w obliczu rosnącego testu autorytetu

Podczas gdy przetrwanie Lecornu przynosi krótkoterminową ulgę, stanowi długoterminowe wyzwanie dla Macrona.

Reforma emerytalna była jedną z jego sztandarowych polityk gospodarczych, mającą na celu rozwiązanie problemu starzejącego się społeczeństwa Francji i deficytu budżetowego.

Jej zawieszenie nie tylko osłabia jego wewnętrzną wiarygodność, ale także wymusza rekalibrację francuskiej strategii budżetowej.

Jednak w miarę wznawiania debat na temat cięć wydatków i ochrony socjalnej, administracja Macrona stoi w obliczu niestabilnego krajobrazu politycznego, w którym każda decyzja może wywołać kolejną konfrontację.